Lucas 20

AWK vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ĠATUN yakita kakulla, wakȧl la tarai ta purreȧġ ka, wiyelliela noa ba barun ku̇ri ka, ġatun wiyelliela euaġelion, uwa ġaiya bon bara piriwȧl ġatun bara gȧrammateu ġatun bara pȧrethbuteroi,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ġatun wiya bon, wiyelliela, Wiyella ġearun, minariġ tin kaiyu tin umullia bi unni tara? ġa ġanto-ke noa bin unni ta kaiyu ġukulla ġirouġ?
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ġatun noa wiyayelléu̇n, ġatun wiyelliela barun, Ġatoa wiyȧnu̇n nurun unni ta wakȧl; ġatun wiyayelléa tia;
3 Jesus respondeu:
4 Korimullikanne-ta Ioanne-úmba, wiya, ta morokó kabiruġ, ġa ku̇ri koba?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ġatun bara wiyatan barabo, wiyelliela, Wiyȧnu̇n ġéen ba, Morokó kabiruġ ta; wiyȧnu̇n, ġaiya noa, Kora koa nura ġurrapa bon?
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Kulla ġéen wiyȧnu̇n ba, Ku̇ri koba ta; yantinto ġaiya ġearun ku̇riko pintinu̇n tunuġ ko: kulla bara kotan bon Ioannenuġ propet ta kakulla.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ġatun bara wiyá, keawai bara ġurrapa wonta biruġ ta.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ġatun noa barun Iéthuko wiya, Keawai baġ, wiyánu̇n nurun minariġ tin kaiyu tin uman baġ unni tara.
8 E Jesus lhes disse:
9 Ġatun potopaiyá ġaiya non barun ku̇ri wiyelliko unni-ta parabol: Taraito ku̇riko meapa wain-ġel la, ġatun wu̇nkulla barun kin upullikan ta, ġatun uwa ġaiya noa kalog kolaġ, yuraki.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Ġatun yakita poaikulléu̇n ba, yuka noa bon wakȧl umullikan barun kin upullikan ta, ġu-uwil koa bara bon yeai wainġél labiruġ; wonto bara ba bu̇nkulla bon, ġatun yuka bara bon waita yeai korien.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ġatun noa toanta yukéa-kan tarai umullikan: ġatun bara bon búntéa-kan yantibo, ġatun yarakai uma bara bon, ġatun bon bara yuka waita yeai korien.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ġatun noa toanta yukéa-kan ġoro-ta, ġatun bara bon mularéa-kan, ġatun wareka bara bon warrai tako.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Wiya ġaiya noa piriwállo wain-gél koba, Minnuġ banu̇n kan baġ? Yukȧnu̇n wal baġ emmoúmba yinal pitȧlmatoara; mirka bara bonġurránu̇n, nanu̇n bon bara ba.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Wonto bara ba upulli-kan-to nakulla bon ba, barabo ġaiya wiyellan, wiyelliela, Unni ta wúġgurra piriwál: kaai ġéen bu̇wil bon, purrai koa ka-uwil ġearúnba.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Yanti bon bara wareka wain-ġél labiruġ, ġatun búnkulla ġaiya bon tetti. Minnuġ banu̇n noa barun piriwállo wain-ġél koba ko?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Uwȧnu̇n wal noa tanan búnkilliko barun upillikan-ko, ġatu̇n ġunu̇n wal wain-ġél taraikan ko. Ġatun ġurra bara ba unni, wiya ġaiya bara, Kámunbi yikora Eloito.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ġatun noa barun nakilliela, ġatun wiyá, Minariġ-ke unni upatoara yanti, Tunuġ ta wareka wittilli-kán-to, unnoa ta katéakȧnu̇n wokka ka waiyakan ta wolluġ?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ġan-ba puntimullinún untoa tunuġ ka tiirpuntimullinún, wal; ġan kinba puntimullinún, minbinu̇n wal bon muta-mutan.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ġatun tanoa-kȧl-bo kota bara piriwállo hiereuko ġatun gȧrammateuko mankilliko bon; ġatun bara kinta kakulla konará tin; kulla bara ġurrá, wiya noa ba unni parabol barun kin.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Ġatun bara bon tuminéa, ġatun yuka barun ġakoiyellikan, ġakoġkilliko barunbo ku̇ri murrarȧġ-tai, ġurra-uwil koa bara ġikoúmba wiyellikanne, yaki tin mara-uwil koa bara bon kaiyu kabo kobȧna kinko.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ġatun wiya bon bara, wiyelliela, Piriwȧl, ġurran ġéen wiyan bi ba tuloa, kinta kora bi kauwa taraikan tin ku̇ri kurriġ tin, wonto bi ba wiyan tuloa wiyellikanne Eloi koba:
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Wiya tuloa ta ġukilliko ġearun tullokan ġikouġ kin Kaithari kin, ġa keawai?
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Wonto noa ba ġurra ġakoiya baru̇nba, ġatun wiya barun, Yakoai nura tia numan?
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 Túġunbilla tia wakȧl denari. Gan kiloa unnoa ġoara ġatun upatoara unni ta? Wiyayelléu̇n bon bara ġatun wiyelliela, Kaitharúmba ta.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ġatun noa wiya barun, Koito Kaithari kinko ġuwa Kaitharúmba ta, ġatun Eloi kinko unnoa tara Eloi-úmba ta.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ġatun keawai bara man pa ġikoúmba wiyelli-ta mikan ta barun kin ku̇ri ka: ġatun mupai kakulla bara.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Uwa ġaiya taraikan barun kinbiruġ Thadukaioi kabiruġ bara ġurramaiġaye moron ta katéa-kȧnu̇n tetti kabiruġ; ġatun bara bon wiyá,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Wiyelliela, Ela Piriwȧl Mothéto noa upa ġearun, Taraikan koba ba kóti tetti kȧnu̇n ba porikunbai ġikou̇mba ta, ġatun tetti noa ba kȧnu̇n, wonnai korien, mara-uwil koa ġikoúmba kóti bounnoun ġikoúmt porikunbai ka-uwil koa wonnai ġikoúmba koti koba.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Yakita ġaiya warán kakulla kótita theben ta: ġatun kurri biruġ ko búmbéa porikunbai kakilliko, ġatun tetti kakulla, wonnai korien.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ġatun willi-kaba-ko deutero-to búmbéa bounnoun porikun bai kakilliko, ġatun tetti noa kakulla, wonnai korien.
30 o segundo
31 Ġatun willi-kaba-ko trito-to búmbéa bounnoun porikunbai kakilliko; ġatun yaki-bo thebento; ġatun bara keawai wimba wonnai, ġatun tetti bara kakulla.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Willuġ ta tetti ba bountoa nukuġ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ġanúmba barun kinba unnoa porikunbai kȧnu̇n kakilliko moron ba katéa-kȧnu̇n tetti kabiruġ? kulla bara thebento bounnoun búmbéa porikunbai kakilliko.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ġatun noa Iéthuko wiyayelléu̇n, wiyelliela barun, Wonnai ta untikȧl búmbillan porikunbai ġatun ġukillaiko búmbilliko:
34 Jesus respondeu:
35 Wonto ba bara murrárȧġ-tai kȧnu̇n uwolliko unta kolaġ tanai tako purrai tako, ġatun moron kakilliko tetti kabiruġ, keawai bara búmbúmbillan, keawai ġukitan búmbilliko:
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Keawai wal bara tetti banún yukita; kulla bara yanti kȧtan aġelo kiloa; ġatun wonnai tara kȧtan Eloi-úmba, kȧtan bara wonnai tara ġali koba moron kȧnu̇n tetti kabiruġ.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ġatun Mothéko noa ba túġaiya wakȧl la ku̇lai ta, bouġbuġga barun tetti-tetti kabiruġ, wiya noa ba bon Yehóanuġ, Eloi ta Abȧramúmba, ġatun Eloi ta Itháku̇mba, ġatun Eloi ta Yacobu̇mba.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Keawai noa Eloi ta barúnba tetti-tetti koba, wonto ba barúnba moron koba; kulla yantin moron kȧtan ġikouġ kin.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Taraito bara gȧrammateukȧllo wiya ġaiya, Piriwȧl, murrȧ rȧġ bi wiyan.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ġatun yukita keawai bara bon wiya pa kinta-kan-to.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ġatun noa barun wiyá, Yakoai bara wiya Kritht ta yinal ta Dabidúmba?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Ġatun Dabidto noa niuwoabo wiyá, biblion kaba tehillim koba, Yehóako noa wiya bon Piriwȧl emmoúmba, Yellawolla bi túġkaġkeri ka emmouġ kin,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 Uma-uwil koa baġ barun bukkakan ġikoúmba yuloġél ko kakilliko ġikouġ.
43 até que eu ponha
44 Dabidto noa ba wiya bon Piriwȧl yitirra, yakoai ġaiya noa yinal ta ġikoúmba?
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Wiya ġaiya noa barun ġikoúmba wirrobullikan mikan ta yantin ta ku̇ri ka,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 Yakoai nura barun kai gȧrammateu tin, pitȧl koa bara uwa-uwil kurrawitaikan, ġatun umulliko ġukilliġél laba ko, ġatun yellawolliġél la wokka ka thunagóg ka, ġatun piriwȧl-ġél takilliġél laba;
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Mantan bara kokera ba mabogun koba, ġatun umȧnu̇n wiyellikanne-ta kurra-uwai tu̇ġunbilliko: yaki tin bara kȧnu̇n kauwȧl tetti kakilliko.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra