Lucas 19
AWK vs NAA
1 ĠATUN noa Iethu uwa Willi koa Yeriko koa.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ġatun kakulla untakȧl wakȧl ku̇ri ġiakai Dhakké yitirra, piriwȧl telónékȧl noa kakulla, ġatun noa porrólkan.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ġatun noa numéa nakilliko Iéthunuġ, ġan noa ba; ġatun noa keawai, kulla konaró núntima, kulla noa waréa ġoiyoġ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ġatun noa murra ġanka, ġatun noa kulliwa wokka-laġ, ku̇lai tin nakilliko bon, kulla noa unta kolaġ uwolli kolaġ.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ġatun Iéthu noa ba uwa untako, nakulla noa wokka-laġ, ġatun bon nakulla, ġatun bon wiyá, Ela Dhakké! tanan kurrakai tirabulla, kulla buġgai koa baġ yellawȧnu̇n ġirouġ ka ta kokerȧ.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ġatun tiraba noa kurrakai barán, ġatun pitȧl ma-uwa bon.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ġatun nakulla bara ba, wiyellan niuwarakan bara yantinto, wiyelliela, Waita noa uwa yarakai toa kóti kakilliko.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ġatun noa Dhakké ġarokéa, ġatun wiya bon Piriwȧlnuġ, Ela Piriwȧl! winta baġ ġutan emmou̇mba tullokan kabiruġ mirrȧl kai ko; ġatun mankulla baġ ba tullokan taraikan tabiruġ yaki tin ġakoiyaye tin, wupinu̇n ġaiya bon baġ willuġbo warán tako.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ġatun noa Iéthuko bon wiyá, Tanan uwa moron unti buġgai purreȧġ ka unti ko kokera ko, kulla noa kȧtan yinal ta Abȧramuúmba.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Kulla Yinal ku̇ri koba uwa tiwolliko ġatun tumulliko woġu̇ntitoara ko.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ġatun ġurra bara ba unni tara, wiyéakan butti noa ġatun wiya wakȧl parabol, kulla noa papai ta ba Hierothalem ka, ġatun kulla bara kota paipillinu̇n piriwȧl koba Eloi koba tanoa-kȧl-bo.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Yaki tin noa wiyá, Tarai ta piriwȧl uwa tarai tako purrai tako kaloġ kako, mankilliko ġikouġbo piriwȧlkanne-ta, ġatun willuġbulliko.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ġatun wiya noa barun ġikoúmba mankillikan ten ta, ġatun ġukulla noa barun kin mina ta ten ta, ġatun wiya barun, Miromulla uwȧnu̇n baġ ba willuġbo.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Wonto ba ġikou̇mba-ko konara niuwama bon, ġatun yuka bon puntimai ġikouġ, wiyelliela, Keawai wal noa unni piriwȧl katillinu̇n ġearun.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Ġatun kakulla yakita, willuġ ba noa ba, mantoara piriwȧlkoba, wiya ġaiya noa barun unnoa mankillikan ġan kin noa ba ġukulla money, tanan ġikouġ kin, ġurra-uwil koa noa minnan barun kinba ġutoara ġukilli tabiruġ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Tanan ġaiya uwa kurri-kurri wakȧl, wiyelliela, Ela Piriwȧl! ġiroúmba ta mina unni wittia kauwȧl ten mina ta.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ġatun bon noa wiyá, Kauwa yanti, ġintoa mankillikan murrȧrȧġ; kulla bi miroma unnoa waréa ta, kaiyukan bi kanwa ten ta kokera.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Ġatun tarai uwa, wiyelliela, Ela Piriwȧl! ġiroúmba ta mina unni wittia kauwȧl pente mina ta.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ġatun noa wiya ġaiya bon, Kauwa bi kaiyukan pente ta kokera.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Ġatun tarai uwa, wiyelliela, Ela Piriwȧl! na-uwa unni ta mina ġiroúmba, wúnkulla baġ ba koroka wurobilla:
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Kulla baġ kinta kakulla ġirouġ kai, kulla bi bukka kauwȧl; mantan bi wokka-laġ keawai bi ba wunpa barán, ġatun kólbúntia bi unnoa keawai bi ba meapa ba.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Ġatun noa bon wiyá, ġirouġ kinbiruġ kóti ko kurraka ko wiyan pirriral-manu̇n banuġ, ġintoa ta mankillikan yarakai. Ġurra bi tia bukka kauwál baġ; mantillin wokka-laġ keawai baġ wunpa barán, ġatun kólbu̇ntillin unnoa keawai baġ ba meapa ba:
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Kora koa bi ġupa emmoúmba money ġukilliġél lako, marauwil koa baġ emmoúmba kóti ġatun kopatoara ta, emmouġ ka ta uwolli ta?
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ġatun noa wiya barun ġarokilliela bara ba taruġ ka, Mantillia unnoa mina unti biruġ bon, ġatun ġuwa bon gala ko tenkan ko ġikouġ.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 (Gatun bara wiya bon, Piriwȧl, ten ta mina mantan noa).
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Wiyan nurun baġ, Yantinko barun mantan bara ba ġunu̇n wal butti; ġatun keawaran noa ba, unnoa ta mantan noa ba mantillinún wal bon ġikouġ, kinbiruġ.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Kulla bara unnoa emmoúmba niuwa-maye, keawai bara emmouġ kȧnu̇n bi ba piriwȧl barun, mara barun, bú-uwil koa barun emmouġ kin mikan ta
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ġatun wiya noa ba unnoa, waita ġaiya noa ġanka uwa wokka-laġ Hierothalem kolaġ.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Ġatun kakulla yakita, uwa noa ba papai Bethȧbage tako ġatun Bethany tako, bulkȧra ta ġiakai yitirra Elaión ka la, yakunbéa noa buloara-bulun ġikoúmba wirrobullikan,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Wiyelliela, Yuriġ nura wolla kokeraá ko kaiyin tako; uwollinu̇n nura ba untariġ, nanu̇n ġaiya nura wirritoara waréa buttikaġ keawai yellawa pa kúri bulka ka: buruġbuġgulla unnoa, ġatun yemmamulla untiko.
30 dizendo-lhes:
31 Ġatun tarai-kan-to ba wiyȧnu̇n, Minariġ tin nura unnoa ta buruġbuġgan? ġiakai nura wiyella bon, Kulla noa Piriwȧllo wiyá.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ġatun bara ba yukatoara, waita uwa, ġatun nakulla ġaiya bara yanti noa ba wiya barun ba.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ġatun buruġbuġgulliela bara ba unnoa waréa buttikaġ, ġikoúmba-ko wiya barun, Minariġ tin nura buruġbuġgan unni waréa buttikaġ?
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ġatun bara wiyá, Piriwȧllo noa wiya ġala.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ġatun bara yemmama bon kinko: ġatun bara wupéa barun ba kirrikin bulka ka buttikaġ ka, ġatun wupéa bon bara Iéthunuġ wokka ka.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ġatun uwolliela noa ba, wupéa bara yapuġ ka kirrikinkan nurúnba.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ġatun uwa noa ba papai, bará ka Elaión ka ba koba bulkára koba, yantin konara wirrobullikan pitȧl ġaiya kakulla, ġatun pitȧlmulliela bon Eloinuġ kauwȧl lo pulli to, yantin tin kauwȧl Iin uma ba nakulla bara ba;
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Wiyelliela, Pitȧlmabunbilla bon Piriwȧl ta uwan noa ba Yehóa-úmba koa yitirroa: pital-kȧmunbilla moroko ka, ġatun killibinbin kȧmunbilla wokka ka.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ġatun winta-ko Parithaioi kabiruġ konara biruġ wiya bon, Piriwȧl, koawa bi barun ġiroúmba wirrobullikan.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ġatun noa wiyayelléún barun, wiyelliela, Wiyan nurun baġ, wiya, bara ba kaiyellinún mupai, kaibullinún wal ġaiya unni tara tunuġ tanoa-kȧl-bo.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ġatun uwa noa ba papai, nakulla noa kokera kariġ, ġatun noa tuġkillimilléu̇n ġaloa rin,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Wiyelliela, Ġurrapa bi ba, ġintoa ta, unti purreȧġ ka ġirouġ ka ta unni tara pitȧl-kakilliko ġiroúmba ko! wonto ba yakita yuropa ta ġirouġ, kai nakilli tin ġaikuġ tin.
42 dizendo:
43 Kulla purreȧġ, ta kánún ġirouġ kin, bukka-kan-to ġirouġ wirrinu̇n wal bara kirrai kirai-karai ġirouġ, ġatun karai-karai wirrinún ġirouġ, ġatun mirrámanún bin willi ka yantin ta kaiyinkaiyin ta,
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Ġatun pirikibunpinún bin purrai ta, ġatun ġiroúmba wonnai tara murruġ kaba ġirouġ, kinba; ġatun keawai bara wupinu̇n tunuġ tarai ta wokka ka; kulla keawai bi ba ġurra pa yakita natala ba ġiroúmba.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Ġatun noa uwa murrariġ kolaġ, ġatun yipa ġaiya noa barun ġukillikan, ġatun barun mankillikan unta biruġ;
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Wiyelliela barun, Upatoara unni, Emmoúmba kokera ta wiyelliġél kokera; wonto ba nura uma unni wollo kakilliko barun nankiye-ko.
46 dizendo-lhes:
47 Ġatun wiyelliela noa purreȧġ ka yantin ta murruġ ka hieron ka. Wonto ba piriwȧl hiereu, ġatun bara ġȧrammateu, ġatun bara piriwȧl ku̇ri koba, numa bara bon búnkilli kolaġ;
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Yakoai bara ba umulliko ġatun keawai bara, kulla yantin ta ku̇ri pitȧl kakilliela ġurrulliko bon.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?