Gênesis 22

BCO vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉ Gode eyo꞉ Ablahamo꞉ da꞉fe ba꞉daki, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ablaham!” A꞉la꞉ho꞉idabiki Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉ba, ne weko꞉”
1 Passado algum tempo, Deus pôs Abraão à prova, dizendo-lhe: "Abraão! " Ele respondeu: "Eis-me aqui".
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ so꞉wayo꞉ imilig, Aisa꞉g a꞉no꞉ ge mada alan asula꞉sen ko꞉lo꞉, giyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ Molaya hen a꞉na tililia꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, niyo꞉ misio꞉ nowo꞉ gemo꞉ walama꞉no꞉. Gemo꞉lo꞉ walama꞉no꞉ misio꞉ a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, giyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ nemo꞉ boba so꞉meaki dimia꞉bi.” Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
2 Então disse Deus: "Tome seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá para a região de Moriá. Sacrifique-o ali como holocausto num dos montes que lhe indicarei".
3 Ho꞉le bidabikiyo꞉, Ablaham e ha꞉na꞉no꞉wo꞉ donkiyo꞉ dimidalia꞉ga꞉, so꞉mea꞉no꞉ de hi a꞉no꞉ a꞉na basalela꞉. Eyo꞉ basalilia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉wa Aisa꞉g o꞉lia꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉la꞉ o꞉lia꞉yo꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ hen Godeya꞉lo꞉ emo꞉lo꞉ sio꞉ a꞉na ha꞉na꞉ni ane.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se e preparou o seu jumento. Levou consigo dois de seus servos e Isaque seu filho. Depois de cortar lenha para o holocausto, partiu em direção ao lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Iyo꞉ ho꞉len a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉len asol dowabikiyo꞉, Ablaham eyo꞉ sigiliga꞉fo꞉ amio꞉, hen elo꞉ ha꞉na꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉na꞉ elena ba꞉ba꞉.
4 No terceiro dia de viagem, Abraão olhou e viu o lugar ao longe.
5 A꞉la꞉gabiki Ablaham eyo꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉la꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉go꞉ donkiyo꞉ bo꞉fo꞉liki, wena yasi sa꞉bi. So꞉wa na꞉no꞉ halona ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Godemo꞉ wabudaki, ene wiyo꞉ dulugu sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, na꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ mia꞉no꞉.”
5 Disse ele a seus servos: "Fiquem aqui com o jumento enquanto eu e o rapaz vamos até lá. Depois de adorarmos, voltaremos".
6 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ Ablaham eyo꞉ so꞉mea꞉no꞉ de hi a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ene inso꞉ Aisa꞉gbo꞉ dima꞉ki dimi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eneno꞉ helebesi o꞉lia꞉ de kudulia꞉gane o꞉lia꞉ a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ida꞉ni ha꞉na꞉ni ane.
6 Abraão pegou a lenha para o holocausto e a colocou nos ombros de seu filho Isaque, e ele mesmo levou as brasas para o fogo, e a faca. E caminhando os dois juntos,
7 A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Aisa꞉g eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa.” A꞉la꞉sa꞉labiki “O꞉ba, ne weko꞉” a꞉la꞉sio꞉. Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉daki, “De kudulia꞉ mio꞉ o꞉lia꞉ de hi o꞉lia꞉yo꞉ welo꞉ka꞉, ko꞉sega sibi kalofo bobalo꞉ so꞉mea꞉no꞉ a꞉no꞉ ha꞉?”
7 Isaque disse a seu pai Abraão: "Meu pai! " "Sim, meu filho", respondeu Abraão. Isaque perguntou: "As brasas e a lenha estão aqui, mas onde está o cordeiro para o holocausto? "
8 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ni so꞉wa, Godemo꞉lo꞉ boba so꞉mea꞉no꞉ sibi kalofo a꞉no꞉ Godeya꞉ ene dimia꞉ib.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ane. Aisa꞉go꞉ bobalo꞉ so꞉kugulu mea꞉no꞉ de hiyo꞉ e dia꞉gane.|alt="Isaac carries wood for the sacrifice" src="01_Ge_22_04_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="22.6"
8 Respondeu Abraão: "Deus mesmo há de prover o cordeiro para o holocausto, meu filho". E os dois continuaram a caminhar juntos.
9 A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Godeya꞉lo꞉ hen emo꞉lo꞉ sio꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, Ablaham eyo꞉ uwo꞉ dibida꞉i fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉, imili alitakiyo꞉, de hiyo꞉ wa꞉la difa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ene inso꞉ Aisa꞉go꞉ meya꞉ mela꞉sa꞉ga꞉, ulo꞉ dibido꞉ a꞉na de hi wa꞉la difa꞉.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado, Abraão construiu um altar e sobre ele arrumou a lenha. Amarrou seu filho Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablaham eyo꞉ ene inso꞉wo꞉ sana soma꞉niki, dagiyo꞉ talagala꞉sa꞉ga꞉, helebesiyo꞉ a꞉na di.
10 Então estendeu a mão e pegou a faca para sacrificar seu filho.
11 Ko꞉sega Yawe ene ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ Hebene halona ho꞉idaki a꞉la꞉sio꞉, “Ablaham, Ablaham.” “O꞉ba, ne weko꞉” Ablaham eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
11 Mas o Anjo do Senhor o chamou do céu: "Abraão! Abraão! " "Eis-me aqui", respondeu ele.
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉mul kaluwa꞉ sa꞉laki, “Giyo꞉ so꞉wako sana sowa꞉so꞉bo. Emo꞉wo꞉ mogago꞉ imilise nowo꞉ dimida꞉so꞉bo! Mo꞉wo꞉ giyo꞉ so꞉wa imilise a꞉no꞉ mo꞉kidiaki, nemo꞉wo꞉ o꞉li dimi ko꞉lo꞉, ge Godeyo꞉ tagilaki, mada hendele kudu ha꞉nabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ niyo꞉ o꞉go꞉ asulo꞉l” a꞉la꞉sio꞉.
12 "Não toque no rapaz", disse o Anjo. "Não lhe faça nada. Agora sei que você teme a Deus, porque não me negou seu filho, o seu único filho. "
13 A꞉la꞉sa꞉labiki Ablaham e sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, yagilio꞉, sibi de imilise nowo꞉, biso꞉ i ha꞉lu nowa kowa꞉gila꞉fo꞉lena ba꞉ba꞉. A꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ sibi a꞉no꞉ dia꞉ga꞉, ene so꞉wayo꞉ mo꞉sana sowaki, eyo꞉ sibi de a꞉no꞉ Godemo꞉wo꞉ so꞉kugulu me.
13 Abraão ergueu os olhos e viu um carneiro preso pelos chifres num arbusto. Foi lá, pegou-o e sacrificou-o como holocausto em lugar de seu filho.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ablaham eyo꞉ hen a꞉no꞉ “Yawe Yaile” a꞉la꞉wikilo꞉. To a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ we, “Yawe eyo꞉ dimia꞉ib.” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉g a꞉namio꞉ kaluka꞉isale iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen, “Yawe ene misio꞉ a꞉namio꞉ dimia꞉ib.”
14 Abraão deu àquele lugar o nome de "O Senhor proverá". Por isso até hoje se diz: "No monte do Senhor se proverá".
15 — ausente —
15 Pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou do céu a Abraão
16 — ausente —
16 e disse: "Juro por mim mesmo", declara o Senhor, "que por ter feito o que fez, não me negando seu filho, o seu único filho,
17 — ausente —
17 esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e como a areia das praias do mar. Sua descendência conquistará as cidades dos que lhe forem inimigos
18 Gilo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab i a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, henfelo꞉ amilo꞉ so꞉lo꞉wo꞉ tambo nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉. Giyo꞉ ni towo꞉ kudu ane ko꞉lo꞉, niyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉.” Yawe eyo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉.
18 e, por meio dela, todos povos da terra serão abençoados, porque você me obedeceu".
19 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ablaham e ene nanog kalu a꞉la꞉lo꞉wa a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉, iyo꞉ egele Bilsiba a꞉na ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ e Bilsiba a꞉na sen.
19 Então voltou Abraão a seus servos, e juntos partiram para Berseba, onde passou a viver.
20 Tif amio꞉ kalu noma꞉yo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gao Nahol ene inga Milka eyo꞉ kalu so꞉wayo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉li.
20 Passado algum tempo, disseram a Abraão que Milca dera filhos a seu irmão Naor:
21 — ausente —
21 Uz, o mais velho, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 — ausente —
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel,
23 — ausente —
23 pai de Rebeca. Estes foram os oito filhos que Milca deu a Naor, irmão de Abraão.
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ tif amio꞉ Nahol eyo꞉ ene nanog dian ga nowo꞉ ene a꞉di. Ga a꞉ma꞉ wiyo꞉ Leuma. Eyo꞉ Nahol emo꞉wo꞉ kalu so꞉wayo꞉ fa꞉la꞉da꞉in ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉me. Wa꞉la꞉bo꞉ Teba, nowo꞉ Gaham, nowo꞉ Tahas, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ tifo꞉ Maka ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉li.
24 E sua concubina, chamada Reumá, teve os seguintes filhos: Tebá, Gaã, Taás e Maaca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra