Lucas 24

AWK vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 YAKITA kakulla puneȧġ ka yukita thabbat biruġ ka,ġoiokan ta, uwa bara unti ko tulmun tako, mankillin aromata umá bara ba, ġatun taraikan uwa barun katoa
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Ġatun bara nakulla tunuġ umatoara kurrai-kurrai biruġ kurraka ko tulmun tabiruġ.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Ġatun bara uwa murrariġ, ġatun keawai bara na korien murrin ta Piriwál koba Iéthu koba.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ġatun yakita kakulla, kotelliela bara ba ġe tin, a! buloara ku̇ri bula ġarokéa barun kin killibinbin kaba kirrikin taba,
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ġatun bara ba kinta kakilliela, ġatun wu̇nkulliela barúnba ġoara baran purrai tako, wiya bula barun, Minariġ tin nura nakillin moron-kan ta unti tetti-tetti ka?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Keawai noa unti, kulla noa waita ka ba bouġkulléún: ġurrulla nura yanti wiya nurun noa ba, yakita noa ba kakulla Galilaia ka,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Wiyelliela, Yinal ta ku̇ri koba wunu̇n wal bon mȧttȧra yarakai-willuġ koba ka, ġatun búnnu̇n wal tetti, ġatun purreȧġ ka tarai ka kúmba-ken bouġkullia kȧnu̇n noa.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Ġatun ġaiya bara kotelliela ġikoúmba wiyelli tara,
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Ġatun willuġbo bara uwa tulmun tabiruġ, ġatun wiya unni tara barun kin dódeka ta, ġatun barun yantin ta.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Ġala bountoa Mari-ko Magdalakȧlin-to, ġatun bountoa Ioanna-ko, ġatun bountoa Mari-ko tunkan-to Yacóbo-úmba-ko, ġatun taraikan-to bara nukuġ-ko barun katoa, wiya unni tara barun apotholnuġ.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ġatun bara ba wiyelli tara kakulla barun kin yanti kiloa ġakoyelli tara, ġatun bara keawai ġurraiyelli pa barun.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Peter ġaiya noa ġarokéa, ġatun murra tulmun tako; ġatun woinkulliela barán, nakulla noa kirrikin wuntoara pitaka, ġatun waita noa uwa, kotelliela unni tara kátan ba.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Ġatun yakita purreȧġ ka yantibo, buloara-bula barun kinbiruġ uwa kokerá kolaġ, ġiakai yitirra Emmaou, yakita kaloġ Hierothalem kabiruġ purloġ hekékonta ta.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ġatun bara wiyellan unni tara kakulla ba.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Ġatun yakita kakulla, wiyelliela ba, ġatun kotelliela bara ba, Iéthu noa niuwoabo uwa papai barun kin, ġatun uwa barun katoa.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Wonto ba ġaikuġ barúnba tullamá, ġimilli korien koa bara bon.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ġatun noa wiya barun, Minariġ, nura unni tara wiyellan, uwollin nura ba, ġatun minki kátan?
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Ġatun wakȧl bulun kinbiruġ, ġiakai noa yitirra Kleopa, wiyayelléu̇n, wiyelliela bon, Ġintoa bo ta wakȧl ġowikan Hierothalemkál, ġatun keawai unni tara ġurrapa kakulla ba unti tara purreȧġ ka?
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Ġatun noa wiya barun, Minariġ-ke unni wonnuġ? Gatun bon bara wiyá, Gikouġ kin Iéthu kin Nadharetkȧl unni kakulla propet ta kaiyukan umulliko ġatun wiyelliko mikan ta Eloi koba kin, ġatun yantin ta barun kin ku̇ri ka:
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ġatun yakoai bara ba piriwál hiereu, ġatun ġearúnba piriwál kariġ wúnkulla bon wiyayelliko tetti kolaġ, ġatun bara bon búnkulla tetti.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Wonto ġéen ba kota niuwoa miromulliko Ithȧraelnuġ: ġatun yantin unni tara ba, unni buġgai kúmba-ken-ta kȧtan unnoa tara umatoara biruġ
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Kauwa, tarai bara nukuġ ġearúnba konara biruġ kota bunbéa bala ġearun, bara ġoiokéen kȧtan tulmun ta:
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 Ġatun keawai bara ba na pa ġikoúmba murrin, uwa ġaiya bara, wiyelliela, nakéu̇n bara natoara aġelo kariġ koba wiya moron noa kakulla.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ġatun taraikan barúnba ġearun kinba uwa tulmun kolaġ, ġatun nakulla yanti bara nukuġko wiya; keawai bon bara na korien.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Wiya ġaiya noa barun, A! woġkȧl nura, ġatun pirriral búbúl ġurrulliko yantin ta wiyatoara bara ba propet to!
