Gênesis 21
BCO vs NAA
1 Yawe eyo꞉ Selayo꞉ sagale alitaki ya꞉sa꞉ga꞉yo꞉, tamin amilo꞉ enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ hendele dimido꞉.
1 O Senhor visitou Sara, como tinha dito, e cumpriu o que lhe havia prometido.
2 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ da꞉fe sio꞉ ho꞉len a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowabiki, Ablaham e anaso꞉ dowa꞉sen ami, Sa꞉la e alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wayo꞉ emo꞉ sa꞉la꞉me.
2 Sara ficou grávida e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe havia falado.
3 Sa꞉la elo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉me a꞉no꞉, Ablaham eyo꞉ ene wiyo꞉ Aisa꞉g wikilo꞉.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, Abraão deu o nome de Isaque.
4 So꞉walo꞉ sa꞉la꞉li a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉len agelo꞉wo꞉ o fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Godeya꞉lo꞉ emo꞉lo꞉ saefa꞉ au dimidaki, eyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ do꞉go꞉fo꞉ hege gedeo꞉.
4 Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando ele tinha oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 Aisa꞉gdo꞉ sa꞉la꞉li ho꞉len a꞉namio꞉, Ablaham e donayo꞉ do꞉la꞉lowo꞉wo꞉ do꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ gulula꞉.
5 Abraão tinha cem anos quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Sa꞉la eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gode eyo꞉ ne sagale alitaki o꞉gema꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, kaluka꞉isale nolba꞉yo꞉ Godeya꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, ne o꞉lia꞉yo꞉ sagalaki o꞉gema꞉ib.”
6 E Sara disse: — Deus me deu motivo de riso. E todo aquele que ouvir isso vai rir comigo.
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ towo꞉ a꞉kudu sa꞉laki, “Tamin amio꞉ kaluka꞉isaleya꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Sa꞉la e Ablaham emo꞉wo꞉ so꞉wayo꞉ mo꞉sa꞉la꞉meaki, bowo꞉lo꞉ mada mo꞉mea꞉ib’ a꞉la꞉asulaki sa꞉la꞉len. Ko꞉sega Ablaham e anaso꞉ dowa꞉sen ami, niyo꞉ kalu so꞉wayo꞉ emo꞉wo꞉ sa꞉la꞉me” Sa꞉la eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
7 E acrescentou: — Quem diria a Abraão que Sara ainda amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Aisa꞉g e anayaki bo na꞉leno꞉ edabikiyo꞉, Ablaham eyo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ tambo kegea꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉wo꞉ alan dowo꞉taki sagala꞉li mo꞉no꞉.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu um grande banquete.
9 — ausente —
9 Sara viu que o filho que Agar, a egípcia, teve com Abraão estava zombando de Isaque.
10 — ausente —
10 Então Sara disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, porque o filho dessa escrava não será herdeiro com o meu filho Isaque.
11 Sa꞉la elo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ Ablaham e da꞉da꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉wa asulakiyo꞉, e mo꞉beaki kele asulo꞉wo꞉ alan dowo꞉.
11 Abraão ficou muito incomodado com isso, por causa de seu filho.
12 Ko꞉sega Gode eyo꞉ Ablaham emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ nanog dian ga o꞉lia꞉ ene so꞉wa o꞉lia꞉ a꞉no꞉ mo꞉beakiyo꞉ kele asula꞉so꞉bo. Sa꞉la elo꞉ gemo꞉lo꞉ sa꞉lab o꞉leau dimidama. Mo꞉wo꞉ Aisa꞉g eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ gi so꞉lo꞉wo꞉ a꞉na fa꞉la꞉doma꞉ib.
12 Mas Deus disse a Abraão: — Não fique incomodado por causa do menino e por causa da escrava. Faça tudo o que Sara disser, porque por meio de Isaque será chamada a sua descendência.
13 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ nanog ka꞉isaleya꞉ so꞉wa eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉lo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki dimidama꞉no꞉, mo꞉wo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ geya a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.” Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
13 Mas também do filho da escrava farei uma grande nação, porque ele é seu descendente.
14 Kea꞉fole dowabiki, Ablaham e dasila꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ no꞉ do꞉go꞉f amilo꞉ ho꞉n wasu o꞉lia꞉yo꞉ Ha꞉ga e kelena ga꞉li alitakiyo꞉, so꞉wa a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ hamana꞉ki iliga꞉fo꞉. A꞉la꞉yo꞉ ha꞉nakiyo꞉, Bilsiba kalulo꞉ma hen a꞉na nodola꞉li sia꞉len.
14 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada, pegou pão e um odre de água, pôs tudo sobre as costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 — ausente —
15 Quando acabou a água que havia no odre, Agar colocou o menino debaixo de um dos arbustos.
16 — ausente —
16 E, afastando-se, foi sentar-se em frente, à distância de um tiro de arco, porque dizia: — Assim, não verei o menino morrer. E, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 Gode eyo꞉ kalu so꞉wa a꞉ma꞉lo꞉ ya꞉lab a꞉no꞉ dabu ko꞉lo꞉, Godeya꞉ ene ma꞉mul kalu a꞉ma꞉yo꞉ Hebene a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ha꞉ga emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ha꞉ga, ge waigo꞉wo꞉? Ge tagila꞉so꞉bo! Kalu so꞉wa honona silikilo꞉ ya꞉la꞉lab a꞉no꞉ Gode eyo꞉ dabu.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino. E, do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e lhe disse: — O que é que você tem, Agar? Não tenha medo, porque Deus ouviu a voz do menino, aí onde ele está.
18 E sowabena꞉kiyo꞉, ge dasilia꞉ ha꞉na꞉ga꞉, so꞉wa a꞉ma꞉ ene dagiya gasilia꞉ga꞉ e asulo꞉wo꞉ halale alifoma. Niyo꞉ eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.”
18 Ponha-se em pé, levante o menino e segure-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 A꞉la꞉salitakiyo꞉ Gode eyo꞉ Ha꞉gaya꞉ ene siyo꞉ kolaetabikiyo꞉, e ho꞉n daido꞉wo꞉ a꞉na ba꞉ba꞉. Ba꞉da꞉ga꞉yo꞉ e ha꞉na꞉ga꞉, ho꞉no꞉ no꞉ do꞉go꞉fa wasulia꞉ga꞉, inso꞉mo꞉ maiya꞉ki dimi.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu um poço de água. E, indo até o poço, encheu o odre de água, e deu de beber ao menino.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Gode eyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ tili dowabikiyo꞉, e a꞉na anayo꞉. E kalulo꞉ma hen a꞉na ilikiyo꞉, e da꞉lo꞉ sandima꞉no꞉ asulo꞉ kalu fa꞉la꞉dowo꞉.
20 Deus estava com o menino, que cresceu, morou no deserto e se tornou flecheiro.
21 E Balan kalulo꞉ma hen a꞉na silikiyo꞉, ene anowa꞉yo꞉ e Isib ga dima꞉ki nenela꞉sa꞉ga꞉, tili alifa꞉.
21 Ele morava no deserto de Parã, e a mãe dele o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Ho꞉len no amio꞉, Abimeleg o꞉lia꞉ ene ame misa꞉ kaluwo꞉, Fikol o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Godeyo꞉ ge o꞉lia꞉ a꞉lab ko꞉lo꞉, kelego꞉ tambo gilo꞉ dimida꞉lab a꞉no꞉ nafale fa꞉la꞉dowa꞉sen.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ nemo꞉wo꞉lo꞉, ni so꞉wamo꞉wo꞉lo꞉, ni ma꞉mu imo꞉wo꞉lo꞉, dikidan man mo꞉dimida꞉mela꞉no꞉ a꞉la꞉likiyo꞉, giyo꞉ Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ nemo꞉wo꞉ dinali salifo꞉ma꞉ki asulo꞉l. Ko꞉sega nilo꞉ gemo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉lan aumbo꞉, giyo꞉lo꞉ nimo꞉wo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ a꞉la꞉disa꞉la꞉lubi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ hen wenamio꞉ ge mageso꞉ kalu o꞉ngo꞉ sen ko꞉lo꞉, giyo꞉ kaluka꞉isale hen wenamilo꞉ sab imo꞉wo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉la꞉lubi. Giyo꞉ a꞉la꞉dinali sama” a꞉la꞉sio꞉.
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que você não enganará a mim, nem a meu filho, nem a meu neto, e que tratará a mim e a terra em que você tem morado com a mesma bondade com que eu tratei você.
24 A꞉la꞉sa꞉labiki Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Niyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉,” a꞉la꞉dinali sio꞉.
24 Abraão respondeu: — Eu juro.
25 Ko꞉sega Abimelega꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu nolo꞉ ya꞉ga꞉, Ablahama꞉ ho꞉n daido꞉ imilig nowo꞉ ili bo꞉fo꞉mela꞉niki di ko꞉lo꞉, eyo꞉ Abimelegbo꞉wo꞉ towo꞉ hida꞉gi sio꞉.
25 Mas Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste haviam tomado à força.
26 Abimelegbo꞉wo꞉ hida꞉gi sa꞉labiki, eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Giyo꞉ tamin amio꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉sio꞉ ko꞉lo꞉ ne mada mo꞉dabu eleno꞉, o꞉gka do꞉do꞉l. O꞉lo꞉ dimido꞉wo꞉lo꞉ ne babalab” Abimeleg eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
26 Abimeleque disse: — Não sei quem fez isso. Além do mais, você nunca me falou nada e eu não tinha ouvido nada a respeito, a não ser hoje.
27 A꞉la꞉sa꞉labiki Ablaham eyo꞉ sibi o꞉lia꞉ kao o꞉lia꞉yo꞉ dia꞉ga꞉, Abimelegbo꞉ dimiabiki, a꞉la꞉yo꞉ asulo꞉wo꞉ imilise dowaki, towo꞉ a꞉na dinali saefa꞉.
27 Então Abraão pegou ovelhas e bois e os deu a Abimeleque. E os dois fizeram uma aliança.
28 Towo꞉ saeta꞉ga꞉yo꞉, Ablaham eyo꞉ sibi mala kalofo dom a꞉la꞉fo꞉ nolo꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, nodowa ta꞉fo꞉.
28 Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Sibi a꞉no꞉ ba꞉dakiyo꞉, Abimeleg eyo꞉ Ablahambo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉daki, “Gilo꞉ sibi nolo꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ta꞉fo꞉ hono, mo꞉wo꞉ ha꞉?”
29 Abimeleque perguntou a Abraão: — Que significam as sete cordeiras que você pôs à parte?
30 Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉n we ni daido꞉ ko꞉lo꞉, kaluka꞉isaleya꞉yo꞉ hendele na꞉no꞉lo꞉b a꞉la꞉asuluma꞉ki, sibi kalofo dom a꞉la꞉fo꞉ we, ge dima” a꞉la꞉sio꞉.
30 Abraão respondeu: — Você receberá das minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ a꞉la꞉ma꞉yo꞉ towo꞉ hen a꞉na dinali saefa꞉ ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ wiyo꞉ Bilsiba a꞉la꞉wikilo꞉.
31 Por isso aquele lugar foi chamado de Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 A꞉la꞉yo꞉ Bilsiba hen a꞉namio꞉ dinali saeta꞉ga꞉yo꞉, Abimeleg o꞉lia꞉ ene ame misa꞉ kalu Fikol o꞉lia꞉yo꞉, Filistia kaluka꞉isaleya꞉ hen a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ane.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba. Depois Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para as terras dos filisteus.
33 A꞉la꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ha꞉nabiki, Ablaham eyo꞉ i nowo꞉ Bilsiba a꞉na gelo꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ Yawemo꞉ dulugu sa꞉laki, ene wiyo꞉ “Gode Mela꞉no꞉ Mela꞉no꞉ A꞉lab” a꞉la꞉sio꞉.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , o Deus Eterno.
34 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ablaham e Filistia hen a꞉namio꞉, ho꞉leno꞉ modo꞉wo꞉ a꞉na elen.
34 E por muito tempo Abraão morou na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?