Mateus 2

AGG vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Herot ai Sudia hɨfambe bogorɨmbofi nüŋguambe ranɨ-sɨmboanɨ Maria ai Sisas ranahambo Betrehemühɨ wakɨmarɨmɨndo. Hondɨ ai Sisas ranahambo serɨmɨndɨ hayamboyo-ane ranambe nindou bogorɨ fɨfɨrundeimbɨ ranai hüfɨhamɨndɨ süfuanɨpoedɨ Serusarem ŋgoafambe tükümefundɨ.
1 E, tendo nascido Jesus em Belém de Judéia, no tempo do rei Herodes, eis que uns magos vieram do oriente a Jerusalém,
2 Ai düduyafundühɨ yahomoya, “Nɨmorɨ sɨmborɨ masahorɨmɨndei sapo Suda-yafe bogorɨmayu ra nüŋgufiyua? Ro hoeirɨhundanɨ ahandɨ mupui ranai hüfɨhamɨndɨ süfuanɨ tüküfe mamaroamboanefɨ asu ro ahambo hohoanɨmoyondowohü ŋgusüfo pefimbohünda masühifɨ,” mehomondamboyu.
2 Dizendo: Onde está aquele que é nascido rei dos judeus? porque vimos a sua estrela no oriente, e viemos a adorá-lo.
3 Ranɨyu asu Herot Adükarɨ Bogorɨmayu ranai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyu haya ŋgusüfoambe afɨndɨ hohoanɨmomarɨra asu muŋguambo nindou Serusarem ŋgoafɨhü mamarei amboanɨ ramareandürɨ.
3 E o rei Herodes, ouvindo isto, perturbou-se, e toda Jerusalém com ele.
4 Ranɨyu asu Herot ai Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ nindou-memo ranɨyomo asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ nindou-memo ranɨyomo muŋguambo ahamumbo mamühɨ gugureapurɨ mbura düdufipurühɨ yahuya, “Krais ranahambo ŋgoafɨ nahü mandahorɨmɨndeia?” yahu düdumefipuramboemo.
4 E, congregados todos os príncipes dos sacerdotes, e os escribas do povo, perguntou-lhes onde havia de nascer o Cristo.
5 Asu sɨmborɨ ai ahambo yahomoya, “Betrehem ŋgoafɨhü Sudia hɨfambe. Sapo horombo God ai ahandɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ nindou ahandɨ süŋgu hoafɨ ra ndahuraiyu yare sürü pare masɨhendɨ. Ai Bukambe yare hoafɨyuhü yahuya,
5 E eles lhe disseram: Em Belém de Judéia; porque assim está escrito pelo profeta:
6 “Betrehemɨhündɨ, se Sudia hɨfambe-anei anɨboadei ra
6 E tu, Belém, terra de Judá,De modo nenhum és a menor entre as capitais de Judá;porque de ti sairá o Guia que há de apascentar o meu povo Israel.
7 Ranɨyu asu Herot ai sapo nindou hüfɨhamɨndɨ süfuanɨpoedɨ ndüfosi nendɨ masɨfomo ranahamumbo dɨbo mborai yahupurɨ hürühepurɨ haya yahuya, “Nɨnɨ sɨmboanɨ hondü hamɨndɨyo mupui ra tüküfe mamaro?” yahu haya düdu düdumefipurɨ.
7 Então Herodes, chamando secretamente os magos, inquiriu exatamente deles acerca do tempo em que a estrela lhes aparecera.
8 Ranɨyu ai nindou memo ranahamumbo Betrehemɨnambo koamarɨhepurɨ ndanɨ süŋgundafundɨ yahuhaya hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se ŋgɨfomo moanɨ ndondu nɨmorɨ ranahambo nahi ai ahambo masahorɨmɨndei ranahambo kokondurü. Ŋga asu hoeindurühɨ ana, asu se wambo ranühɨ mbɨsɨmo hoafɨndɨmondanɨ anɨmbo asu ro-amboanɨ dügɨ ahambo hohoanɨmondahandowohü ŋgusüfo pandɨhinɨmboane,” yahu koamarɨhepurɨ.
8 E, enviando-os a Belém, disse: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino e, quando o achardes, participai-mo, para que também eu vá e o adore.
9 Ndüfusi nendɨ-memo ranai ahandɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo ndamefundɨ. Ai nafɨna hɨfomondane, sapo mupui hüfɨhamɨndɨ süfuanɨ tüküfe mamaro ra asükaiyomo hoeimarundɨ. Mupui ranai ahamundɨ haŋgɨfoanɨ hɨfo nɨmorɨ nɨmarümbɨ worɨ ranɨ nɨmoamo mamaro.
9 E, tendo eles ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela, que tinham visto no oriente, ia adiante deles, até que, chegando, se deteve sobre o lugar onde estava o menino.
10 Ranɨyomo mupui ra hoeirundanɨ mayowa ai afɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmemo.
10 E, vendo eles a estrela, regoziram-se muito com grande alegria.
11 Ranɨyomo asu ai worɨmayo ranambe kefou hɨfomo nɨmorɨ ranahambo hoeimarüwurɨ ahandɨ hondɨ Maria radɨbo. Ranɨyomo asu ai ahandɨ fikɨmɨ pütapɨyomo yirɨ yimbu pusɨru nɨmarɨmombo ahambo hohoanɨmoyomondühɨ ŋgusüfo pamarüwurɨ. Ranɨyomo ai ahamundɨ arambeahɨndɨ napo ra bokaründümo houmbo masabudo. Ranɨ-moatükunɨ ra gorɨyo, fɨsɨŋarümbɨ mbɨmbɨrayo asu sanda aboedɨyo, ŋgɨnɨndɨ napo ra masabudo.
11 E, entrando na casa, acharam o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro, incenso e mirra.
12 Nindou ranahamumbo God ai yafogoadɨ-namboya, “Se Herot nɨmaru nafɨ ŋgomboemo,” mehupuramboemo. Asu süŋgunambo ai ranɨnafɨ hɨnɨŋgɨru hou ŋgorü nafɨ ahamundɨ hɨfɨna mahomo.
12 E, sendo por divina revelação avisados num sonho para que não voltassem para junto de Herodes, partiram para a sua terra por outro caminho.
13 Nindou ranai ndaweyafundane ranɨ-sɨmboanɨ Adükarɨndɨ nendɨ ranai Sosepɨmbo yafogoadɨnambo tükümefiyu. Asu ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Botɨndafo, nɨmorɨ ranani asu ahandɨ hondane ra ndowapɨndɨfɨ hawa Isip hɨfɨna feboehi ŋgei ranühɨ nɨmboeianɨ asu ro hombo hoafɨndahanɨ anɨmbo ŋgoründühɨ ŋgei. Nɨmboe Herot ai nɨmorɨ ranahambo hɨfokoefimbo kokondürɨ wakɨndirümbui,” yahu hoafɨmenduamboyu.
13 E, tendo eles se retirado, eis que o anjo do Senhor apareceu a José num sonho, dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e foge para o Egito, e demora-te lá até que eu te diga; porque Herodes há de procurar o menino para o matar.
14 Ranɨyu Sosep ai botɨfi nɨmorɨ ra serümündü haya ahandɨ hondɨ ranɨdɨbo mare ranɨ nɨmbokoanɨ Isip hɨfɨnambo mahei.
14 E, levantando-se ele, tomou o menino e sua mãe, de noite, e foi para o Egito.
15 Hɨfɨ ranühanɨmbo ai nɨmboeianɨ Herot ai yɨfɨndümbui. Adükarɨ ai ahandɨ hoafɨyu-randeimbɨ ahandɨ yafambe süŋgure haya hoafɨyuhüya, “Ro wandɨ Nɨmorɨ Isip hɨfambeahɨndɨ mborai masahando,” mehu. Hoafɨ ra moanɨ anɨhondü hondü tükündɨfemboe yaho hayamboyo ranɨ moatükunɨ ranai yare yahurai tükümefeyo.
15 E esteve lá, até à morte de Herodes, para que se cumprisse o que foi dito da parte do Senhor pelo profeta, que diz: Do Egito chamei o meu Filho.
16 Hüfɨhamɨndɨ süfuanɨpoedɨ ndüfosi nendɨ masɨfomo ranai ahambo ŋgorü-süŋgumarüwurɨ ra Herot ai kɨrɨhai fɨfɨre hayamboyu asu ranɨmbo ahambo ŋgɨnɨndɨ ŋgusüfoambe fondɨrɨmɨndɨ mahafo. Ranɨyu asu ai muŋguambo nindowenihɨ nɨmorɨ yimbu hɨmbanɨkoateyeimbɨ Betrehem ŋgoafɨhündɨ asu ŋgoafɨ amurɨ ranɨ ŋgoafɨ-kɨmɨ adaburo ranambeahɨndɨ hɨfokoakofoefembo hoafɨ masendɨ. Sapo nindou hüfɨhamɨndɨ süfuanɨpoedɨ ranai hoafɨmemo ranɨ-sɨmboanɨ mupui tükümefeyo hoafɨ ra fɨfɨre hayamboyu asu ai yare hoafɨmepurɨ nɨmorɨ ra hɨfokoakofoefembo.
16 Então Herodes, vendo que tinha sido iludido pelos magos, irritou-se muito, e mandou matar todos os meninos que havia em Belém, e em todos os seus contornos, de dois anos para baixo, segundo o tempo que diligentemente inquirira dos magos.
17 Ndanɨ-moatükunɨ tükümefeyo ra sapo Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu randeimbɨ nindou Seremaiandɨ yafambe süŋgure haya horombo hoafɨmareandɨ ra sɨmogodühɨ tüküfemboyo yare tükümefeyo.
17 Então se cumpriu o que foi dito pelo profeta Jeremias, que diz:
18 Sapo ai yare hoafɨyuhü yahuya,
18 Em Ramá se ouviu uma voz, Lamentação, choro e grande pranto: Raquel chorando os seus filhos, E não quer ser consolada, porque já não existem.
19 — ausente —
19 Morto, porém, Herodes, eis que o anjo do Senhor apareceu num sonho a José no Egito,
20 — ausente —
20 Dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e vai para a terra de Israel; porque já estão mortos os que procuravam a morte do menino.
21 Ranɨyu asu Sosep ai botɨfi nɨmorɨ ra serümündü haya hondambo kameihɨ asu ai hɨhɨrɨyahi Israer hɨfɨnambo mahüsi.
21 Então ele se levantou, e tomou o menino e sua mãe, e foi para a terra de Israel.
22 Asu Arkeraus ai ahandɨ afɨndɨ Herot ranahandɨ fondühɨ Sudia-yafe adükarɨ bogorɨmbofi manüŋgu ranɨ hoafɨ ra Sosep ai hɨmborɨyu haya ranühɨ nɨŋgombo hombo ra yɨhɨmbomayu. Ŋga asu God ai yafogoadambe Sosepɨmbo bɨdɨfɨrɨ hoafɨ masagadoamboyu asu ai Gariri hɨfɨnambo mahu.
22 E, ouvindo que Arquelau reinava na Judéia em lugar de Herodes, seu pai, receou ir para lá; mas avisado num sonho, por divina revelação, foi para as partes da Galiléia.
23 Ranɨyu asu ai hu ŋgoafɨ mamɨ ahandɨ ndürɨ Nasaret ranühɨ manüŋgu. Sapo mamɨ ranɨ-süŋgumbo anɨmbo God ai ahandɨ hoafɨyomo rundeimbɨ süŋgu hoafɨyomondühɨya, “Nindou ranahambo Nasaretɨhündɨ nindou mbɨseimboyei,” mehomo yahurai anɨhondü tüküfembohündamboyo yahurai tükümefeyo.
23 E chegou, e habitou numa cidade chamada Nazaré, para que se cumprisse o que fora dito pelos profetas: Ele será chamado Nazareno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra