Mateus 14

AEB vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ فِي الوَقْتْ هَاذَاكَا سْمَعْ هِيرُودُسْ الوَالِي أَخْبَارْ يَسُوعْ،

¹ Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.

² وقَالْ لْخُدَّامُو: «هَاذَا يُوحَنَّا الِّي يْعَمِّدْ قَامْ مِالمُوتْ، هَاذَاكَا عْلَاشْ قَاعِدْ يَعْمِلْ فِي المُعْجْزَاتْ».

² E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.

³ عْلَى خَاطِرْ هِيرُودُسْ قْبَلْ شَدْ يُوحَنَّا وكَتْفُو وحَطُّو فِي الحَبْسْ بِسْبَبْ هِيرُودِيَّا مَرْتْ فِيلِۑُّسْ خُوهْ،

³ Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;

⁴ عْلَى خَاطِرْ يُوحَنَّا كَانْ يْقُلُّو: «مَا عَنْدِكْشْ الحَقْ تْعَرِّسْ بِيهَا».

⁴ porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.

⁵ وحَبْ يُقْتْلُو، آمَا خَافْ مِالشَّعْبْ، عْلَى خَاطِرْ يُوحَنَّا كَانْ بِالنِّسْبَة لِيهُمْ نَبِيْ.

⁵ E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.

⁶ وفِي عِيدْ مِيلَادْ هِيرُودُسْ، شَطْحِتْ بِنْتْ هِيرُودِيَّا فِي الحَفْلَة قُدَّامْ الضْيُوفْ، يَاخِي عِجْبِتْ هِيرُودُسْ،

⁶ Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,

⁷ وحْلِفْ بِشْ يَعْطِيهَا أَيْ حَاجَة تُطْلُبْهَا.

⁷ pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.

⁸ وبَعْدْمَا شَاوْرِتْ أُمْهَا قَالِتْ لْهِيرُودُسْ: «أَعْطِينِي رَاسْ يُوحَنَّا الِّي يْعَمِّدْ عْلَى طْبَقْ!».

⁸ E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.

⁹ حْزِنْ المَلِكْ، آمَا عْلَى خَاطِرْ اليْمِينْ الِّي حَلْفُو قُدَّامْ ضْيُوفُو، عْطَى أَمْرْ بَاشْ يَعْطِيوْهَا الِّي حَبِّتْ عْلِيهْ.

⁹ E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.

¹⁰ وبْعَثْ سَيَّافْ لِلْحَبْسْ، قَصْ رَاسْ يُوحَنَّا.

¹⁰ E mandou degolar João no cárcere,

¹¹ وجَابُو فِي طْبَقْ وعْطَاهْ لِلْبْنَيَّة، وهِيَّ هَزِّتُو لْأُمْهَا.

¹¹ e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.

¹² وجَاوْ تْلَامِذْةْ يُوحَنَّا وهَزُّوا بَدْنُو ودِفْنُوهْ، ومْشَاوْ خَبْرُوا يَسُوعْ.

¹² E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.

¹³ وكِي سْمَعْ يَسُوعْ بِالحْكَايَة، رْكِبْ فِي فْلُوكَة ومْشَى وَحْدُو لِبْلَاصَة خَالْيَة. وكِي النَّاسْ سَمْعُوا بِيهْ، تَبْعُوهْ عْلَى سَاقِيهُمْ مِنْ كُلْ مْدِينَة.

¹³ E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.

¹⁴ وكِي هْبَطْ مِالفْلُوكَة، شَافْ بَرْشَة نَاسْ، يَاخِي حَنْ عْلِيهُمْ وشْفَى كُلْ وَاحِدْ مْرِيضْ فِيهُمْ.

¹⁴ E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.

¹⁵ وفِي العْشِيَّة، جَاوَهْ تْلَامِذْتُو وقَالُولُو: «النْهَارْ وْفَى، والبْلَاصَة هَاذِي خَالْيَة، أَبْعِثْ النَّاسْ يِمْشِيوْ لِلدْشُرْ ويِشْرِيوْ حَاجَة يَاكْلُوهَا».

¹⁵ E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.

¹⁶ آمَا يَسُوعْ قَالِلْهُمْ: «مُشْ لَازِمْ يِمْشِيوْ. إِنْتُومَا أَعْطِيوْهُمْ يَاكْلُوا».

¹⁶ Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.

¹⁷ يَاخِي قَالُولُو: «مَا عَنْدْنَا هْنَا كَانْ خَمْسَة خُبْزَاتْ وحُوتِّينْ».

¹⁷ Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.

¹⁸ قَالْ يَسُوعْ: «جِيبُوهُمْلِي».

¹⁸ E ele disse: Trazei-mos aqui.

¹⁹ وعْطَى أَمْرْ لِلنَّاسْ بَاشْ يُقْعْدُوا عَالحْشِيشْ، وخْذَا الخَمْسَة خُبْزَاتْ والحُوتِّينْ، وهَزْ عِينِيهْ لِلسْمَاء، وشْكَرْ اللَّهْ وقْسِمْ الخُبْزَاتْ وعْطَاهُمْ لِلتْلَامْذَة، والتْلَامْذَة فَرْقُوهُمْ عَالنَّاسْ.

¹⁹ Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.

²⁰ والنَّاسْ كْلَاوْ لِينْ شَبْعُوا. والتْلَامْذَة هَزُّوا أَثْنَاشِنْ قُفَّة مْعَبْيَة مِلِّي فْضُلْ.

²⁰ E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.

²¹ والنَّاسْ الِّي كْلَاوْ كَانُوا قْرَابِةْ 5 000 رَاجِلْ، بِخْلَافْ النْسَاء والصْغَارْ.

²¹ E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.

²² وبَعْدْهَا بِالضَّبْطْ، طَلَّعْ تْلَامِذْتُو فِي الفْلُوكَة بَاشْ يِسْبْقُوهْ لِلشَّطْ الآخِرْ، حَتَّى لِينْ هُوَّ يَبْعَثْ النَّاسْ يْرَوْحُوا.

²² E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.

²³ وبَعْدْمَا بْعَثْ النَّاسْ يْرَوْحُوا، طْلَعْ وَحْدُو لِلجْبَلْ بَاشْ يْصَلِّي. وجَاء اللِّيلْ وهُوَّ لْغَادِي وَحْدُو.

²³ E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.

²⁴ والفْلُوكَة بِعْدِتْ عَالشَّطْ، وبْدَا المُوجْ يَضْرِبْ فِيهَا عْلَى خَاطِرْ الرِّيحْ كَانِتْ عَاكْسِتْهَا.

²⁴ E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.

²⁵ وقْبَلْ الفَجْرْ جَاهُمْ يَسُوعْ يِمْشِي فُوقْ المَاء.

²⁵ Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.

²⁶ وكِي شَافُوهْ تْلَامِذْتُو يِمْشِي فُوقْ المَاء تْرِعْبُوا وقَالُوا: «هَاذَا شَبَحْ!» وبْدَاوْ يْصِيحُوا مِالخُوفْ.

²⁶ E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.

²⁷ وبِالوَقْتْ قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «اتْشَجْعُوا! رَانِي آنَا هُوَّ، مَا تْخَافُوشْ».

²⁷ Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.

²⁸ يَاخِي بُطْرُسْ قَالُّو: «يَا سِيدِي، كَانِكْ إِنْتِ هُوَّ، أُأْمُرْنِي بَاشْ نْجِيكْ نِمْشِي فُوقْ المَاء».

²⁸ E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.

²⁹ قَالُّو يَسُوعْ: «إِيجَا». يَاخِي خْرَجْ بُطْرُسْ مِالفْلُوكَة ومْشَى لْيَسُوعْ فُوقْ المَاء.

²⁹ E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.

³⁰ وكِي شَافْ الرِّيحْ قْوِيَّة خَافْ، وبْدَا يُغْرُقْ، وقَامْ يْعَيِّطْ: «يَا سِيدِي، مَنَّعْنِي!»

³⁰ Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.

³¹ وبِالوَقْتْ مَدْ يَسُوعْ يِدُّو وشَدُّو وقَالُّو: «يَا قْلِيلْ الإِيمَانْ، عْلَاشْ شَكِّيتْ؟».

³¹ E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:

³² وكِي طَلْعُوا فِي الفْلُوكَة هْدَاتْ الرِّيحْ.

³² E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.

³³ ولِّي فِي الفْلُوكَة سِجْدُولُو وقَالُوا: «بِالحَقْ إِنْتِ إِبْنْ اللَّهْ!».

³³ Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.

³⁴ وشَقُّوا البُحَيْرَة لِينْ وُصْلُوا لْشَطْ جَنِّيسَارْتْ.

³⁴ E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.

³⁵ وأَهْلْ المَنْطْقَة هَاذِيكَا عَرْفُوهْ، ونَشْرُوا الخْبَرْ فِي البْلَايِصْ الِّي دَايْرَة بِيهُمْ، يَاخِي جَابُولُو المُرْضَى الكُلْ.

³⁵ E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.

³⁶ وطَلْبُوا مِنُّو يْخَلِّيهُمْ يْمِسُّوا حَتَّى طْرَاطِشْ حْوَايْجُو. ولِّي مَسُّوهْ الكُلْ تِشْفَاوْ.

³⁶ E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.

Mateus 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra