Romanos 4

BBA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ɡere Aburɑhɑmu bɛsɛn sikɑdon sɔ̃. Mbɑ u nɔmɑ turɑ.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Mɛyɑ bɑ̀ n Aburɑhɑmu ɡem wɛ̃ ye u kuɑn sɔ̃ u koo kpĩ u woo kɑnɑ, ɑdɑmɑ n ǹ mɔ Gusunɔn wuswɑɑɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Domi mbɑ bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ. Bɑ nɛɛ, “Aburɑhɑmu u Gusunɔ nɑɑnɛ kuɑ, yen sɔ̃nɑ u nùn ɡɑrisi ɡemɡii.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Tɛ̃, ɡoo ù n sɔmburu kuɑ, bɑ ku rɑ win kɔsiɑru ɡɑrisi durom, win ɑreyɑ.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Adɑmɑ bɑɑ ù kun sɔmburu kue, mɑ u ɡesi Gusunɔ nɑɑnɛ doke, Gusunɔ u koo win nɑɑnɛ dokebu ɡɑrisiwɑ ɡem. Domi wiyɑ u koo kpĩ u tɑɑrɛɡii ɡem wɛ̃.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Nɡe mɛyɑ Dɑfidi u yɛ̃ron doo nɔɔrun ɡɑri mɔ̀ wi Gusunɔ u ɡem wɛ̃ɛmɔ n kun kɑ sɔmɑn bɑɑ.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 U nɛɛ,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Doo nɔɔruɡiiwɑ wìn kɔ̃sɑ Yinni Gusunɔ kun ɡɑrisi.”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Tɛ̃, doo nɔɔ te, bɑnɡoɡibuɡirɑ? Nɡe kɑ mɑɑ bɑnɡo sɑriruɡibu. Domi sɑ ɡerumɔ mɑ bɑ Aburɑhɑmu ɡɑrisi ɡemɡii win nɑɑnɛ dokebun sɔ̃.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Amɔnɑ u sɑ̃ɑ sɑnɑm mɛ. U bɑnɡo kuɑ? Nɡe u ǹ kue. U ǹ sɑnɑm mɛ ɡinɑ bɑnɡo kue. U sɑ̃ɑwɑ bɑnɡo sɑriruɡii.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Yen biruwɑ bɑ nùn bɑnɡo kuɑ ye yɑ sɑ̃ɑ yĩreru mɑ Gusunɔ u nùn ɡem wɛ̃. Bɑ nùn ɡem mɛ wɛ̃ nɑɑnɛ dokebun sɔ̃ sɑnɑm mɛ u ǹ ɡinɑ bɑnɡo kue. Nɡe mɛyɑ u kɑ kuɑ bɑnɡo sɑriruɡibu kpuron bɑɑbɑ be bɑ nɑɑnɛ doke, mɑ bɑ bu ɡem wɛ̃.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Mɑ u mɑɑ sɑ̃ɑ bɑnɡoɡibun bɑɑbɑ be n ǹ mɔ bɑnɡo tɔnɑ bɑ mɔ, ɑdɑmɑ bɑ mɑɑ win nɑɑnɛ dokebun yirɑ swĩi, bi u mɔ sɑnɑm mɛ u ǹ ɡinɑ bɑnɡo kue.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Bɑ Aburɑhɑmu kɑ win bweseru nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ bɑ koo hɑnduniɑ ɡirɑ tubi di. Bɑ ǹ nùn nɔɔ mwɛɛ te kue kɑ woodɑn bɑɑ, mɑ n kun mɔ yèn sɔ̃ u ɡem wɑ nɑɑnɛ dokebun sɔ̃.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Ǹ n sɑ̃ɑn nɑ be bɑ woodɑ mɛm nɔɔwɑ beyɑ bɑ koo ko tubi diobu, nɑɑnɛ dokebu kuɑ kɑm, nɔɔ mwɛɛ te, tɑ mɑɑ tɛɛsirɑ.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Domi woodɑwɑ yɑ kɑ Gusunɔn mɔru nɑɑmɔ. Adɑmɑ mi woodɑ sɑri, woodɑ sɑrɑbu mɑɑ sɑri.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Yen sɔ̃, kɑ nɑɑnɛ dokebun bɑɑwɑ bɑ koo nɔɔ mwɛɛ te wurɑ tu kɑ ko durom, kpɑ Aburɑhɑmun bweseru kpuro tu kɑ kpĩ tu tu wurɑ. N ǹ mɔ be bɑ woodɑ mɔ tɔnɑ ɑdɑmɑ kɑ mɑɑ be bɑ nɑɑnɛ dokewɑ nɡe Aburɑhɑmu wi u sɑ̃ɑ bɛsɛ kpuron bɑɑbɑ.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri ɡerumɔ, “Nɑ nun kuɑ bwese dɑbinun bɑɑbɑ.” U sɑ̃ɑ bɛsɛn bɑɑbɑ, Gusunɔ wi u nɑɑnɛ doken wuswɑɑɔ. Gusunɔ wiyɑ u rɑ ɡɔribu seeye, u rɑ mɑɑ tɑkɑ ko ye yɑ ǹ dɑɑ wɑ̃ɑ.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Aburɑhɑmu u Gusunɔ nɑɑnɛ doke kɑ yĩiyɔbu, bɑɑ mɛ u ǹ kɑ yen swɑɑ wɑ ye u yĩiyɔ. Yen sɔ̃nɑ u kuɑ “bwese dɑbinun bɑɑbɑ” nɡe mɛ Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, “nɡe mɛyɑ wunɛn bweserɑ koo dɑbiɑ.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Sɑɑ ye, u wɔ̃ɔ wunɔbun (100) sɑkɑ turɑ ɑdɑmɑ win nɑɑnɛ dokebu kun kɑɑre sɑnɑm mɛ u win wɑsi lɑɑkɑri kuɑ yi yi sɑ̃ɑre yi ɡu, kɑ mɑɑ Sɑɑrɑɑn nukuru te tɑ ǹ wɑ̃ɑ tu bii mɑ.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 U ǹ nɑɑnɛ dokebu deri, u ǹ mɑɑ Gusunɔn nɔɔ mwɛɛ te sikɑ koosi. Adɑmɑ win nɑɑnɛ dokebu nùn dɑm wɛ̃, mɑ u Gusunɔ bɛɛrɛ wɛ̃.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Domi u yɛ̃ kɑm kɑm mɑ Gusunɔ u dɑm mɔ u kɑ ko yèn nɔɔ mwɛɛru u kuɑ.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Yen sɔ̃nɑ win nɑɑnɛ dokebun sɑɑbu Gusunɔ u nùn ɡɑrisi ɡemɡii.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Adɑmɑ ye bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “bɑ nùn ɡɑrisi ɡemɡii,” bɑ ǹ yi yoruɑ wi turon sɔ̃.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Bɑ mɑɑ yi yoruɑwɑ bɛsɛn sɔ̃, bɛsɛ be bɑ koo mɑɑ ɡɑrisi ɡemɡibu, bɛsɛ be sɑ Gusunɔ nɑɑnɛ doke wi u bɛsɛn Yinni Yesu seeyɑ ɡɔrin di.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 U derɑ bɑ nùn ɡo bɛsɛn torɑnun sɔ̃, u mɑɑ nùn seeyɑ u kɑ sun ko ɡemɡibu.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra