2 Coríntios 7

BCO vs BKJ

Sair da comparação
1 Ni milile, niliyo꞉ to dinali sio꞉ a꞉no꞉ o꞉ma di ko꞉m. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ nili do꞉mo꞉ o꞉lia꞉ mama o꞉lia꞉lo꞉ mogago꞉ doma꞉kilo꞉ dimida꞉lab kelego꞉ a꞉no꞉ tambo dila꞉sa꞉ga꞉, nio꞉ nafale doma꞉niki. Nio꞉ tagilaki, Godeya꞉ ha꞉ga dowakiyo꞉, man malilo꞉le elo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉na꞉niki.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Giliyo꞉ ni o꞉lia꞉yo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉ma. Nio꞉ nolbo꞉wo꞉ halalo꞉ mo꞉dimido꞉. Kaluka꞉isale nolo꞉ mo꞉mogagi alifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale nolo꞉ dikidakiyo꞉, kelego꞉ ililo꞉wo꞉ mo꞉afale di.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Niyo꞉ gililo꞉ hala dimido꞉ a꞉namio꞉ mo꞉sasendeo꞉l. Niliyo꞉ gio꞉ mada alan asulo꞉ a꞉la꞉bo꞉ tamina sio꞉. Nio꞉ o꞉silikiyo꞉lo꞉, sowalikiyo꞉lo꞉, gi o꞉lia꞉yo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉laki dowa꞉i ha꞉na꞉mela꞉no꞉.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Niyo꞉ gio꞉ kaluka꞉isale nafale a꞉la꞉asulaki, kaluka꞉isale nolba꞉ siwa꞉l amio꞉ gili wiyo꞉ duluda꞉sen. Hida꞉yo꞉ nolo꞉ nelo꞉ amilo꞉ fa꞉la꞉dowab wenamio꞉, ne halale kagayo꞉l. Sagalo꞉ nilo꞉wo꞉ wa꞉lita꞉ga꞉ ha꞉na꞉lab.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Nio꞉ ya꞉sa꞉ga꞉ Masedonia wena silikiyo꞉, nio꞉ ha꞉salo꞉ mo꞉dowo꞉. Hida꞉yo꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉wo꞉ nilo꞉ amio꞉ fa꞉la꞉dowa꞉len. Gis kaluwa꞉yo꞉ nio꞉ alan dikidia꞉len. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ne amio꞉ kele asulo꞉wo꞉lo꞉ alan dowaki, tagio꞉ dowo꞉.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ko꞉sega Gode eyo꞉ kaluka꞉isale hida꞉yo꞉lo꞉ a꞉lab a꞉no꞉ ha꞉nolo alitaki, halale alita꞉sen. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Taituso꞉ nilo꞉ amilo꞉ mio꞉ a꞉ma꞉ ilikiyo꞉, Gode eyo꞉ nio꞉ sagale alitaki, nio꞉ ha꞉sa mesea꞉ki ta꞉fo꞉.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Taitus e nilo꞉ amilo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ ko꞉mba. Gililo꞉ emo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉ a꞉ma꞉yo꞉lo꞉ ne sagale alitaki asufa꞉. Gililo꞉ nemo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ nofola asulakiyo꞉, ne o꞉lia꞉ ha꞉fo꞉ a꞉disa꞉la꞉sa꞉ga꞉lo꞉, gio꞉ ne kudu ha꞉na꞉no꞉ asulab a꞉no꞉, Taitus eyo꞉ nemo꞉wo꞉ malolo꞉ me ko꞉lo꞉, a꞉ma꞉yo꞉lo꞉ ne sagale alifa꞉.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Mo꞉fo꞉s nilo꞉ tamin amilo꞉ sa꞉sa꞉liga꞉fo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ gili asulo꞉wo꞉ hidalifa꞉ ko꞉sega, nilo꞉ sa꞉sa꞉liga꞉fo꞉ a꞉namio꞉ niyo꞉ o꞉li sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l. Tamin amio꞉ ne kele asulo꞉ ko꞉sega hida꞉yo꞉ gilo꞉ amilo꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉, ho꞉leno꞉ abolda꞉su dowo꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ ne mo꞉kele asulab.