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Keawai noa Kritht kȧmu̇nġinbia ta umatoara ba unni tara, ġatun uwolliko kirrikin kolaġ ġikouġ ka tako?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Ġatun kurri-kurri Mothe ko noa ba wiya, ġatun yantin to propet kariġ ko, ġurrabunéa ġaiya noa barun unnoa tara upatoara biruġ ġikouġ kai.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Ġatun bara papai uwa unta kolaġ kokerá kolaġ, unta kolaġ bara: ġatun noa puntelliela kaloġ kolaġ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Wonto bara ba pirralma bon, wiyelliela, Kauwa ġearun katoa; kulla wal yaréa kakillilin, ġatun purreȧġ ta waita uwollilin. Ġatun noa uwa murrariġ kakilliko barun katoa.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Ġatun yakita kakulla, yellawa noa ba barun katoa takilliko, mankulla noa arto, ġatun pitȧlma noa, ġatun yiirbuġga, ġatun ġukulla ġaiya barun.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Ġatun ġaikuġ barúnba buġkulléu̇n, ġatun ġimilléu̇n ġaiya bara bon; noa ġati kakulla barun kinbiruġ.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ġatun bara wiyellan barabo, Wiya, ġearúnba búlbúl winna ba ġearun kinba ko murruġ kaba ko, wiyelliléu̇n noa ba ġearun katoa, ġatun ġurrabunbéu̇n noa ba ġearun upatoara ta?
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Ġatun bouġkulléu̇n tanoa-kȧl-bo ġatun willuġ ba kakulla Hierothalem kolaġ, ġatun nakulla barun hendeka ta, ġatun barun taraikan barun katoa,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Wiyelliela, Bouġkulléu̇n bo ta yuna Piriwȧl ta, ġatun paikulléu̇n Thimon kin.
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ġatun bara wiya unni tara upatoara yapiġ koa, ġatun ġimilléu̇n bara bon yiirbuġgulliela noa ba arto.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Ġatun bara ba wiyelliela, Iéthuko noa niuwoabo ġarokéa willi ka barun kin, ġatun wiya barun noa, Pitȧl nura kauwa.
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Wonto bara ba pulul-pulul kakulla ġatun kinta-kan, ġatun kotelliela bara marai ta bara nakulla.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Ġatun noa wiya barun, Minariġ tin nura kinta kȧtan? ġatun minariġ tin nurúnba búlbúllo kotan?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Nauwa tia máttára emmoúmba, ġatun yulo emmoúmba, Gatoa bo: numulla tia, ġatun nauwa; kulla keawai marai koba purriu̇ġ korien ġatun tibun korien, yanti nakulla nura tia ba emmoúmba.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ġatun wiya noa ba unni, túġumbéa barun noa ġikoúmba mȧttȧra ġatun yulo.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ġatun keawai bara ba ġurra pitȧl ko, ġatun kotelliko, wiya noa barun, Wiya, nuruúnba kunto unti?
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ġatun bara bon ġukulla pundol koiyubatoara makoro biruġ, ġatun pundol nuparai kabiruġ.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Ġatun noa mankulla, ġatun takulla barun kin mikan ta.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Ġatun noa wiya barun, Unni tara wiyellikanne-ta wiya nurun baġ ba, kakulla baġ ba nurun katoa, yantin koa ka-uwil kakilliko upatoara wiyellikanne-ta Mothé-úmba, ġatun barun ba propet koba, ġatun tehillim kaba, emmouġ kai.
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Ġurrabunbéa ġaiya noa barun, ġurra-uwil koa bara upatoara ta;
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Ġatun wiya noa barun, Yaki upatoara, ġatun yaki murrȧraġ ta Kritht ko ġikouġ kakilliko tetti ko, ġatun bouġkulliko kúmba-ken-ta purreȧġ ka tetti kabiruġ:
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Ġatun wiyabunbi-uwil koa minkikanne-ta ġatun warekullikanne-ta yarakai umullikan ko ġikouġ katoa biruġ yitirra biruġ yantin ta konara, kurri-kurri kabiruġ Hierothalem kabiruġ.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Ġatun nura nakillikan kȧtan ġali tara ko.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ġatun, ġurrulla, wupin baġ nurun kin wiyatoara emmoúmba koba Biyuġbai koba: wonto nura ba minkéa kokerá Hierothalem ka, kaiyu koa nurun kauwȧl búlwára tin.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ġatun yutéa noa barun kaloġ kolaġ Bethany ka bo, ġatun noa wupiléu̇n mȧttȧra ġikoúmba wokka-laġ, ġatun pitȧlma noa barun.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ġatun yakita kakulla, yaki pitȧlmulliela noa ba barun, mantilléu̇n ġaiya bon barun kinbiruġ, ġatun kurréa bon wokka-laġ moroko kako.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ġatun bara bon murrȧrȧġ koiyelliela, ġatun willuġ ba kakulla Hierothalem kolaġ kauwȧl-kan pitȧl-kan:
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Ġatun kakilliela murruġ hieron ka, murrȧrȧġ wiyelliela ġatun pitȧlmulliela bon Eloinuġ.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra