Gálatas 3
BCC vs ARC
1 Oo béaglén Galátián! Kayá shomárá sehr kortag? Issá Masihay salib kasshagay kessah gón shomá anchó pakkáiá bayán kanag but ke har chizz purah shomay chammáni démá záher but.
1 Ó insensatos gálatas! Quem vos fascinou para não obedecerdes à verdade, a vós, perante os olhos de quem Jesus Cristo foi já representado como crucificado?
2 Man cha shomá bass yakk chizzé zánaga lóthán, shomárá Pákén RuhSharyatay randgiriay sawabá rasetag yá wasshén mestágay eshkonag o báwar kanagay sawabá?
2 Só quisera saber isto de vós: recebestes o Espírito pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
3 Haminchok béagl ét? Shomá wati sapar, Pákén Ruhay barkatá bendát kortag. Nun gón ensáni johdá menzelá sar bayaga lóthét?
3 Sois vós tão insensatos que, tendo começado pelo Espírito, acabeis agora pela carne?
4 Shomá inchok sakki o sóri mopt o náhudagá kasshetag? Maná báwara nakant.
4 Será em vão que tenhais padecido tanto? Se é que isso também foi em vão.
5 Hamá ke shomárá Pákén Ruha bakshit o mójezah pésha dárit, é kárán paméshká kant ke Sharyatay randgiriá kanagá ét? Yá paméshká ke shomá wasshén mestágá gósh dárag o báwar kanagá ét?
5 Aquele, pois, que vos dá o Espírito e que opera maravilhas entre vós o faz pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
6 Ebráhémá bechárét, áiá Hodáay sará báwar kort o áiay é báwar pa áiá páki o palgárié hesáb but.
6 É o caso de Abraão, que creu em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
7 Paméshká deljam bebét, Ebráhémay asligén chokk hamá ant ke imána kárant.
7 Sabei, pois, que os que são da fé são filhos de Abraão.
8 Pákén Ketábá péshgói kort ke Hodá chón darkawmán imánay sawabá pák o palgára kant. Hodáyá Ebráhémay kerrá wasshén mestágay jár pésará jat, gwashti: “Donyáay sajjahén kawm tai sawabá barkata gerant.”
8 Ora, tendo a Escritura previsto que Deus havia de justificar pela fé os gentios, anunciou primeiro o evangelho a Abraão, dizendo: Todas as nações serão benditas em ti.
9 Gorhá hamá ke imánay ráhá zurant gón Ebráhémá hawár barkata gerant, hamá Ebráhém ke imánay ráhi zortag.
9 De sorte que os que são da fé são benditos com o crente Abraão.
10 Á ke Sharyati káráni sará tawkala kanant, áyáni sará nálat ent. Chéá ke Pákén Ketábá nebeshtah ent: “Harkas ke dáemá Sharyatay Ketábay sajjahén nebeshtaháni páband naent o áyáni sará kára nakant, á nálatié.”
10 Todos aqueles, pois, que são das obras da lei estão debaixo da maldição; porque escrito está: Maldito todo aquele que não permanecer em todas as coisas que estão escritas no livro da lei, para fazê-las.
11 Nun é habar záher ent ke cha Sharyatay randgiriá kass Hodáay bárgáhá pák o palgára nabit, chéá ke Pákén Ketába gwashit: “Hamá ke imánay barkatá pák o palgár ent, hamá zendaga mánit.”
11 E é evidente que, pela lei, ninguém será justificado diante de Deus, porque o justo viverá da fé.
12 Bale Sharyatay bonyád imán naent, anchó ke nebeshtah ent: “Hamá ke Sharyatay sará kára kant, hamé káráni wasilahá zendaga mánit.”
12 Ora, a lei não é da fé, mas o homem que fizer estas coisas por elas viverá.
13 Hamá nálat ke may sará at Masihá wati sará zort o é dhawlá márá cha Sharyatay nálatá móketi, chéá ke nebeshtah ent: “Harkas ke dáray sará dranjag but, nálatié.”
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se maldição por nós, porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado no madeiro;
14 Masihá márá móket ke cha áiay wasilahá Ebráhémay barkat darkawmán sar bebit o cha imánay ráhá márá hamá Pákén Ruh berasit ke Hodáyá kawl kortag.
14 para que a bênção de Abraão chegasse aos gentios por Jesus Cristo e para que, pela fé, nós recebamos a promessa do Espírito.
15 Brátán! Man cha har róchigén zendagiá mesálé dayán. Ensáni ahd o karáré ham ke gisshénaga bit, randá na kasé áiá nákár korta kant o na áiay tahá chizzé gésh korta kant.
15 Irmãos, como homem falo. Se o testamento de um homem for confirmado, ninguém o anula nem lhe acrescenta alguma coisa.
16 Nun kawl gón Ebráhémá o gón Ebráhémay chokká kanag butant. Pákén Ketába nagwashit ke “gón tai chokkán”, bezán gón bázénéá. Pákén Ketába gwashit: “Gón tai Chokká”, bezán gón yakkéá o é Masih ent.
16 Ora, as promessas foram feitas a Abraão e à sua posteridade. Não diz: E às posteridades, como falando de muitas, mas como de uma só: E à tua posteridade, que é Cristo.
17 Mani habaray maksad esh ent ke Sharyat ke chár sad o si sálá pad átk, á ahd o paymáná nákára nakant ke Hodáyá cha pésará gisshéntag o é paymá Hodáay kawlá ham nákára nakant.
17 Mas digo isto: que tendo sido o testamento anteriormente confirmado por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não o invalida, de forma a abolir a promessa.
18 Agan mirás Sharyatay bonyádá ent, gorhá bezán kawlay bonyádá naent, bale Hodáyá cha wati rahmatá é mirás Ebráhémárá kawlay bonyádá dátag.
18 Porque, se a herança provém da lei, já não provém da promessa; mas Deus, pela promessa, a deu gratuitamente a Abraão.
19 Gorhá Sharyat chéá dayag butag? Sharyat ensánay náparmániáni sawabá dayag butag. Préshtagán áwort o myánjigerén mardoméay, bezán Mussáay dastá dát o tán hamá wahdá kárámad at ke hamá Chokk, bezán Masih byayt ke áiay áyagay kawl dayag butagat.
19 Logo, para que é a lei? Foi ordenada por causa das transgressões, até que viesse a posteridade a quem a promessa tinha sido feita, e foi posta pelos anjos na mão de um medianeiro.
20 Nun myánjiger do némagay nyámá bit, bale Hodá yakké o áiá myánjigeray hájat naent.
20 Ora, o medianeiro não o é de um só, mas Deus é um.
21 Gorhá Sharyat Hodáay kawláni helápá ent? Hechbar chosh naent, chéá ke agan anchén Sharyaté dayag butén ke abadmánén zendi dát bekortén, gorhá páki o palgári allam Sharyatay bonyádá butagat.
21 Logo, a lei é contra as promessas de Deus? De nenhuma sorte; porque, se dada fosse uma lei que pudesse vivificar, a justiça, na verdade, teria sido pela lei.
22 Bale Pákén Ketába gwashit ke har ensán gonáhay bandig ent. Bass Issá Masihay sará báwar kanagay sawabá wádah hamá mardomán dayaga bit ke Masihay sará imána kárant.
22 Mas a Escritura encerrou tudo debaixo do pecado, para que a promessa pela fé em Jesus Cristo fosse dada aos crentes.
23 Bale imánay é ráhay pach bayagá o pésar má Sharyatay bandig atén, bezán tán imánay záher bayagá zendáni atén.
23 Mas, antes que a fé viesse, estávamos guardados debaixo da lei e encerrados para aquela fé que se havia de manifestar.
24 Gorhá, Sharyat may sarparast butag ke márá tán Masihá sar bekant, tánke má imánay sawabá pák o palgár hesáb bebén.
24 De maneira que a lei nos serviu de aio, para nos conduzir a Cristo, para que, pela fé, fôssemos justificados.
25 Imán ke átkag, nun má sarparastéay dastay chérá naén.
25 Mas, depois que a fé veio, já não estamos debaixo de aio.
26 Shomá sajjahén Issá Masihay sará imánay barkatá Hodáay chokk ét,
26 Porque todos sois filhos de Deus pela fé em Cristo Jesus;
27 chéá ke shomá sajjahén Masihay námá pákshódi dayag butagét o Masihayg ét o nun á shomay setr ent ke shomá póshetag.
27 porque todos quantos fostes batizados em Cristo já vos revestistes de Cristo.
28 Hodáay kerrá park o pér nést ke shomá Yahudi ét yá darkawm, golám ét yá ázát, mardén ét yá janén, chéá ke shomá sajjahén Issá Masihay barkatá yakk ét.
28 Nisto não há judeu nem grego; não há servo nem livre; não há macho nem fêmea; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Agan shomá Masihayg ét, gorhá shomá Ebráhémay padréch ét o kawlay hesábá gón Ebráhémá hawár Hodáay mirásá bahramand ét.
29 E, se sois de Cristo, então, sois descendência de Abraão e herdeiros conforme a promessa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?