Lucas 16
AWK vs NAA
1 ĠATUN noa wiya barun ġikoúmba wirrobullikan, Untoa ta tarai ta wakȧl kúri tullokan porrólkan, mankillan piriwȧl ġikoúmba; ġatun wiyayéma bon ġikouġ wareka noa ġikoúmba tullokan.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Ġatun noa wiya bon, wiyelliela, Yakoa baġ ġurra ġirouġ kinba? wiyella bi tia minariġ bi ba umulliela; keawai bi kara kȧnún umullikan.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Wiyelléu̇n ġaiya noa mankillikan niuwoabo, Minnuġ, banu̇n baġ? kulla wal lia piriwȧllo emmoúmba ko mantilléún keawai bag mankillikan kȧnu̇n; keawai baġ pinninu̇n; koiyun baġ poiyelliko.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ġali wal baġ umulliko, yipanu̇n tia ba emmoúmba mankilliġél labiruġ, wamunbi-uwil koa tia bara kóti ko kokerá ko.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Yanti ba wiya noa barun wiyatoara piriwȧl koba ġikoúmba, ġatun noa wiya wakȧl kurri-kurri ka, Minnan ba wiyapaiyéu̇n emmoúmba piriwȧl koba?
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Ġatun noa wiya, Hekaton ta wimbi ka karauwa. Ġatun noa wiya bon, Mara bi unni, yellawa kurrakai, upulla pentékonta koa ka-uwil.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Wiya ġaiya noa tarai, Minnan bi wiyapaiyéu̇n piriwȧl koba? Ġatun noa wiyá, Hekaton ta wimbi wiet. Ġatun bon noa wiyá, Mara bi unni, upulla éty koa ka-uwil.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ġatun noa piriwallo murrȧrȧġ bon wiya unnoa mankillikan yarakai ka, kulla noa umá ġurakito; kulla bara wonnai tara unti ko purrai tako barúnba willuġġél koba ġuraki bara, keawai bara wonnai kaibuġ koba.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ġatun ġatoa nurun wiyan, Umulla nura bo kótita kakilliko tullo-yarakai tabiruġ; tetti nura ba kȧnu̇n, wamunbilla ġaiya nurun kokerá yuraki ba kȧtan yanti-katai.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Niuwoa miroman ġali waréa ta, yanti miroman noa kauwȧl ġali ta; ġatun niuwoa yarakai-maye ġali waréa ta, yanti yarakaimaye ġali kauwȧl ta.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Yaki tin keawai nura ba miroma pa tullo yarakai ta, ġanto wal nurun ġunu̇n tullo tuloa ta miromulliko?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ġatun keawai nura ba miroma pa tarai koba, ġanto wal ġunu̇n nurúnba kóti tako?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Keawai wal mankillikanto umȧnu̇n buloara-bulun piriwȧl bula; kulla noa yarakai umȧnu̇n wakȧl bon, ġatun murrȧrȧġ umȧnu̇n tarai; ġa ba kȧnu̇n noa wakálla, ġatun béelmȧnu̇n bon tarai. Keawai nura kaiyu korien umulliko Eloi ko ġatun tullokan ko yarakai ko.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Ġatun unni tara bara ġurra Parithaioiko, willirrikan bara kȧtan, ġatun bon bara béelma.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Ġatun noa barun wiyá, Kauwa murrȧrȧġ koa nura ka-uwil mikan ta barun kin ku̇ri ka; wonto noa ba Eloito ġurran nurúnba búlbúl la ba; kulla unni tara murrȧrȧġ ta kȧtan barun kinba kȧri ko, yakaran ta kȧtan mikan ta Eloi kin.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Wiyellikanne-ta ġatun bara propet kakulla loanne noa ba paipéa; yaki tabiruġ piriȧl koba Eloi koba wiyabunbéa,ġatun yantin ku̇ri waita-waitawolléu̇n murruġ kolaġ.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Ġatun moroko ta ġatun purrai ta kaiyukan kánu̇n waita kolaġ, keawai waréa ta wiyellikanne koba ka korien kakilliko.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ġanto ba warekullinún porikunbai ġikouúmba ġatun tarai búmbéa ka, yarakai bu̇mbéa noa: ġatun ġanto ba buúmbinu̇n warekatoara poribal tabiruġ, yarakai búmbéa noa.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Kakulla ta noa wakȧl porrólkan, upulléún noa ġoroġ-ġoroġ ko ġatun murrȧrȧġ ko kariġkareuġ ko, ġatun bon kakulla minnuġbo-minnuġbo kauwȧl takilliko ġatun pittelliko yantin ta pureȧġ ka:
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ġatun kakulla ta wakȧl poiyaye ġiakai yitirra Ladharo, wúnkulla bon ba yapugġġél ġikouġ ka ta, warapál mita-mitaġ,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Ġatun wiya bon ba mutuġ ko takilliko ġikouġ kai porroólbin tin takilliġél labiruġ; ġatun warikȧl uwa bara, woatȧ ġaiya bon mita-mitaġ.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Yakita-kȧlai tetti kakulla poiyaye, ġatun kurriá bara bon aġelo-ko Abȧram kinko parraġ kako: tetti ġaiya noa porrólkan kakulla, ġatun bon núlká.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ġatun noa unta koiyuġ ka hell ka bouġkulléún ġikoúmba ġaikuġ, kakilliela tirriki ka, ġatun nakilliela bon Abȧramnuġ kaloġ ka, ġatun noa Ladharo parraġ ka kakilliela Abȧram kin.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Ġatun noa kaaibulléu̇n, wiyelliela, Biyuġ Abȧram, ġurrara tia kauwa, ġatun yukulla bon Ladharonuġ, kurrimulli koa noa kokoin to, ġatun moiya koa tia tȧllȧġ wupi-uwil; kulla wal baġ kirrin kȧtan unti tirriki ka koiyuġ ka.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Wonto noa ba Abaramko wiyá, Yinal, ġurrulla ġintoa yakita moron ta mantala murrȧrȧġ-tai ġiroúmba, wonto noa ba Ladharo yakaran mantala ġatun noa yakita pitȧl kȧtan, wonto bi ba kirrin kȧtan.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ġatun yanti umni ba, ġearun kinba willika ba pirriko wún-kulla; keawai uwȧnu̇n untikȧl untoa kolaġ: keawai bara unta biruġ, uwȧnu̇n untiko ġearun kinko.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Wiya ġaiya noa, Wiyan banuġ, Biyuġ, yuka-uwil koa bon bintun kinko kokerá kolaġ:
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Kulla wal lia emmoúmba kotita pente; wiya-uwil koa noa barun yanoa bara ba tanan uwánún unti kolaġ tirriki-tirriki kako.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Abȧramko noa wiya bon, Mothé noa ġatun bara propet barun katoa ba; ġurrabunbilla barun.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Ġatun noa wiyá, Keawaran, biyuġ Abȧram; wakȧl ba uwolla barun kin unta biruġ tetti kabiruġ,ġurrȧnu̇n ġaiya wal bara.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ġatun noa bon wiyá, Keawai bara ba ġurrȧnu̇n bon Mothénuġ ġatun barun propetnuġ; keawai wal bara ġurrȧnu̇n wakȧl ba paikullinún moron tetti kabiruġ.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?