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Hendele ne sagalo꞉ dowo꞉. Sagalo꞉ nilo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ gililo꞉ hida꞉yo꞉ di a꞉namima. Ko꞉sega kele asulakilo꞉ hida꞉yo꞉ gililo꞉ di a꞉ma꞉yo꞉, gili asulo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ nodo alifa꞉ ko꞉lo꞉, ne a꞉na sagalo꞉l. Hida꞉yo꞉ gilo꞉ di a꞉no꞉, Gode eyo꞉ gimo꞉wo꞉ dima꞉ki a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉, to nililo꞉ saga꞉fo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ gio꞉ mo꞉mogagila꞉.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Kele asulo꞉ Godeya a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉ma꞉yo꞉, gili asulo꞉wo꞉ nodola꞉sa꞉ga꞉ foga꞉le sama꞉ki ga꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ asulo꞉wo꞉ nodolab a꞉namio꞉, gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ gasiliaki, ko꞉ngo꞉ mela꞉no꞉ dimiakigab. Kele asulo꞉ o꞉leo꞉ngo꞉wo꞉ nafa ko꞉lo꞉, gio꞉ dia꞉no꞉wo꞉ mo꞉bea꞉so꞉bo. Ko꞉sega henfelo꞉ kaluwa꞉lo꞉ kele asulo꞉ a꞉ma꞉yo꞉, soma꞉no꞉ fa꞉la꞉do alitakigab.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Gio꞉ dinafa asuluma. Kele asulakilo꞉ hida꞉yo꞉ gimo꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ dimiab a꞉ma꞉yo꞉, man nafale ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉no꞉ gi amio꞉ fa꞉la꞉do alifa꞉. Man a꞉no꞉ we. Man nafayo꞉ gio꞉ iligi dimidan. Hala gililo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ bo꞉e digalema꞉no꞉ asulab. Hala dimidan a꞉no꞉ mada mo꞉bea꞉lab. Gio꞉ Godeyo꞉ tagio꞉ dowan. Giliyo꞉ ne o꞉lia꞉ a꞉ege doma꞉no꞉ asulab. Giliyo꞉ to nililo꞉ a꞉no꞉ kudu ha꞉na꞉no꞉ asulab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giliyo꞉ kalu halalo꞉ dimidab a꞉no꞉ digalema꞉no꞉ asulan. Hala dimido꞉ a꞉no꞉ digalab amio꞉, gio꞉ halalo꞉ mo꞉dimido꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ ba꞉da꞉sen.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Niyo꞉ mo꞉fo꞉s we sa꞉sa꞉lakiyo꞉, kaluwa꞉ hala dimido꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ sio꞉ma. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ hida꞉yo꞉lo꞉ di kaluka꞉isaleyo꞉ asuwa꞉foma꞉ki sa꞉sa꞉lo꞉ma. Ko꞉sega gio꞉ Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ ge nili mili hendele a꞉la꞉asuluma꞉ki a꞉na sa꞉sa꞉lo꞉.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ man gililo꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ nio꞉ halale alitaki, ha꞉sa mesea꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ nio꞉ sagalab.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Tamin amio꞉ niyo꞉ man nafa gililo꞉ a꞉no꞉ Taitusbo꞉wo꞉ sio꞉ ko꞉lo꞉, man gililo꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ne mo꞉sendelo alifa꞉. Ho꞉leno꞉ tambowo꞉ niliyo꞉ gimo꞉wo꞉ to hendeleyo꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉sen. A꞉la꞉do꞉ sa꞉la꞉sen o꞉leaumbo꞉, Taitusbo꞉lo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉lo꞉ hendele fa꞉la꞉dowo꞉.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Taitus e gilo꞉wa yab amio꞉, gio꞉ e ha꞉ga dowaki, e dinafa tili dowo꞉ ko꞉lo꞉, to elo꞉ sa꞉labo꞉ dinafa kudu ane. Taitus eyo꞉ gililo꞉ man dimidab a꞉no꞉ a꞉asulakiyo꞉, gimo꞉wo꞉ sagalaki, ha꞉fo꞉wo꞉ alan disa꞉lab.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Niyo꞉ gio꞉ mano꞉ mada nafale dimidama꞉ib a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉, ne mada sagalo꞉wo꞉ alan dowo꞉.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra