Mateus 9
BBA vs ARIB
1 Yesu u ɡoo nimkuu duɑ mɑ u wure u dɑɑ bure te tɔburɑ, mɑ u turɑ win tiin wuuɔ.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Tɔmbu ɡɑbu bɑ kɑ nùn durɔ ɡoo nɑɑwɑ wìn wɑsin bee tiɑ yɑ ɡu. Durɔ wi, u kpĩ kpinu wɔllɔ. Ye Yesu u ben nɑɑnɛ dokebu wɑ, u bɑrɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bii durɔbu, ɑ ku mwiɑ kpɑnɑ, ɑ wunɛn durum suuru wɑ.
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Mɑ woodɑ yɛ̃robu ɡɑbɑ bwisikɑ bɑ tii sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, durɔ wini u Gusunɔ wɔmmɔwɑ.
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Yesu u yɛ̃ ye bɑ bwisikumɔ mɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɔ̃sɑ bwisikumɔ bɛɛn ɡɔ̃ruɔ.
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Yerɑ̀ yɑ sɛ̃sɔ bo, n tɔnu sɔ̃ u win durum suuru wɑ, ǹ kun mɛ n nùn sɔ̃ u seewo u sĩ.
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Nɑ kĩ i n yɛ̃ mɑ Tɔnun Bii u yiiko mɔ hɑnduniɑ sɔɔ u kɑ tɔnun durum suuru ko.
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Durɔ wi, u seewɑ mɑ u sĩɑ win yɛnuɔ.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Ye tɔn be, bɑ yeni wɑ bɛrum bu mwɑ mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑ yèn sɔ̃ u yiiko yen bweseru tɔnu wɛ̃.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yesu u doonɑ min di. Ye u sĩimɔ swɑɑɔ u ɡbere mwɑɔ ɡoo wɑ wi bɑ rɑ soku Mɑteu u sɔ̃ ɡbere yerɔ. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn swĩiyɔ.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Ye Yesu u dimɔ durɔ win yɛnuɔ, ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobu dɑbinu bɑ nɑ bɑ sinɑ kɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu sɑnnu.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Fɑlisi ɡɑbɑ wɑ mɛ, mɑ bɑ win bwɑ̃ɑbu bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ bɛɛn yinni u dimɔ kɑ ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobu.
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Yesu u ben ɡɑri yi nuɑ mɑ u nɛɛ, be bɑ bwɑ̃ɑ do bɑ ǹ timɡiin bukɑtɑ mɔ mɑ n kun mɔ be bɑ bɑrɔ.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 I doo i Gusunɔn ɡɑrin tubusiɑnu kɑsu yi yi nɛɛ, “Wɔnwɔndɑ nɑ kĩ, n ǹ mɔ yɑ̃kuru.” Domi nɑ ǹ nɛ n kɑ ɡeeɡibu soku mɑ n kun mɔ torobu.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Mɑ Yohɑnu Bɑtɛmu kowon bwɑ̃ɑbɑ nɑ Yesun mi bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ bɛsɛ kɑ Fɑlisibɑ sɑ rɑ nɔɔ bɔke, ɑdɑmɑ wunɛ, wunɛn bwɑ̃ɑbu bɑ ku rɑ nɔɔ bɔke.
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, be bɑ sokɑ kurɔ kpɑɑ yerɔ bɑ ko n nukuru sɑnkire sɑnɑm mɛ kurɔ kpɑon durɔ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ? Aɑwo, ɑdɑmɑ sɑɑ yɑ sisi yè sɔɔ bɑ koo kurɔ kpɑon durɔ wɔrɑ ben min di. Sɑɑ yerɑ bɑ koo nɔɔ bɔke.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Goo ku rɑ yɑ̃ɑ tɔkɔnu kɔre kɑ yɑsi kpɑɑ ye bɑ ǹ nim doke. Ù n kuɑ mɛ, yɑsi kpɑɑ ye, yɑ koo ɡɑwɑnɑ kpɑ yu yɑ̃ɑ tɔkɔ ni ɡĩɑm sosi.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Goo ku rɑ mɑɑ tɑm kpɑm doke ɡɔnɑn bɔɔ tɔkɔnu sɔɔ. Ù n kuɑ mɛ, bɔɔ ni, nu koo kurɑ kpɑ tɑm mɛ, mu yɑri kpɑ bɔɔnu nu sɑnkirɑ. Adɑmɑ bɑ rɑ tɑm kpɑm wisiwɑ ɡɔnɑn bɔɔ kpɑɑnu sɔɔ. Sɑnɑm mɛ, ye yiru yen ɡɑɑ kun sɑnkirɑmɔ.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Sɑnɑm mɛ Yesu u bu yeni sɔ̃ɔmɔ wiruɡii ɡoo u nɑ u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nɛɛ, nɛn bii tɔn kurɔ u ɡu tɛ̃, ɑdɑmɑ ɑ nɑ ɑ nùn nɔmu sɔndi kpɑ u se.
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Mɑ Yesu u seewɑ kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ durɔ wi swĩi.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Sɑnɑm mɛ bɑ dɔɔ, kurɔ ɡoo wi u yɛm wĩibu bɑrɔ sɑɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ yirun di, u susi Yesun biruɔ u win yɑberun swɑɑ buɑ bɑbɑ.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 U ɡeruɑ win tiin ɡɔ̃ruɔ u nɛɛ, ù n ɡesi win yɑberu bɑbɑ u koo bɛkurɑ.
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Yesu u sĩirɑ u nùn wɑ mɑ u nɛɛ, kurɔ wunɛ, ɑ ku mwiɑ kpɑnɑ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Ye Yesu u turɑ wiruɡii win dirɔ, yerɑ u deemɑ ɡɑbɑ ɡuunu soomɔ mɑ be kpuro bɑ sirenɛ.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Mɑ u nɛɛ, i yɑrio bɛɛ kpuro, wɔndiɑ wi kun ɡu, u dowɑ.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ye bɑ tɔmbu yɑrɑ bɑ kpɑ Yesu u duɑ u wɔndiɑ win nɔmu nɛnuɑ, mɑ wɔndiɑ wi, u seewɑ.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Yenin lɑbɑɑri yɑ kpɑrɑrɑwɑ tem mɛ kpuro sɔɔ.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Yesu u doonɑ min di. Nɡe mɛ u win sɑnum dɔɔ, wɔ̃kobu yiru ɡɑbɑ nùn swĩi. Bɑ nɔɔɡiru sue bɑ mɔ̀, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Ye Yesu u duɑ dirɔ wɔ̃ko be, bɑ nɑ win mi, mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, i nɑɑnɛ sɑ̃ɑ mɑ kon kpĩ n yeni ko?
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Sɑnɑm mɛyɑ Yesu ben nɔni bɑbɑ mɑ u nɛɛ, n bɛɛ kooro nɡe mɛ i nɑɑnɛ sɑ̃ɑ.
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Mɑ bɑ yɑm wɑ. Yerɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u sire u nɛɛ, bu ku rɑɑ ɡoo yeni sɔ̃.
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Adɑmɑ ye bɑ doonɑ min di kese bɑ win lɑbɑɑri kpɑrɑm wɔri tem mɛ kpuro sɔɔ.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ye tɔn be, bɑ doonɑ mɑ ɡɑbɑ kɑ durɔ ɡoo nɑ Yesun mi, wi u sɑ̃ɑ soso yèn sɔ̃ u wɛrɛku ɡɑɡu mɔ win wɑsi sɔɔ.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɛrɛku ɡe ɡirɑ durɔ wi, u ɡɑri ɡerubu wɔri. Mɑ tɔmbɑ biti kuɑ mɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ yenin bweseru wɑɑre Isireli sɔɔ.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Adɑmɑ Fɑlisibɑ nɛɛ, wɛrɛkunun wiruɡiiwɑ u nùn dɑm wɛ̃ u kɑ nu ɡirɑ.
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Yesu u bɔsu wuu mɑrosu kpuro sɔɔ kɑ bɑru kpɑɑnɔ. U keu sɔ̃ɔsimɔ ben mɛnnɔ yenɔ u Gusunɔn bɑndun Lɑbɑɑri ɡeɑ kpɑrɑmɔ, mɑ u tɔmbu bɛkiɑmɔ sɑɑ bɑrɑru kɑ wɑsin dɑm sɑriru bwese bwesekɑn di.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Ye u tɔn wɔrusu wɑ ben wɔnwɔndɑ nùn mwɑ yèn sɔ̃ bɑ wurure mɑ bɑ yɑrinɛ nɡe yɑ̃ɑ ni nu kun kpɑro mɔ.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃ yɑ kpɑ̃, ɑdɑmɑ be bɑ ɡɛ̃ɛmɔ bɑ ǹ dɑbi.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Yen sɔ̃, i ɡbee yɛ̃ro kɑnɔ u kpɑm tɔmbu mɔrisiɑmɑ bu kɑ ɡɛ̃.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?