Gênesis 22

BCO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉ Gode eyo꞉ Ablahamo꞉ da꞉fe ba꞉daki, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ablaham!” A꞉la꞉ho꞉idabiki Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉ba, ne weko꞉”
1 Sucedeu, depois destas coisas, que Deus provou a Abraão, dizendo-lhe: Abraão! E este respondeu: Eis-me aqui.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ so꞉wayo꞉ imilig, Aisa꞉g a꞉no꞉ ge mada alan asula꞉sen ko꞉lo꞉, giyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ Molaya hen a꞉na tililia꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, niyo꞉ misio꞉ nowo꞉ gemo꞉ walama꞉no꞉. Gemo꞉lo꞉ walama꞉no꞉ misio꞉ a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, giyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ nemo꞉ boba so꞉meaki dimia꞉bi.” Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
2 Prosseguiu Deus: Toma agora teu filho; o teu único filho, Isaque, a quem amas; vai à terra de Moriá, e oferece-o ali em holocausto sobre um dos montes que te hei de mostrar.
3 Ho꞉le bidabikiyo꞉, Ablaham e ha꞉na꞉no꞉wo꞉ donkiyo꞉ dimidalia꞉ga꞉, so꞉mea꞉no꞉ de hi a꞉no꞉ a꞉na basalela꞉. Eyo꞉ basalilia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉wa Aisa꞉g o꞉lia꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉la꞉ o꞉lia꞉yo꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ hen Godeya꞉lo꞉ emo꞉lo꞉ sio꞉ a꞉na ha꞉na꞉ni ane.
3 Levantou-se, pois, Abraão de manhã cedo, albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e, tendo cortado lenha para o holocausto, partiu para ir ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Iyo꞉ ho꞉len a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉len asol dowabikiyo꞉, Ablaham eyo꞉ sigiliga꞉fo꞉ amio꞉, hen elo꞉ ha꞉na꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉na꞉ elena ba꞉ba꞉.
4 Ao terceiro dia levantou Abraão os olhos, e viu o lugar de longe.
5 A꞉la꞉gabiki Ablaham eyo꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉la꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉go꞉ donkiyo꞉ bo꞉fo꞉liki, wena yasi sa꞉bi. So꞉wa na꞉no꞉ halona ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Godemo꞉ wabudaki, ene wiyo꞉ dulugu sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, na꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ mia꞉no꞉.”
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o mancebo iremos até lá; depois de adorarmos, voltaremos a vós.
6 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ Ablaham eyo꞉ so꞉mea꞉no꞉ de hi a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ene inso꞉ Aisa꞉gbo꞉ dima꞉ki dimi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eneno꞉ helebesi o꞉lia꞉ de kudulia꞉gane o꞉lia꞉ a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ida꞉ni ha꞉na꞉ni ane.
6 Tomou, pois, Abraão a lenha do holocausto e a pôs sobre Isaque, seu filho; tomou também na mão o fogo e o cutelo, e foram caminhando juntos.
7 A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Aisa꞉g eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa.” A꞉la꞉sa꞉labiki “O꞉ba, ne weko꞉” a꞉la꞉sio꞉. Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉daki, “De kudulia꞉ mio꞉ o꞉lia꞉ de hi o꞉lia꞉yo꞉ welo꞉ka꞉, ko꞉sega sibi kalofo bobalo꞉ so꞉mea꞉no꞉ a꞉no꞉ ha꞉?”
7 Então disse Isaque a Abraão, seu pai: Meu pai! Respondeu Abraão: Eis-me aqui, meu filho! Perguntou-lhe Isaque: Eis o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ni so꞉wa, Godemo꞉lo꞉ boba so꞉mea꞉no꞉ sibi kalofo a꞉no꞉ Godeya꞉ ene dimia꞉ib.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ane. Aisa꞉go꞉ bobalo꞉ so꞉kugulu mea꞉no꞉ de hiyo꞉ e dia꞉gane.|alt="Isaac carries wood for the sacrifice" src="01_Ge_22_04_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="22.6"
8 Respondeu Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois iam caminhando juntos.
9 A꞉la꞉yo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Godeya꞉lo꞉ hen emo꞉lo꞉ sio꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, Ablaham eyo꞉ uwo꞉ dibida꞉i fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉, imili alitakiyo꞉, de hiyo꞉ wa꞉la difa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ene inso꞉ Aisa꞉go꞉ meya꞉ mela꞉sa꞉ga꞉, ulo꞉ dibido꞉ a꞉na de hi wa꞉la difa꞉.
9 Havendo eles chegado ao lugar que Deus lhe dissera, edificou Abraão ali o altar e pôs a lenha em ordem; o amarrou, a Isaque, seu filho, e o deitou sobre o altar em cima da lenha.
10 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ablaham eyo꞉ ene inso꞉wo꞉ sana soma꞉niki, dagiyo꞉ talagala꞉sa꞉ga꞉, helebesiyo꞉ a꞉na di.
10 E, estendendo a mão, pegou no cutelo para imolar a seu filho.
11 Ko꞉sega Yawe ene ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ Hebene halona ho꞉idaki a꞉la꞉sio꞉, “Ablaham, Ablaham.” “O꞉ba, ne weko꞉” Ablaham eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
11 Mas o anjo do Senhor lhe bradou desde o céu, e disse: Abraão, Abraão! Ele respondeu: Eis-me aqui.
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉mul kaluwa꞉ sa꞉laki, “Giyo꞉ so꞉wako sana sowa꞉so꞉bo. Emo꞉wo꞉ mogago꞉ imilise nowo꞉ dimida꞉so꞉bo! Mo꞉wo꞉ giyo꞉ so꞉wa imilise a꞉no꞉ mo꞉kidiaki, nemo꞉wo꞉ o꞉li dimi ko꞉lo꞉, ge Godeyo꞉ tagilaki, mada hendele kudu ha꞉nabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ niyo꞉ o꞉go꞉ asulo꞉l” a꞉la꞉sio꞉.
12 Então disse o anjo: Não estendas a mão sobre o mancebo, e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus, visto que não me negaste teu filho, o teu único filho.
13 A꞉la꞉sa꞉labiki Ablaham e sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, yagilio꞉, sibi de imilise nowo꞉, biso꞉ i ha꞉lu nowa kowa꞉gila꞉fo꞉lena ba꞉ba꞉. A꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ sibi a꞉no꞉ dia꞉ga꞉, ene so꞉wayo꞉ mo꞉sana sowaki, eyo꞉ sibi de a꞉no꞉ Godemo꞉wo꞉ so꞉kugulu me.
13 Nisso levantou Abraão os olhos e olhou, e eis atrás de si um carneiro embaraçado pelos chifres no mato; e foi Abraão, tomou o carneiro e o ofereceu em holocausto em lugar de seu filho.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ablaham eyo꞉ hen a꞉no꞉ “Yawe Yaile” a꞉la꞉wikilo꞉. To a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ we, “Yawe eyo꞉ dimia꞉ib.” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉g a꞉namio꞉ kaluka꞉isale iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen, “Yawe ene misio꞉ a꞉namio꞉ dimia꞉ib.”
14 Pelo que chamou Abraão àquele lugar Jeová-Jiré; donde se diz até o dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 — ausente —
15 Então o anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde o céu,
16 — ausente —
16 e disse: Por mim mesmo jurei, diz o Senhor, porquanto fizeste isto, e não me negaste teu filho, o teu único filho,
17 — ausente —
17 que deveras te abençoarei, e grandemente multiplicarei a tua descendência, como as estrelas do céu e como a areia que está na praia do mar; e a tua descendência possuirá a porta dos seus inimigos;
18 Gilo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab i a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, henfelo꞉ amilo꞉ so꞉lo꞉wo꞉ tambo nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉. Giyo꞉ ni towo꞉ kudu ane ko꞉lo꞉, niyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉.” Yawe eyo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉.
18 e em tua descendência serão benditas todas as nações da terra; porquanto obedeceste à minha voz.
19 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ablaham e ene nanog kalu a꞉la꞉lo꞉wa a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉, iyo꞉ egele Bilsiba a꞉na ha꞉na꞉ni ane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ e Bilsiba a꞉na sen.
19 Então voltou Abraão aos seus moços e, levantando-se, foram juntos a Beer-Seba; e Abraão habitou em Beer-Seba.
20 Tif amio꞉ kalu noma꞉yo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gao Nahol ene inga Milka eyo꞉ kalu so꞉wayo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉li.
20 Depois destas coisas anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca tem dado à luz filhos a Naor, teu irmão:
21 — ausente —
21 Uz o seu primogênito, e Buz seu irmão, e Quemuel, pai de Arão,
22 — ausente —
22 e Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 — ausente —
23 E Betuel gerou a Rebeca. Esses oito deu à luz Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ tif amio꞉ Nahol eyo꞉ ene nanog dian ga nowo꞉ ene a꞉di. Ga a꞉ma꞉ wiyo꞉ Leuma. Eyo꞉ Nahol emo꞉wo꞉ kalu so꞉wayo꞉ fa꞉la꞉da꞉in ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉me. Wa꞉la꞉bo꞉ Teba, nowo꞉ Gaham, nowo꞉ Tahas, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ tifo꞉ Maka ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉li.
24 E a sua concubina, que se chamava Reumá, também deu à luz a Teba, Gaão, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra