Gálatas 3
BCC vs ARIB
1 Oo béaglén Galátián! Kayá shomárá sehr kortag? Issá Masihay salib kasshagay kessah gón shomá anchó pakkáiá bayán kanag but ke har chizz purah shomay chammáni démá záher but.
1 Ó insensatos gálatas! quem vos fascinou a vós, ante cujos olhos foi representado Jesus Cristo como crucificado?
2 Man cha shomá bass yakk chizzé zánaga lóthán, shomárá Pákén RuhSharyatay randgiriay sawabá rasetag yá wasshén mestágay eshkonag o báwar kanagay sawabá?
2 Só isto quero saber de vós: Foi por obras da lei que recebestes o Espírito, ou pelo ouvir com fé?
3 Haminchok béagl ét? Shomá wati sapar, Pákén Ruhay barkatá bendát kortag. Nun gón ensáni johdá menzelá sar bayaga lóthét?
3 Sois vós tão insensatos? tendo começado pelo Espírito, é pela carne que agora acabareis?
4 Shomá inchok sakki o sóri mopt o náhudagá kasshetag? Maná báwara nakant.
4 Será que padecestes tantas coisas em vão? Se é que isso foi em vão.
5 Hamá ke shomárá Pákén Ruha bakshit o mójezah pésha dárit, é kárán paméshká kant ke Sharyatay randgiriá kanagá ét? Yá paméshká ke shomá wasshén mestágá gósh dárag o báwar kanagá ét?
5 Aquele pois que vos dá o Espírito, e que opera milagres entre vós, acaso o faz pelas obras da lei, ou pelo ouvir com fé?
6 Ebráhémá bechárét, áiá Hodáay sará báwar kort o áiay é báwar pa áiá páki o palgárié hesáb but.
6 Assim como Abraão creu a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
7 Paméshká deljam bebét, Ebráhémay asligén chokk hamá ant ke imána kárant.
7 Sabei, pois, que os que são da fé, esses são filhos de Abraão.
8 Pákén Ketábá péshgói kort ke Hodá chón darkawmán imánay sawabá pák o palgára kant. Hodáyá Ebráhémay kerrá wasshén mestágay jár pésará jat, gwashti: “Donyáay sajjahén kawm tai sawabá barkata gerant.”
8 Ora, a Escritura, prevendo que Deus havia de justificar pela fé os gentios, anunciou previamente a boa nova a Abraão, dizendo: Em ti serão abençoadas todas as nações.
9 Gorhá hamá ke imánay ráhá zurant gón Ebráhémá hawár barkata gerant, hamá Ebráhém ke imánay ráhi zortag.
9 De modo que os que são da fé são abençoados com o crente Abraão.
10 Á ke Sharyati káráni sará tawkala kanant, áyáni sará nálat ent. Chéá ke Pákén Ketábá nebeshtah ent: “Harkas ke dáemá Sharyatay Ketábay sajjahén nebeshtaháni páband naent o áyáni sará kára nakant, á nálatié.”
10 Pois todos quantos são das obras da lei estão debaixo da maldição; porque escrito está: Maldito todo aquele que não permanece em todas as coisas que estão escritas no livro da lei, para fazê-las.
11 Nun é habar záher ent ke cha Sharyatay randgiriá kass Hodáay bárgáhá pák o palgára nabit, chéá ke Pákén Ketába gwashit: “Hamá ke imánay barkatá pák o palgár ent, hamá zendaga mánit.”
11 É evidente que pela lei ninguém é justificado diante de Deus, porque: O justo viverá da fé;
12 Bale Sharyatay bonyád imán naent, anchó ke nebeshtah ent: “Hamá ke Sharyatay sará kára kant, hamé káráni wasilahá zendaga mánit.”
12 ora, a lei não é da fé, mas: O que fizer estas coisas, por elas viverá.
13 Hamá nálat ke may sará at Masihá wati sará zort o é dhawlá márá cha Sharyatay nálatá móketi, chéá ke nebeshtah ent: “Harkas ke dáray sará dranjag but, nálatié.”
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se maldição por nós; porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado no madeiro;
14 Masihá márá móket ke cha áiay wasilahá Ebráhémay barkat darkawmán sar bebit o cha imánay ráhá márá hamá Pákén Ruh berasit ke Hodáyá kawl kortag.
14 para que aos gentios viesse a bênção de Abraão em Jesus Cristo, a fim de que nós recebêssemos pela fé a promessa do Espírito.
15 Brátán! Man cha har róchigén zendagiá mesálé dayán. Ensáni ahd o karáré ham ke gisshénaga bit, randá na kasé áiá nákár korta kant o na áiay tahá chizzé gésh korta kant.
15 Irmãos, como homem falo. Um testamento, embora de homem, uma vez confirmado, ninguém o anula, nem lhe acrescenta coisa alguma.
16 Nun kawl gón Ebráhémá o gón Ebráhémay chokká kanag butant. Pákén Ketába nagwashit ke “gón tai chokkán”, bezán gón bázénéá. Pákén Ketába gwashit: “Gón tai Chokká”, bezán gón yakkéá o é Masih ent.
16 Ora, a Abraão e a seu descendente foram feitas as promessas; não diz: E a seus descendentes, como falando de muitos, mas como de um só: E a teu descendente, que é Cristo.
17 Mani habaray maksad esh ent ke Sharyat ke chár sad o si sálá pad átk, á ahd o paymáná nákára nakant ke Hodáyá cha pésará gisshéntag o é paymá Hodáay kawlá ham nákára nakant.
17 E digo isto: Ao testamento anteriormente confirmado por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não invalida, de forma a tornar inoperante a promessa.
18 Agan mirás Sharyatay bonyádá ent, gorhá bezán kawlay bonyádá naent, bale Hodáyá cha wati rahmatá é mirás Ebráhémárá kawlay bonyádá dátag.
18 Pois se da lei provém a herança, já não provém mais da promessa; mas Deus, pela promessa, a deu gratuitamente a Abraão.
19 Gorhá Sharyat chéá dayag butag? Sharyat ensánay náparmániáni sawabá dayag butag. Préshtagán áwort o myánjigerén mardoméay, bezán Mussáay dastá dát o tán hamá wahdá kárámad at ke hamá Chokk, bezán Masih byayt ke áiay áyagay kawl dayag butagat.
19 Logo, para que é a lei? Foi acrescentada por causa das transgressões, até que viesse o descendente a quem a promessa tinha sido feita; e foi ordenada por meio de anjos, pela mão de um mediador.
20 Nun myánjiger do némagay nyámá bit, bale Hodá yakké o áiá myánjigeray hájat naent.
20 Ora, o mediador não o é de um só, mas Deus é um só.
21 Gorhá Sharyat Hodáay kawláni helápá ent? Hechbar chosh naent, chéá ke agan anchén Sharyaté dayag butén ke abadmánén zendi dát bekortén, gorhá páki o palgári allam Sharyatay bonyádá butagat.
21 É a lei, então, contra as promessas de Deus? De modo nenhum; porque, se fosse dada uma lei que pudesse vivificar, a justiça, na verdade, teria sido pela lei.
22 Bale Pákén Ketába gwashit ke har ensán gonáhay bandig ent. Bass Issá Masihay sará báwar kanagay sawabá wádah hamá mardomán dayaga bit ke Masihay sará imána kárant.
22 Mas a Escritura encerrou tudo debaixo do pecado, para que a promessa pela fé em Jesus Cristo fosse dada aos que crêem.
23 Bale imánay é ráhay pach bayagá o pésar má Sharyatay bandig atén, bezán tán imánay záher bayagá zendáni atén.
23 Mas, antes que viesse a fé, estávamos guardados debaixo da lei, encerrados para aquela fé que se havia de revelar.
24 Gorhá, Sharyat may sarparast butag ke márá tán Masihá sar bekant, tánke má imánay sawabá pák o palgár hesáb bebén.
24 De modo que a lei se tornou nosso aio, para nos conduzir a Cristo, a fim de que pela fé fôssemos justificados.
25 Imán ke átkag, nun má sarparastéay dastay chérá naén.
25 Mas, depois que veio a fé, já não estamos debaixo de aio.
26 Shomá sajjahén Issá Masihay sará imánay barkatá Hodáay chokk ét,
26 Pois todos sois filhos de Deus pela fé em Cristo Jesus.
27 chéá ke shomá sajjahén Masihay námá pákshódi dayag butagét o Masihayg ét o nun á shomay setr ent ke shomá póshetag.
27 Porque todos quantos fostes batizados em Cristo vos revestistes de Cristo.
28 Hodáay kerrá park o pér nést ke shomá Yahudi ét yá darkawm, golám ét yá ázát, mardén ét yá janén, chéá ke shomá sajjahén Issá Masihay barkatá yakk ét.
28 Não há judeu nem grego; não há escravo nem livre; não há homem nem mulher; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Agan shomá Masihayg ét, gorhá shomá Ebráhémay padréch ét o kawlay hesábá gón Ebráhémá hawár Hodáay mirásá bahramand ét.
29 E, se sois de Cristo, então sois descendência de Abraão, e herdeiros conforme a promessa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?