Lucas 20
AWK vs ARC
1 ĠATUN yakita kakulla, wakȧl la tarai ta purreȧġ ka, wiyelliela noa ba barun ku̇ri ka, ġatun wiyelliela euaġelion, uwa ġaiya bon bara piriwȧl ġatun bara gȧrammateu ġatun bara pȧrethbuteroi,
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Ġatun wiya bon, wiyelliela, Wiyella ġearun, minariġ tin kaiyu tin umullia bi unni tara? ġa ġanto-ke noa bin unni ta kaiyu ġukulla ġirouġ?
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Ġatun noa wiyayelléu̇n, ġatun wiyelliela barun, Ġatoa wiyȧnu̇n nurun unni ta wakȧl; ġatun wiyayelléa tia;
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 Korimullikanne-ta Ioanne-úmba, wiya, ta morokó kabiruġ, ġa ku̇ri koba?
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ġatun bara wiyatan barabo, wiyelliela, Wiyȧnu̇n ġéen ba, Morokó kabiruġ ta; wiyȧnu̇n, ġaiya noa, Kora koa nura ġurrapa bon?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Kulla ġéen wiyȧnu̇n ba, Ku̇ri koba ta; yantinto ġaiya ġearun ku̇riko pintinu̇n tunuġ ko: kulla bara kotan bon Ioannenuġ propet ta kakulla.
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Ġatun bara wiyá, keawai bara ġurrapa wonta biruġ ta.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ġatun noa barun Iéthuko wiya, Keawai baġ, wiyánu̇n nurun minariġ tin kaiyu tin uman baġ unni tara.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Ġatun potopaiyá ġaiya non barun ku̇ri wiyelliko unni-ta parabol: Taraito ku̇riko meapa wain-ġel la, ġatun wu̇nkulla barun kin upullikan ta, ġatun uwa ġaiya noa kalog kolaġ, yuraki.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Ġatun yakita poaikulléu̇n ba, yuka noa bon wakȧl umullikan barun kin upullikan ta, ġu-uwil koa bara bon yeai wainġél labiruġ; wonto bara ba bu̇nkulla bon, ġatun yuka bara bon waita yeai korien.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Ġatun noa toanta yukéa-kan tarai umullikan: ġatun bara bon búntéa-kan yantibo, ġatun yarakai uma bara bon, ġatun bon bara yuka waita yeai korien.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Ġatun noa toanta yukéa-kan ġoro-ta, ġatun bara bon mularéa-kan, ġatun wareka bara bon warrai tako.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Wiya ġaiya noa piriwállo wain-gél koba, Minnuġ banu̇n kan baġ? Yukȧnu̇n wal baġ emmoúmba yinal pitȧlmatoara; mirka bara bonġurránu̇n, nanu̇n bon bara ba.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Wonto bara ba upulli-kan-to nakulla bon ba, barabo ġaiya wiyellan, wiyelliela, Unni ta wúġgurra piriwál: kaai ġéen bu̇wil bon, purrai koa ka-uwil ġearúnba.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Yanti bon bara wareka wain-ġél labiruġ, ġatun búnkulla ġaiya bon tetti. Minnuġ banu̇n noa barun piriwállo wain-ġél koba ko?
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Uwȧnu̇n wal noa tanan búnkilliko barun upillikan-ko, ġatu̇n ġunu̇n wal wain-ġél taraikan ko. Ġatun ġurra bara ba unni, wiya ġaiya bara, Kámunbi yikora Eloito.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Ġatun noa barun nakilliela, ġatun wiyá, Minariġ-ke unni upatoara yanti, Tunuġ ta wareka wittilli-kán-to, unnoa ta katéakȧnu̇n wokka ka waiyakan ta wolluġ?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ġan-ba puntimullinún untoa tunuġ ka tiirpuntimullinún, wal; ġan kinba puntimullinún, minbinu̇n wal bon muta-mutan.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Ġatun tanoa-kȧl-bo kota bara piriwállo hiereuko ġatun gȧrammateuko mankilliko bon; ġatun bara kinta kakulla konará tin; kulla bara ġurrá, wiya noa ba unni parabol barun kin.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Ġatun bara bon tuminéa, ġatun yuka barun ġakoiyellikan, ġakoġkilliko barunbo ku̇ri murrarȧġ-tai, ġurra-uwil koa bara ġikoúmba wiyellikanne, yaki tin mara-uwil koa bara bon kaiyu kabo kobȧna kinko.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Ġatun wiya bon bara, wiyelliela, Piriwȧl, ġurran ġéen wiyan bi ba tuloa, kinta kora bi kauwa taraikan tin ku̇ri kurriġ tin, wonto bi ba wiyan tuloa wiyellikanne Eloi koba:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Wiya tuloa ta ġukilliko ġearun tullokan ġikouġ kin Kaithari kin, ġa keawai?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Wonto noa ba ġurra ġakoiya baru̇nba, ġatun wiya barun, Yakoai nura tia numan?
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Túġunbilla tia wakȧl denari. Gan kiloa unnoa ġoara ġatun upatoara unni ta? Wiyayelléu̇n bon bara ġatun wiyelliela, Kaitharúmba ta.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Ġatun noa wiya barun, Koito Kaithari kinko ġuwa Kaitharúmba ta, ġatun Eloi kinko unnoa tara Eloi-úmba ta.
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Ġatun keawai bara man pa ġikoúmba wiyelli-ta mikan ta barun kin ku̇ri ka: ġatun mupai kakulla bara.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Uwa ġaiya taraikan barun kinbiruġ Thadukaioi kabiruġ bara ġurramaiġaye moron ta katéa-kȧnu̇n tetti kabiruġ; ġatun bara bon wiyá,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 Wiyelliela, Ela Piriwȧl Mothéto noa upa ġearun, Taraikan koba ba kóti tetti kȧnu̇n ba porikunbai ġikou̇mba ta, ġatun tetti noa ba kȧnu̇n, wonnai korien, mara-uwil koa ġikoúmba kóti bounnoun ġikoúmt porikunbai ka-uwil koa wonnai ġikoúmba koti koba.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Yakita ġaiya warán kakulla kótita theben ta: ġatun kurri biruġ ko búmbéa porikunbai kakilliko, ġatun tetti kakulla, wonnai korien.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Ġatun willi-kaba-ko deutero-to búmbéa bounnoun porikun bai kakilliko, ġatun tetti noa kakulla, wonnai korien.
30 e o segundo
31 Ġatun willi-kaba-ko trito-to búmbéa bounnoun porikunbai kakilliko; ġatun yaki-bo thebento; ġatun bara keawai wimba wonnai, ġatun tetti bara kakulla.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Willuġ ta tetti ba bountoa nukuġ.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ġanúmba barun kinba unnoa porikunbai kȧnu̇n kakilliko moron ba katéa-kȧnu̇n tetti kabiruġ? kulla bara thebento bounnoun búmbéa porikunbai kakilliko.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Ġatun noa Iéthuko wiyayelléu̇n, wiyelliela barun, Wonnai ta untikȧl búmbillan porikunbai ġatun ġukillaiko búmbilliko:
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Wonto ba bara murrárȧġ-tai kȧnu̇n uwolliko unta kolaġ tanai tako purrai tako, ġatun moron kakilliko tetti kabiruġ, keawai bara búmbúmbillan, keawai ġukitan búmbilliko:
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Keawai wal bara tetti banún yukita; kulla bara yanti kȧtan aġelo kiloa; ġatun wonnai tara kȧtan Eloi-úmba, kȧtan bara wonnai tara ġali koba moron kȧnu̇n tetti kabiruġ.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ġatun Mothéko noa ba túġaiya wakȧl la ku̇lai ta, bouġbuġga barun tetti-tetti kabiruġ, wiya noa ba bon Yehóanuġ, Eloi ta Abȧramúmba, ġatun Eloi ta Itháku̇mba, ġatun Eloi ta Yacobu̇mba.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Keawai noa Eloi ta barúnba tetti-tetti koba, wonto ba barúnba moron koba; kulla yantin moron kȧtan ġikouġ kin.
38 Ora, ele vivem todos.
39 Taraito bara gȧrammateukȧllo wiya ġaiya, Piriwȧl, murrȧ rȧġ bi wiyan.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Ġatun yukita keawai bara bon wiya pa kinta-kan-to.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ġatun noa barun wiyá, Yakoai bara wiya Kritht ta yinal ta Dabidúmba?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Ġatun Dabidto noa niuwoabo wiyá, biblion kaba tehillim koba, Yehóako noa wiya bon Piriwȧl emmoúmba, Yellawolla bi túġkaġkeri ka emmouġ kin,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 Uma-uwil koa baġ barun bukkakan ġikoúmba yuloġél ko kakilliko ġikouġ.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Dabidto noa ba wiya bon Piriwȧl yitirra, yakoai ġaiya noa yinal ta ġikoúmba?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Wiya ġaiya noa barun ġikoúmba wirrobullikan mikan ta yantin ta ku̇ri ka,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 Yakoai nura barun kai gȧrammateu tin, pitȧl koa bara uwa-uwil kurrawitaikan, ġatun umulliko ġukilliġél laba ko, ġatun yellawolliġél la wokka ka thunagóg ka, ġatun piriwȧl-ġél takilliġél laba;
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Mantan bara kokera ba mabogun koba, ġatun umȧnu̇n wiyellikanne-ta kurra-uwai tu̇ġunbilliko: yaki tin bara kȧnu̇n kauwȧl tetti kakilliko.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?