Rute 2

BBA vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɑomin durɔ Elimɛlɛkin dusi ɡoo u wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Boɑsi. Durɔ wi, u dukiɑ mɔ, u mɑɑ bɛɛrɛ mɔ.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Yerɑ sɔ̃ɔ teeru Rutu Mɔɑbu u Nɑomi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dɑ ɡoo wi u koo mɑn tɔn ɡeeru kuɑn ɡberɔ n dĩɑnu kunɔnu ko. Mɑ Nɑomi u nɛɛ, yɑ wɑ̃, ɑ doo nɛn bii kurɔbu.
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 Mɑ u seewɑ u dɑ ɡoon ɡberɔ u ɔɔsu kunɔnu mɔ̀, u kɑ be bɑ ɔɔsu ɡɛ̃ɛmɔ swĩi. N deemɑ ɡbee te, tɑ sɑ̃ɑwɑ Boɑsiɡiru Elimɛlɛkin dusi.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Yerɑ Boɑsin tii u seemɑ Bɛtelehɛmun di u nɑ ɡberu mi, u win sɔm kowobu tɔburɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ.
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 Sɑɑ yerɑ u win sɔm kowo ben wiruɡii bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn kurɔwɑ bii kurɔbu ɡe.
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 Wiruɡii wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, kurɔ Mɔɑbu wi u kɑ Nɑomi wɔmɑ wiyɑ mi.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 U nɑ u nɛɛ, su de u sun swĩi u n dĩɑnu kunɔnu mɔ̀. Ye sɑ wurɑ, mɑ u win sɔmburu wɔri sɑɑ buru ten di, u ǹ wɛ̃re sere kɑ tɛ̃, mɑ n kun mɔ ye u dɑ u sinɑ sɑɑ fiiko sɑɑrɔ.
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 Sɑɑ yerɑ Boɑsi u Rutu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɔɔmɔ bii kurɔbu, ɑ n dɑ nɛ mini bɑɑdommɑ, ɑ ku mɑɑ dɑ ɡoon ɡberɔ. A nɑ ɑ n kunɔnu mɔ̀ ɑ n nɛn sɔm kowo bii kurɔmii nini swĩi ɑ n lɑɑkɑri sɑ̃ɑ mi bɑ ɡɛ̃ɛmɔ.
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Nɑ mɑɑ nɛn sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, bu ku nun bɑbɑ. Nim nɔru ɡɑ̀ n nun mɔ̀, ɑ doo ɑ nɔ ben bwɑ̃ɑ nin mi, mì sɔɔ bɑ nim tɑke.
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Rutu u yiirɑ kurɛ u wiru tem ɡirɑri u nɛɛ, ɑmɔnɑ nɑ kɑ kĩi ɡeeru wɑ wunɛn mi, nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ sɔɔ.
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Mɑ Boɑsi u nùn wisɑ u nɛɛ, sɑ nuɑ ye ɑ wunɛn dwɑɑ mɛro kuɑ sɑɑ mìn di wunɛn durɔ u ɡu, kɑ nɡe mɛ ɑ wunɛn bɑɑbɑ kɑ wunɛn mɛro deri, kɑ wunɛn tem kɑ sere mɑɑ wunɛn bweseru. Mɑ ɑ nɑ bɛsɛn bweseru sɔɔ te ɑ ǹ dɑɑ yɛ̃.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ Isirelibɑn Yinni wi, wìn mi ɑ nɑ u kɑ nun kɔ̃su u nun yen dibu kɔsiɑ mɑm mɑm ye ɑ kuɑ kpuron sɔ̃.
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 Sɑɑ yerɑ Rutu u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ wɑ mɑ ɑ mɑn kĩi ɡeeru sɔ̃ɔsi. Domi ɑ kɑ mɑn ɡɑri kuɑ, ɑ nɛn nukuru yɛmiɑsiɑ, nɛ wi nɑ ǹ wunɛn sɔm kowobun ɡoo turɑ.
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ dimɔ, Boɑsi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ ɑ pɛ̃ɛ suɑ ɑ sɔ̃re kpee sɔɔ kpɑ ɑ di.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Yen biru, u seewɑ u kɑ dĩɑnu kunɔnu ko. Mɑ Boɑsi u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de u mɑm dĩɑnu kunɔnu ko kɑ mi i ǹ ɡɑ̃. I ku nùn yinɑri.
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Kpɑ i dĩɑ nɔmusu ɡɑsu deri u kɑ wɑ u ɡurɑ. I ku mɑɑ nùn wɔkisi.
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 Yen dɔmɑ te, Rutu wi, u dĩɑnu kunɔnu kuɑwɑ sɑɑ bururun di sere kɑ yokɑɔ. Domi ni u wɑ nin yɑri yi kuɑwɑ kilo tɛnɑn sɑkɑ.
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 Yen biru, u yi suɑ u kɑ dɑ yɛnuɔ u win dwɑɑ mɛro sɔ̃ɔsi kɑ sere mɑɑ dĩɑ ni u din sukum, mɑ u ye kpuro win dwɑɑ mɛro wi yiiyɑ.
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 Yerɑ win dwɑɑ mɛro u nùn bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn ɡberɔwɑ ɑ dĩɑ nini wɑ ɑ kunɔnu kuɑ mɛ ɡisɔ. Gusunɔ u yɛ̃ro domɑru kuɑ wi u wunɛn bwisiku nini kuɑ.
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Mɑ Nɑomi u nɛɛ, Boɑsi wi, u sɑ̃ɑwɑ bɛsɛn dusi wi u rɑ sun tubi di. Yinni Gusunɔ wì u rɑ bɑɑdommɑ ɡɔribu kɑ wɑsobu durom kue, u nùn domɑru kuɑ.
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 Rutu u mɑɑ Nɑomi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wi, u mɑm mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ n dɑ n wɑ̃ɑ kɑ win sɔm kowobu sere bu kɑ win dĩɑ ni ɡɛ̃ bu kpe.
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Mɑ Nɑomi u nɛɛ, yɑ wɑ̃. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ ku rɑ mɑɑ dɑ ɡoon ɡberɔ. A doo ɑ kɑ win sɔm kowo tɔn kurɔ be swĩinɑ.
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 Yerɑ Rutu u rɑ n kɑ Boɑsin sɔm kowo tɔn kurɔ be sɔmburu mɔ̀ sere bɑ kɑ ben ɔɔsu kɑ ɑlikɑmɑ ɡɑ̃ bɑ kpɑ. Adɑmɑ Nɑomin miyɑ u wɑ̃ɑ u kɑ sɔmbu te dɑɑmɔ.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra