Lucas 7

AWK vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 WIYA noa ba ġoloin ġikou̇mba wiyellikanne, mikan ta yantin ta ku̇ri ka, uwá noa Kapernaun kako.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ġatun tarai koba kapȧtin koba umullikan munni kakilliela muluġkilliliela tetti, pitȧl umatoara noa ġikoúmba.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Ġatun, ġurrá noa ba Iéthunuġ, wiyabunbéa noa barun ġarokȧl Hebȧraioi koba, wiyelliela bon uwa-uwil koa noa pirbuġgulliko ġikoúmba ko, umullikan ko.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ġatun uwá bara ba Iéthu kin, wiya ġaiya bon bara tanoa-kȧlbo wiyelliela, Murrȧrȧġ noa uma-uwil koa noa bon yanti:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Kulla noa pitȧlman ġearúnba ku̇ri, ġatun noa wittia ġearun thunagóg.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Uwa ġaiya noa Iéthu barun katoa. Ġatun kaloġ korien ta noa ba kakulla kokerá kolaġ, yuka noa barun kapȧtinto kóti ta ġikouġ kin wiyelliela bon, Piriwȧl, yanoa bi; kulla bag keawaran murrȧrȧġ korien uwa-uwil koa bi emmouġ kin kokerá:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Yaki tin baġ kota murrȧrȧġ korien bag uwolliko ġirouġ kinko; wonto ba wiyella wakȧl wiyellikanne, ġatun emmoúmba umullikan pirkullinu̇n wal.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Kulla baġ ba kaiyukan wiyelliko, emmouġ kinba bara kakillin army-kan; ġatun baġ wiya wakȧl, Yuriġ, ġatun waita ġaiya noa uwa; ġatun tarai, Kaai, ġatun noa uwa tanan; ġatun emmoúmba umullikan, Umulla unni, ġatun umȧ ġaiya noa.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Iéthuko noa ba ġurrá unni tara, kotelliela noa ġikouġ, ġatun warrakulléu̇n noa, wiya ġaiya noa barun wirroba bon ba, Wiyan baġ nurun, keawaran baġ na pa yanti ġurrullikanne kauwȧl, keawai yanti Ithȧrael la kȧtan.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Gatun bara yukatoara, willuġbo uwolliela kokerá kolaġ, nakulla bon umullikan munni biruġ pirbuġgatoara.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Gatun yakita purreáġ ka yukita, uwa noa kokeroa,ġiakai yitirra Nain; ġatun kauwȧl uwa ġikoúmba wirrobullikan ġatun taraikan kúri ġikouġ katoa.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ġatun uwa noa ba papai puloġkulliġél la kokerá kolaġ, ġa, tetti kulwon kurrilliela ku̇ri warai kolaġ, wakȧl bo ta yinal tunkán koba bounnoun ba, ġatun maboġun bountoa, ġatun kauwál-kauwál kúri kokerá biruġ uwa bounnoun katoa.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ġatun nakulla bounnoun noa ba Piriwȧllo, ġurrirra bounnoun noa kakulla, ġatun wiya ġaiya noa bounnoun, Túġki yikora.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ġatun uwa ġaiya noa, numa kurrilliġél; ġatun bara kurriá bon ba ġakéa korun. Gatun noa wiya, Wuġġurra, wiyan banuġ, Bouġkullia.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ġatun niuwoa tetti kabiruġ yellawa, ġatun tanoa-kál-bo wiya. Ġatun willuġbo bon noa ġukulla bounnoun kin ġikoúmba ka tunkán ta.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ġatun bara kakulla kinta yantin; ġatun bara bon pitȧlman Eloinuġ, wiyelliela, Kauwȧl propet ta paipéa ġearun kin, ġatun noa Eloito nakulla ġikoúmba ku̇ri.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ġatun unni totóġ ġikoúmba kakulla yantin to Iudaia koa, ġatun yantin toa purrai kariġ koa.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ġatun Ioanne-úmba-ko wirrobullikanto wiya bon unni tara.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ġatun noa Ioanneto wiya bulun wirrobullikan ġikoúmba, yuka bulun Iéthu kinko, wiyelliko, ġintoa ta uwȧnu̇n? ġa, na-téa kȧnu̇n ġéen taraikan?
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Uwa bara ba kúri ġikouġ kinko wiya bara, Ioanneto korimullikanto ġearun yuká ġirouġ kinko, wiyelliko, ġintoa ta uwȧnún? ġa, na-téa kȧnún taraikan?
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ġatun tanoa-kȧl-bo hora ka pirbuġġa noa kauwȧl-kauwȧl munni-munni, ġatun marai yarakaikan; ġatun kauwȧl-kauwȧl munmin umȧ noa barun nakilliko.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Wiya ġaiya noa barun Iéthu, wiyelliela, Waita lag nura, ġatun wiyella bon Iȯannenuġ unni tara nakulla nura ba ġatun ġurra; munmin-tabiruġ-ko natan, wiirwiir-biruġ-ko uwan, wamun-wamun-tabiruġ turon kakulla, woġkȧl-labiruġ ġurran, tetti-kabiruġ bouġkulléu̇n, barun mirrȧl ko wiyan ta Euaġelion.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ġatun pitȧl-umatoara yantinto niuwara korien kȧnu̇n emmouġ kin.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ġatun waita ka ba bara ba puntimai Ioanne-úmba, wiya ġaiya noa barun ku̇ri Ioannenuġ bon, Minariġ tin nura koruġ kolaġ nakilliko? koġka toloman wibbi ko?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Minariġ ko nura uwa koruġ kolaġ nakilliko? wakȧl upulléu̇n ku̇ri poitoġ korikin to? A! bara upulléu̇n konéin to ġatun bara murrȧrȧġ kȧtan takilliko, yellawa bara piriwȧlġél la.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Minariġ ko nura uwa koruġ kolaġ nakilliko? wakȧl propet Kauwa, wiyan nurun baġ kauwȧllan noa ba propet kiloa.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ġali noa wiyatoara upa unni, A! yukan baġ puntimai emmoúmba ġirouġ kin mikan ta, umȧnun wal noa yapuġ ġirouġ.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Kulla baġ wiyan nurun, Keawai propet kauwȧl kȧtan yanti Ioanne noa ba korimullikan porkullitoara nukuġ labiruġ: niuwoa waréa ta kȧtan piriwȧlġél la Eloi koba ka, kauwȧl noa kȧtan ninwoa kiloa.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ġatun yantinto ku̇riko ġurra bon, ġatun bara telónai, pitȧlma bon Eloi-nuġ, korimatoara kȧtan bara Ioanne kaibiruġ karimulli biruġ.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Wonto ba bara Parithaioi ġatun bara nomikoi ġurramaiġa wiyellikanne Eloi koba barun kin, keawai korimatoara korien Ioanne kai.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ġatun noa Piriwȧllo wiya, Yakoai kiloa bara ku̇ri untikȧl willuġġél? ġatun minariġ kiloa bara?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Bara yanti wonnai kiloa yellawollin ġukilliġél la, ġatun kaipullin taraikan, ġatun wiyellin, Tirkima ġéen nurun, ġatun keawai nura úntelli korien; minki ġéen kakulla nurun, ġatun keawai nura tuġkilli korien.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Kulla noa Ioanne korimullikan uwa, keawai kunto ta pa, ġa wain keawai pitta pa; ġatun nura wiyan, diabol noa ġikouġ katoa ba.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Yinal ta ku̇ri koba uwa takilliko ġatun pittelliko, ġatun nura wiyan, A! mataye ku̇ri unni, ġatun wain pittaye, kóti ta telónai koba ġatun yarakai willuġ koba!
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Wonto ba yautinto wonnaito ġuraki koba ko piralman bon ġuraki.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ġatun wakȧllo Parithaioi koba ko wiya bon ta-uwil koa noa ġikouġ katoa. Ġatun uwa noa kokerá Parithaio koba, ġatun yellawa noa barȧn takilliko.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ġatun, a! ġapal wakȧl yarakaikun bountoa ġurrá bountoa ba Téthunuġ bon yellawai takilli taba kokerá Parithaio koba ka, mankulla bountoa wu̇nkilliġél alabathro putillikanne,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ġatun ġarokéa bountoa tinna ka bulka ka ġikoung kin, túġkillin, ġatun bountoa puntia bounnoun ka to ġurrun to tinna ġikouúmba, ġatun pirripa bounnoun ka to kittuġ ko wolluġ koba ko bounnoun ka to, ġatun búġbúġka bon tinna ġikou̇mba, ġatun putia bon putilliġél lo.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Yakita nakulla noa ba unni ġali Parithaio, wiya bon ba, wiyelléu̇n ġaiya noa ninwoabo minki ka, wiyelliela, Unni ku̇ri propet ba noa ġurra pa noa wonta-kan-to ka ġapallo numa bon; kulla bountoa yaraikan.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ġatun Iéthuko noa wiyayelléu̇n, wiyelliela bon, Thimón, wiya-uwil koa banuġ. Ġatun noa wiya, Piriwȧl, wiyellia.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Tarai ta kakulla ġukillikan wakȧl buloara mumbitoara ġikoúmba; wakȧllo noa mumbilléu̇n pentakothioi denari, ġatun tarai ta pentékonta mumbilléu̇n.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ġatun keawai bula ġupaiye pa ba yaruġ ka bon, wareká ġaiya noa bulun ba. Wonta kin bulun kinbiruġ pitȧlmanu̇n kauwȧl bon!
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Thimónto noa wiya, wiyelliella, Mirka ġikouġ wareka noa ba kauwȧl. Ġatun noa wiya bon, Kota bi tuloa.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ġatun noa warrakulléu̇n ġapal ko, ġatun wiya Thimónnuġ Natan bi unni ġapal? uwa baġ kokerá ko ġirouġ ka ta ko, keawai bi tia ġupa bato tinna ko; wonto bountoa ba puntia tia tinna bounnoun ka to ġurrun to, ġatun watia bounnoun ka to wolluġ kabiruġ ko kittuġ ko.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Keawai bi tia bu̇ġbúġ ka pa: wonto ba unni ġapal, búġbúġ-kulliela tia tinna yakita biruġ uwa baġ ba.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Keawai bi puti pa emmou̇mba wolluġ kipai to, wonto ba unni ġapal putia emmoúmba tinna kipai to.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ġiakai tin banuġ wiyan, Yarakai umatoara bounnoun ba kauwál ta warekatoara bounnoun ba; kulla bounnoun pitál-ma kauwál: kulla barúnba warekatoara waréa, pitál-ma bara warea.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ġatun noa bounnoun wiya, Wareká umatoara ġiroúmba yarakai.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ġatun bara yellawan ġikouġ kinba takilli taba, bara bo wiyatan minki ka, ġan-ke unni warekan noa yarakai.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ġatun noa bounnoun wiya, ġurrulli ta biruġ ġiroúmba moron bi kátan; yuruġ bi pitál kakilliko.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra