Lucas 14

AWK vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ĠATUN yakita kakulla, uwa noa ba murrariġ kokerȧ piriwȧl koba ka Parithaioi koba takilliko nulai ko purreȧġ ka thabbat ka, tumiméa ġaiya bon bara.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ġatun, a! ġaroka ba kakulla wakȧl ku̇ri kokoin-kan warakaġ.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ġatun Iéthuko noa wiyayelléu̇n wiya barun nomikoinuġ ġatun Parithaioinuġ, wiyelliela, Wiya, murrȧrȧġ turon umulliko purreȧġ ka thabbat ka?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ġatun bara tullama pulli. Ġatun noa bon turon uma, ġatun wamunbéa bon;
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ġatun wiyayelléu̇n noa barun, wiyelliela, Ġanto nurun kinbiruġ-ko puntimanu̇n buttikaġ ba athino ba ġa boo ba nuru̇nba kirai ta, ġatun keawai ġaiya bon manu̇n wokka laġ purreȧġ ka thabbat ka?
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ġatun keawai bara bon wiyayelli pa unni tara.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ġatun noa wiya wakȧl parabol barun ġala ko wiyatora ko, nakulla noa ba ġiriméa bara murrȧrȧġ waiyakan; wiyelliela barun,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Wiyȧnu̇n bin ba taraito ku̇riko uwa-uwil koa bi mankilli kolaġ nukuġ kolaġ, yellawa yikora wokka waiyakanto, mirka ta tarai ku̇ri piriwȧl wlyatoara ta;
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ġatun noa ninwoa wiya biloa ġatun ġikouġ tanan uwolliko ġatun wiyelliko bin, Ġuwa bon ġali ko; ġatun ġintoa koiyun bi ba kȧnu̇n waita uwȧnu̇n waiyakan kolaġ bará ka bo.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Wonto ba bin wiyȧnu̇n ba, yuriġ bi yellawolli ta ka barȧ kako waiyakan kako; ġatun uwȧnu̇n noa ba wiya biloa ba wiyȧnu̇n biloa, Kóti, yuriġ wokka laġ uwolla: yakita ġaiya pitȧlmȧnu̇n bin mikan ta barun kin tanu̇n ba kunto ġirouġ katoa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ġan umullinu̇n ninwoa bo wokka kako, umȧnu̇n wal bon bará kako; ġatun ninwoa umullinu̇n niuwoa ba bará kako, umullinu̇n wal wokka kako.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Wiya ġaiya noa ġala wiya bon noa ba, Ġunu̇n bi ba takilliko búlwára ka ġa yaréa ka, wiya yikora bi ġirou̇mba kóti, ġa kótita, ġa porrólkan; wiyéa kȧnu̇n bin ba bara, ġatun ġupaiyéa kȧnu̇n bin yaruġ ka.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Wonto bi ba umȧnu̇n takilliko, wiyella barun mirrȧl-mirrȧlkan, ġatun munni-munni-kan, ġatun wiir-wiirkan, ġatun munminkan:
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ġatun bin pitȧlmanu̇n; kulla bara keawai ġupaiye korien yaruġ ka; kulla bin ġupaiyéa kȧnu̇n yaruġ ka, yakita ba moron kȧnu̇n murrȧrȧġ-tai tetti-tetti kabiruġ.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ġatun wakȧl barun kinbiruġ yellawa ġikouġ kin takilliela,ġurra noa ba unni tara, wiya bon noa, Pitȧlmatoara noa tanu̇n wal kunto piriwȧl lako Eloi koba ka.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Wiya ġaiya noa bon, Taraito ku̇riko wupéa kauwȧl takilliko yaréa ka, ġatun wiya barun kauwȧl-kauwȧl kuri:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ġatun yarea ka yuka noa bon ġikoúmba mankillikan, wiyelliko barun wiyatoara ko, Tanan; kulla yantin unnuġ tara wupea yakita.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ġatun bara yantin wiyellan wakȧl-wakȧl ġakoiyellan. Kurri-kurrito wakȧllo wiya ġikouġ, Ġukilléu̇n baġ winta purrai, ġatun waita wal baġ uwȧnu̇n nakilliko ġala ko; wiyan biloa wamunbilliko tia.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ġatun taraito wiyȧ, Ġukilléu̇n baġ pente tumba boo buttikaġ, ġatun baġ waita uwan numulliko barun; wiyan biloa wamunbilliko tia.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ġatun taraito wiyá, Mankulla baġ nukuġ emmoúmba, yaki tin keawai baġ uwa korien.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Uwa ġaiya noa unni mankillikan, ġatun wiya bon piriwȧl ġikoúmba unni tara. Wiya bon ġaiya noa kokeratinto bukka-kanto ġikou̇mba mankillikan, Yuriġ wolla kurrakai yapuġ koa kokeroa, ġatun yutilla barun tanan untiko mirrȧl-mirrȧl-kai, ġatun munni-munni-kai, ġatun wiir-wiir-kai, ġatun munmin-kai.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ġatun noa mankillikanto wiyȧ, Piriwȧl, upatoara ta yanti bi ba wiya, ġatun kauwȧl-kauwȧl lako ka untiko.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ġatun noa bon piriwȧllo wiya mankillikan, Yuriġ, uwolla yapuġ koa ġatun koruġ koa, ġatun pirriralmulla barun tanan uwolliko, emmoúmba koa kokera warapa-uwil.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Kulla baġ wiyan nurun, Keawai wal bara untoakállo wiyatoara nutunún emmoúmba kunto.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ġatun ku̇ri kauwȧl-kauwȧl uwa ġikouġ katoa: ġatun noa willariġ, warkulléu̇n, ġatun wiya ġaiya barun,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Uwȧnún tia ba taraikan kúri emmou̇ġ kin, ġatun wareka korien ġikoúmba biyuġbai ġatun tunkan, ġatun nukuġ, ġatun wonnai tara, ġatun kóti tara, ġatun wuġgunbai, kauwa, ġikoúmba kata moron, keawai noa kȧnu̇n emmoúmba wirrobullikan.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ġanto-bo ba kurri korien ġikoúmba taliġ-kabillikanne, ġatun uwolla emmouġ katoa, keawai noa kȧnu̇n emmoúmba wirrobullikan.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Ġanto nurun kinbiruġ-ko, kotellin wittimulliko kokera, wiya, noa yellawȧnu̇n kurri-kurri, ġatun tuiġko umulliko, mirka keawai ġoloin witti korien?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Mirroma, yukita wupéa noa ba tuġġa, ġatun keawai noa kaiyu korien ġoloin wittilliko, yantinto ba nanu̇n béelmȧnu̇n ġaiya bon,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Wiyellinún, Ġali ku̇riko nutéa wittimulliko, ġatun kaiyu korien noa ġoloin wittimulliko.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ġa, ġan piriwȧl uwȧnún noa ba wuruwai kolaġ, tarai ko piriwȧl ko, yellawa noa kurri-kurri, ġatun kotelliela, wiya, noa ba kaiyukan uwa-uwil koa dekem-millia to nuġgurrawa-uwil koa bon taimin to ke bith-dekem-millia to?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ġa ba, kaloġ ka ba noa piriwȧl taraito, yuka noa wakȧl puntima wiyelliko pitȧl koa kakillai.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Yanti kiloa, yantinto nurun kinbiruġ-ko wareka korien noa yantin ġikoúmba, keawai noa kȧnu̇n emmoúmba wirrobullikan.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Pulli ta unni murrȧrȧġ; wonto ba pulli ka korien, yakoai kȧnu̇n upilliko!
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Keawai murrȧrȧġ, korien ta purrai ko, ġa ba konuġġél ko; wareka ġaiya ku̇riko. Niuwoabo ġurréuġkan ġurrulliko, ġurrabilla bon.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra