Lucas 18

AWK vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ĠATUN noa wiya barun wakȧl parabol, wiya-uwil koa bon bara ku̇riko Eloinuġ, ġatun yari koa bara kaiyaléa-ku̇n;
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Wiyelliela, Unta ta kokerá tarai ta wakȧl wiyellikan piriwȧl kakulla, kinta korien kakulla noa bon Eloi kai, ġatun keawai noa tuma korien barun ku̇ri:
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Ġatun kakulla wakȧl mabogun unta kokerá; ġatun bountoa uwa ġikouġ kin, wiyelliela, Timbai kakillia tia emmoúmba bukkakaye.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Ġatun keawai wal noa ġurra pa kabo kakullai tako; wonto noa ba yukita wiya ġikouġ kinko minki ka, Keawai baġ kinta korien bon Eloi kail kȧtan, ġa keawai ku̇ri tuman korien;
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Kulla bountoa tia unni mabogunto pirralman, ġatoa timbai kȧnu̇n bounnoun kin, murrin-murrin koa bountoa tia uwa-uwil kumburrobawanl bountoa tia.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Ġatun noa Piriwȧllo wiya, Gurrulla bon unni yarakai wiyellikan piriwȧl wiyan ba.
6 Então o Senhor disse:
7 Ġatun wiya noa Eloito timbai katillinu̇n barun ġikoúmba ġirimatoara bara wiyan bon purreȧġ ka ġatun tokoi ta, ġurralin noa barun wiyelli ta kaloġ tinto?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Wiyan nurun baġ, timbai wal noa katillinȧn barun kurrakai. Wonto noa ba uwȧnu̇n wal Yinal ku̇ri koba tanan, wiya, noa nanu̇n ġurrullikanne purrai taba?
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Ġatun noa wiya barun unni parabol tarai tako kotelléu̇n bara ba murrȧrȧġ-tai barabo, ġatun yarakai bara kotellin taraikan:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Buloara-bula ku̇ri uwa hieron kolaġ wiyelliko: wakȧl la noa Parithaio ġatun tarai ta teloné;
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Ġarokéa noa Parithaio ġatun noa yanti wiyelliela niuwoabo ġiakai: A Eloi! pitȧlman baġ ġirouġ, kulla baġ ka korien yanti tarai ba kȧtan, bara kau-maye, tuloa uma korien mankiye nukuġ ka, ġa ka korien bag yanti unni noa ba telóne:
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Ta korien baġ buloarakȧl kȧtan wakál la thabbat biruġ ka, ġutan baġ winta untikȧl emmouġ kai yantin tabiruġ.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Ġatun noa telóné ġarokilliela ba kaloġ ka, keawai noa ġaikuġ ka wokka laġ na pa moroko koba, wonto noa ba minki motilliela wiyelliela ba, A Eloi! miromulla bi tia, yarakai bag ba kȧtan.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Wiyan nurun baġ, unni noa kúri uwa barȧn kokerá koba ġikouġ ka tako ġurrȧmatoara, keawai tarai ta: kulla yantin bara piriwȧl-buntelliko, kȧnu̇n wal bara koiyun-barátoaro; ġatun niuwoa bo koai-koai korien bon, umȧnu̇n kauwȧl bon kakilliko.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ġatun mankulla bara ġikouġ kinko wonnai tara numa-uwil koa barun noa: wonto ba nakulla bara ba wirrobullikanto, yipa bara barun.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Wonto ba noa Iéthuko wiya barun, wiyelliela, Wamunbilla barun wonnai tara emmouġ kinko, ġatun yanoa barun yipai yikora; kulla barun-kai-kȧl katéa-kȧnu̇n piriwȧl koba Eloi koba.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Wiyan baġ tuloa nurun, Ganto ba ġurra korien piriwȧl koba Eloi koba yanti wonnai waréa ba, keawai wal noa pulóġkullinu̇n unta kolaġ.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Ġatun taraito umullikanto piriwȧllo wiya bon, wiyelliela, Piriwȧl murrȧrȧġ-tai, minnuġ-bullinu̇n bag moron kakilliko yantikatai?
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ġatun noa Iéthuko wiya bon, Minariġ tin bi tia wiyan murrȧrȧġ-tai emmouġ? keawai wal wakȧl murrȧrȧġ-tai, wonto noa ba wakȧlbo, Eloi ta.
19 Jesus respondeu:
20 Ġurran bi yantin wiyellikanne, Yanoa manki yikora nukuġ taraikan koba, Yanoa búnki yikora tetti, Yanoa manki yikora, Yanoa nakoiya yikora, Ġurulla bon biyuġbai ġatun tunkán ġiroúmba.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Ġatun noa wiya, ġurra bag unni tara wiyellikanne yakikalai tabiruġ, wonnai baġ ba kakulla.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ġatun yakita ġurra noa ba Iéthuko unnoa tara, wiya bon noa, Wakȧl unnoa-unnuġ uma korien bi ba; ġukillia yantin tullokan ġirou̇mba, ġu-uwil koa barun mirrȧl ko, ġatun tullokan ġiroúmba kȧnu̇n wal wokka ka moroko ka; ġatun kaai, wirroba-uwil koa bi tia.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Ġatun ġurra noa ba unni, minki noa kakulla kauwȧl; kulla noa porrol kakulla kauwȧlkan.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ġatun noa ba Iéthuko nakulla bon minki noa ba kakulla kauwȧl-lan, wiya ġaiya noa, Pirral ta pulóġkulliko bara tullokan ta ba piriwȧl koba kako Eloi koba kako!
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Kamel noa kaiyukan kȧtan pulóġkakilliko tiġkuġkoa ko aku lako, keawai porrólkan pulóġkakilliko piriwȧl koba kako Eloi koba kako.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ġatun bara ba ġurrȧ, wiya bara, Ġan-ke wal moron kȧnu̇n kakilliko?
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ġatun noa wiyá, Unni tara kaiyu korien ku̇ri ko umulliko, kaiyu-kan-to Eloito noa umulliko.
27 Mas Jesus respondeu:
28 Ġatun Peterko noa wiyá, Ela! wúnkulla ġéen yantin ta, ġatun wirroba ġéen bin.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Gatun noa wiya barun, Wiyȧnu̇n baġ tuloa, Niuwoa wareka kokera ġikoúmba, ġa biyuġbai, ġa tunkán, ġa ġapal, ġa wonnai, ġikouġ, kinko piriwȧl koba tin Eloi koba tin,
29 Jesus lhes respondeu:
30 Mȧnu̇n wal noa kauwál unti yakita, ġatun untoa tarai ta purrai ta tanan kakilliko, moron noa kánún yanti-katai.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Mankulla ġaiya noa barun dodeka ta wirrobullikan,ġatua wiya barun, A! waita ġéen wokka kolaġ Hierothalem kolaġ, ġatun yantin tara wiyatoara propet to ġikouġ, kai Yinal lin kúri koba tin kȧnu̇n wal umatoara kakilliko.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Ġatun bon ġunu̇n wal barun kin ethȧnékȧl kinko, ġatun bon bukka-manu̇n wal, ġatun karaġkobinu̇n:
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Ġatun wélkorinún wal bara bon, ġatun wal bon wirrinu̇n; ġatun kúmba-ken-ta bouġkullinún ġaiya noa willuġbo.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ġatun keawai bara ġurrapa unni tara wiyatoara: ġatun unni wiyellikanne yuropa barun kai, keawai bara ġurrápa unni tara wiyatoara.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Ġatun yakita kakulla, uwolliela noa ba papai Yeriko ka, wakȧl munmin ku̇ri yellawolliela yapuġ ka bitta ka, poiyelliela:
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ġatun ġurrulliela noa barun konara yapuġ koa, wiya noa minariġ unni?
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ġatun bara bon wiyá, Uwan noa Iéthu Nadharet-kȧl.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Ġatun noa kaaipulléu̇n, wiyelliela, Ela Iéthu! yinal Dabidúmba, ġurrȧra-mulla bi tia.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Ġatun bara uwa ġanka, wiya bon koiyelli koa noa: wonto noa ba butti paiyelléu̇n, Yinal Dabidúmba gintoa, ġurrȧra-mulla bi tia.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Ġatun ġarokéa noa Iéthu, ġatun wiya bon yutilliko bon ġikouġ kinko; ġatun uwa noa ba papai, wiya bon noa,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 Wiyelliela, Minnuġ-bulliko bi tia wiyan? Gatun noa wiyan, Piriwȧl, namunbilliko tia umulla.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Ġatun noa Iéthuko wiya bon, Kȧmunbilla bin nakilliko; ġiroumba tin ġurrulli tin moron uma.
42 Jesus lhe disse:
43 Ġatun noa tanoa-kȧl-bo nakulla, ġatun bon noa wirropa, pitȧlmulliela bon Eloinuġ; ġatun yantin unni ku̇ri nakulla bara ba, pitȧlma bon Eloinuġ.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra