Gênesis 21
BCO vs NVI
1 Yawe eyo꞉ Selayo꞉ sagale alitaki ya꞉sa꞉ga꞉yo꞉, tamin amilo꞉ enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ hendele dimido꞉.
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ da꞉fe sio꞉ ho꞉len a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowabiki, Ablaham e anaso꞉ dowa꞉sen ami, Sa꞉la e alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wayo꞉ emo꞉ sa꞉la꞉me.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Sa꞉la elo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉me a꞉no꞉, Ablaham eyo꞉ ene wiyo꞉ Aisa꞉g wikilo꞉.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 So꞉walo꞉ sa꞉la꞉li a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉len agelo꞉wo꞉ o fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Godeya꞉lo꞉ emo꞉lo꞉ saefa꞉ au dimidaki, eyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ do꞉go꞉fo꞉ hege gedeo꞉.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Aisa꞉gdo꞉ sa꞉la꞉li ho꞉len a꞉namio꞉, Ablaham e donayo꞉ do꞉la꞉lowo꞉wo꞉ do꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ gulula꞉.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Sa꞉la eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gode eyo꞉ ne sagale alitaki o꞉gema꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, kaluka꞉isale nolba꞉yo꞉ Godeya꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, ne o꞉lia꞉yo꞉ sagalaki o꞉gema꞉ib.”
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ towo꞉ a꞉kudu sa꞉laki, “Tamin amio꞉ kaluka꞉isaleya꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Sa꞉la e Ablaham emo꞉wo꞉ so꞉wayo꞉ mo꞉sa꞉la꞉meaki, bowo꞉lo꞉ mada mo꞉mea꞉ib’ a꞉la꞉asulaki sa꞉la꞉len. Ko꞉sega Ablaham e anaso꞉ dowa꞉sen ami, niyo꞉ kalu so꞉wayo꞉ emo꞉wo꞉ sa꞉la꞉me” Sa꞉la eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisa꞉g e anayaki bo na꞉leno꞉ edabikiyo꞉, Ablaham eyo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ tambo kegea꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉wo꞉ alan dowo꞉taki sagala꞉li mo꞉no꞉.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 — ausente —
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 — ausente —
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Sa꞉la elo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ Ablaham e da꞉da꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉wa asulakiyo꞉, e mo꞉beaki kele asulo꞉wo꞉ alan dowo꞉.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Ko꞉sega Gode eyo꞉ Ablaham emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ nanog dian ga o꞉lia꞉ ene so꞉wa o꞉lia꞉ a꞉no꞉ mo꞉beakiyo꞉ kele asula꞉so꞉bo. Sa꞉la elo꞉ gemo꞉lo꞉ sa꞉lab o꞉leau dimidama. Mo꞉wo꞉ Aisa꞉g eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ gi so꞉lo꞉wo꞉ a꞉na fa꞉la꞉doma꞉ib.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ nanog ka꞉isaleya꞉ so꞉wa eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉lo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki dimidama꞉no꞉, mo꞉wo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ geya a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.” Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Kea꞉fole dowabiki, Ablaham e dasila꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ no꞉ do꞉go꞉f amilo꞉ ho꞉n wasu o꞉lia꞉yo꞉ Ha꞉ga e kelena ga꞉li alitakiyo꞉, so꞉wa a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ hamana꞉ki iliga꞉fo꞉. A꞉la꞉yo꞉ ha꞉nakiyo꞉, Bilsiba kalulo꞉ma hen a꞉na nodola꞉li sia꞉len.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 — ausente —
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 — ausente —
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Gode eyo꞉ kalu so꞉wa a꞉ma꞉lo꞉ ya꞉lab a꞉no꞉ dabu ko꞉lo꞉, Godeya꞉ ene ma꞉mul kalu a꞉ma꞉yo꞉ Hebene a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ha꞉ga emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ha꞉ga, ge waigo꞉wo꞉? Ge tagila꞉so꞉bo! Kalu so꞉wa honona silikilo꞉ ya꞉la꞉lab a꞉no꞉ Gode eyo꞉ dabu.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 E sowabena꞉kiyo꞉, ge dasilia꞉ ha꞉na꞉ga꞉, so꞉wa a꞉ma꞉ ene dagiya gasilia꞉ga꞉ e asulo꞉wo꞉ halale alifoma. Niyo꞉ eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.”
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 A꞉la꞉salitakiyo꞉ Gode eyo꞉ Ha꞉gaya꞉ ene siyo꞉ kolaetabikiyo꞉, e ho꞉n daido꞉wo꞉ a꞉na ba꞉ba꞉. Ba꞉da꞉ga꞉yo꞉ e ha꞉na꞉ga꞉, ho꞉no꞉ no꞉ do꞉go꞉fa wasulia꞉ga꞉, inso꞉mo꞉ maiya꞉ki dimi.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode eyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ tili dowabikiyo꞉, e a꞉na anayo꞉. E kalulo꞉ma hen a꞉na ilikiyo꞉, e da꞉lo꞉ sandima꞉no꞉ asulo꞉ kalu fa꞉la꞉dowo꞉.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 E Balan kalulo꞉ma hen a꞉na silikiyo꞉, ene anowa꞉yo꞉ e Isib ga dima꞉ki nenela꞉sa꞉ga꞉, tili alifa꞉.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Ho꞉len no amio꞉, Abimeleg o꞉lia꞉ ene ame misa꞉ kaluwo꞉, Fikol o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Godeyo꞉ ge o꞉lia꞉ a꞉lab ko꞉lo꞉, kelego꞉ tambo gilo꞉ dimida꞉lab a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉dowa꞉sen.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ nemo꞉wo꞉lo꞉, ni so꞉wamo꞉wo꞉lo꞉, ni ma꞉mu imo꞉wo꞉lo꞉, dikidan man mo꞉dimida꞉mela꞉no꞉ a꞉la꞉likiyo꞉, giyo꞉ Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ nemo꞉wo꞉ dinali salifo꞉ma꞉ki asulo꞉l. Ko꞉sega nilo꞉ gemo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉lan aumbo꞉, giyo꞉lo꞉ nimo꞉wo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ a꞉la꞉disa꞉la꞉lubi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ hen wenamio꞉ ge mageso꞉ kalu o꞉ngo꞉ sen ko꞉lo꞉, giyo꞉ kaluka꞉isale hen wenamilo꞉ sab imo꞉wo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉la꞉lubi. Giyo꞉ a꞉la꞉dinali sama” a꞉la꞉sio꞉.
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 A꞉la꞉sa꞉labiki Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Niyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉,” a꞉la꞉dinali sio꞉.
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Ko꞉sega Abimelega꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu nolo꞉ ya꞉ga꞉, Ablahama꞉ ho꞉n daido꞉ imilig nowo꞉ ili bo꞉fo꞉mela꞉niki di ko꞉lo꞉, eyo꞉ Abimelegbo꞉wo꞉ towo꞉ hida꞉gi sio꞉.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Abimelegbo꞉wo꞉ hida꞉gi sa꞉labiki, eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Giyo꞉ tamin amio꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉sio꞉ ko꞉lo꞉ ne mada mo꞉dabu eleno꞉, o꞉gka do꞉do꞉l. O꞉lo꞉ dimido꞉wo꞉lo꞉ ne babalab” Abimeleg eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 A꞉la꞉sa꞉labiki Ablaham eyo꞉ sibi o꞉lia꞉ kao o꞉lia꞉yo꞉ dia꞉ga꞉, Abimelegbo꞉ dimiabiki, a꞉la꞉yo꞉ asulo꞉wo꞉ imilise dowaki, towo꞉ a꞉na dinali saefa꞉.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Towo꞉ saeta꞉ga꞉yo꞉, Ablaham eyo꞉ sibi mala kalofo dom a꞉la꞉fo꞉ nolo꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, nodowa ta꞉fo꞉.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Sibi a꞉no꞉ ba꞉dakiyo꞉, Abimeleg eyo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉daki, “Gilo꞉ sibi nolo꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ta꞉fo꞉ hono, mo꞉wo꞉ ha꞉?”
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉n we ni daido꞉ ko꞉lo꞉, kaluka꞉isaleya꞉yo꞉ hendele na꞉no꞉lo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉ki, sibi kalofo dom a꞉la꞉fo꞉ we, ge dima” a꞉la꞉sio꞉.
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ towo꞉ hen a꞉na dinali saefa꞉ ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ wiyo꞉ Bilsiba a꞉la꞉wikilo꞉.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 A꞉la꞉yo꞉ Bilsiba hen a꞉namio꞉ dinali saeta꞉ga꞉yo꞉, Abimeleg o꞉lia꞉ ene ame misa꞉ kalu Fikol o꞉lia꞉yo꞉, Filistia kaluka꞉isaleya꞉ hen a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ane.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 A꞉la꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ha꞉nabiki, Ablaham eyo꞉ i nowo꞉ Bilsiba a꞉na gelo꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ Yawemo꞉ dulugu sa꞉laki, ene wiyo꞉ “Gode Mela꞉no꞉ Mela꞉no꞉ A꞉lab” a꞉la꞉sio꞉.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ablaham e Filistia hen a꞉namio꞉, ho꞉leno꞉ modo꞉wo꞉ a꞉na elen.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?