Romanos 9

BBA vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nɛ Kirisiɡiiwɑ nɑ ɡem ɡerumɔ, nɑ ǹ weesu mɔ̀. Nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ mɑn yen seedɑ diiyɑmmɛ sɑɑ Hunde Dɛɛron min di.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Nɛn bweserun wɔnwɔndu tɑ mɑn mɔ̀ bɑɑdommɑ. Yen sɔ̃nɑ nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ sɑnkire ɡem ɡem.
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Ǹ n ko n koorɑn nɑ, kon dɑɑ de bu mɑn bɔ̃rusi kpɑ bu mɑn kɑrɑnɑ kɑ Kirisi ben sɔ̃.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Bɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑ, be Gusunɔ u ɡɔsɑ bu kɑ ko win bibu. Beyɑ u win yiikon ɡirimɑ sɔ̃ɔsi. Beyɑ u kɑ ɑrukɑwɑnibɑ bɔkuɑ. U bu woodɑ wɛ̃. Berɑ u sɔ̃ɔsi mɛ bɑ koo nùn sɑ̃ɑsinɑ. U mɑɑ bu nɔɔ mwɛɛnu kuɑ.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Bɑ sɑ̃ɑ be Gusunɔ u ɡɔsɑ yellun di. Ben bweseru sɔɔn diyɑ Kirisi wi u kpuro kere u yɑrɑ nɡe tɔnu. U mɑɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ wi n weenɛ bu siɑrɑ kɑ bɑɑdommɑɔ. Ami.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Nɑ ǹ ɡerumɔ mɑ Gusunɔn ɡɑri yi kɑm wɔrumɑ. Domi be bɑ mɑrɑ Isirelibɑ n ǹ mɔ be kpuro bɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑ Gusunɔn mi.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 N ǹ mɑɑ mɔ be kpuro be bɑ mɑrurɑ Aburɑhɑmun min di beyɑ bɑ sɑ̃ɑ win bibu Gusunɔn mi. Domi Gusunɔ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, “Isɑkin bibɑ bɑ koo soku wunɛn bweseru.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Yen tubusiɑnɑ, n ǹ mɔ be bɑ mɑrɑ kɑ wɑsin bɑɑ beyɑ Gusunɔɡibu, ɑdɑmɑ bii bèn nɔɔ mwɛɛru Gusunɔ u kuɑ beyɑ u ɡɑrisi Aburɑhɑmun bweseru.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Gɑri yi wee, yi Gusunɔ u kɑ nɔɔ mwɛɛ te kuɑ. U nɛɛ, “Gɑsɔkun ɑmɑdɑɑre kon wurɑmɑ, yen biru Sɑɑrɑɑ koo bii tɔn durɔ mɑ.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 N ǹ mɛ tɔnɑ, Rebekɑn bibu yiru bɑ tundo turo mɔ, wiyɑ bɛsɛn sikɑdo Isɑki.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Nɡe mɛ bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ, “Nɑ Yɑkɔbu kĩɑ ɑdɑmɑ nɑ Esɑu yinɑ.”
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ɡere. Gusunɔ u sɑ̃ɑwɑ ɡem sɑriruɡii? Aɑwo, bɑɑ fiiko.
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Domi u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, “Wìn wɔnwɔndu nɑ mɔ, wiyɑ kon wɔnwɔndu kuɑ. Wi nɑ mɑɑ kɑ duure, wiyɑ nɑ kon kɑ duurɑ.”
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Nɡe mɛyɑ n ǹ sɑ̃ɑ ɡoon kĩrun bɑɑ, n ǹ mɑɑ ɡoon sɔmburun bɑɑ, ɑdɑmɑ Gusunɔn wɔnwɔndun bɑɑwɑ.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Domi bɑ yoruɑ mɑ Gusunɔ u Eɡibitin sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, “Yenin sɔ̃nɑ nɑ nun seeyɑ, kpɑ n kɑ nɛn dɑm sɔ̃ɔsi wunɛ sɔɔ, kpɑ nɛn yĩsiru tu kɑ nɔɔrɑ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Nɡe mɛyɑ wi u kĩ u wɔnwɔndu kuɑ u rɑ nùn wɔnwɔndu kue, wi u mɑɑ kĩ u ɡɔ̃ru bɔbiɑsiɑ u rɑ nùn ɡɔ̃ru bɔbiɑsie.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Ǹ n mɛn nɑ, kɑɑ mɑn bikiɑ ɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u mɑɑ tɑɑrɛ wɑɑmɔ tɔnu sɔɔ. Wɑrɑ koo kpĩ u win kĩru yinɑ.
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Adɑmɑ wɑrɑ rɑ n wunɛ tɔnu, ɑ sere kɑ Gusunɔ sikirinɑ. Mɔndu tɑ koo mɔmɔ bikiɑ tu nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u tu kuɑ mɛ?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Mɔmɔ kun dɑm mɔ sɔndun wɔllɔ? Kɑ sɔn tee te, u ǹ kpɛ̃ u tooru ko kɑ mɑɑ weke te bɑ rɑ swɛ̃?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Mbɑ i yɛ̃ i ko ɡere Gusunɔn sɔ̃. U kĩ u win dɑm kɑ win mɔru sɔ̃ɔsi. Yen sɔ̃nɑ u kɑ bu tɛmɑnɑ be bɑ koo kɑm ko win mɔrun sɔ̃.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 U kuɑ mɛ u kɑ sun win yiikon kpɑ̃ɑru sɔ̃ɔsi, bɛsɛ be u wɔnwɔndu kuɑ, bɛsɛ be u sɔɔru kuɑ yellun di su kɑ win yiiko wɑ,
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 bɛsɛ be u sokɑ n ǹ mɔ Yuubɑn suunu sɔɔn di tɔnɑ, kɑ mɑɑ tɔn tukobun suunu sɔɔn di.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Yeniwɑ Gusunɔ u ɡeruɑ win sɔmɔ Oseen tireru sɔɔ. U nɛɛ,
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Yɑm mi bɑ rɑɑ mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Mɑ Gusunɔn sɔmɔ Esɑi u nɔɔɡiru suɑ u ɡeruɑ Isirelibɑn sɔ̃ u nɛɛ, “Bɑɑ Isirelibɑ bɑ̀ n dɑbiɑ, nɡe nim wɔ̃kun yɑnim, ben sukum tɔnɑwɑ koo fɑɑbɑ wɑ.
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Domi Gusunɔ koo yɑnde win ɡere yibiɑ mɑm mɑm hɑnduniɑ sɔɔ ye u rɑɑ ɡɔ̃ru doke.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 N sɑ̃ɑwɑ nɡe mɛ Esɑi u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ,
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ɡere. Tɔn tuko be bɑ ǹ dɑɑ kɑsu bu ɡem wɑ Gusunɔn mi, bɑ ɡem wɑ nɑɑnɛ dokebun sɑɑbu.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Adɑmɑ Isirelibɑ be bɑ kɑsu bu woodɑ swĩi bu kɑ ɡem wɑ Gusunɔn mi, bɑ ǹ mu wɑ.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Mbɑn sɔ̃nɑ. Yèn sɔ̃ bɑ ǹ mu kɑsu kɑ nɑɑnɛ dokebu, mɑ n kun mɔ kɑ sɔmɑ. Bɑ sokurɑ kpee sokurɑtii te sɔɔ,
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 tèn ɡɑri bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra