Mateus 12

AEB vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ فِي الأَيَّامَاتْ هَاذِيكَا تْعَدَّى يَسُوعْ وِسْطْ هْنَاشِرْ فِي نْهَارْ سِبْتْ. وتْلَامِذْتُو جَاعُوا، يَاخِي بْدَاوْ يْنَحِّيوْ فِي سْبُولْ القَمْحْ ويَاكْلُوا.

¹ Naquele tempo, passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas e a comer.

² ووَقْتِلِّي الفِرِّيسِيِّينْ شَافُوهُمْ قَالُولُو: «شُوفْ! تْلَامِذْتِكْ يَعْمْلُوا فِي حَاجَة مُشْ حْلَالْ تِتْعْمَلْ نْهَارْ السِّبْتْ».

² E os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.

³ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «مَا قْرِيتُوشْ شْنُوَّة عْمَلْ دَاوِدْ هُوَّ ولِّي مْعَاهْ وَقْتِلِّي جَاعُوا؟

³ Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele

⁴ كِيفَاشْ دْخَلْ لْخِيمِةْ الإِجْتِمَاعْ، وكْلَا الخُبْزْ الِّي يِتْقَدِّمْ قُرْبَانْ لِلَّهْ، الِّي مَا عَنْدُوشْ الحَقْ يَاكِلْ مِنُّو هُوَّ ولِّي مْعَاهْ، وحْلَالْ كَانْ لِلْكَهَنَة يَاكْلُوا مِنُّو.

⁴ Como entrou na Casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele

⁵ وَلَّا مَا قْرِيتُوشْ فِي الشَّرِيعَة كِيفَاشْ الكَهَنَة يْكَسْرُوا وْصِيِّةْ السِّبْتْ عْلَى خَاطِرْ يِخِدْمُوا فِي الهَيْكِلْ نْهَارْ السِّبْتْ، ومَا يِتْحِسْبُوشْ مُذْنْبِينْ؟

⁵ Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa?

⁶ آمَا نْقُلْكُمْ: هُونِي فَمَّة وَاحِدْ أَعْظِمْ مِالهَيْكِلْ.

⁶ Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.

⁷ وكَانْ جِيتُوا فْهِمْتُوا مَعْنَى الآيَة هَاذِي: "نْحِبْ رَحْمَة مُشْ ذْبِيحَة" رَاكُمْ مَا حْكُمْتُوشْ عْلَى نَاسْ مَا عَمْلُوشْ حَاجَة غَالْطَة.

⁷ Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.

⁸ عْلَى خَاطِرْ إِبْنْ الإِنْسَانْ هُوَّ رَبْ السِّبْتْ».

⁸ Porque o Filho do Homem até do sábado é Senhor.

⁹ ومْشَى يَسُوعْ مِنْ غَادِي ودْخَلْ لْمَعْبِدْ اليْهُودْ.

⁹ E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.

¹⁰ ولْقَى رَاجِلْ يِدُّو مَشْلُولَة. وحَبُّوا الفِرِّيسِيِّينْ يَلْقَاوْ حَاجَة يِتْهْمُوهْ بِيهَا، وَلَّاوْ سِأْلُوهْ: «يَاخِي حْلَالْ الوَاحِدْ يِشْفِي المُرْضَى نْهَارْ السِّبْتْ؟».

¹⁰ E estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para acusarem Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?

¹¹ يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «شْكُونْ مِنْكُمْ عَنْدُو عَلُّوشْ وَاحِدْ، ويْطِيحْلُو فِي بِيرْ نْهَارْ السِّبْتْ، ومَا يْشِدُّوشْ ويْخَرْجُو مِالبِيرْ؟

¹¹ E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela e a levantará?

¹² والإِنْسَانْ قَدَّاشْ عَنْدُو قِيمَة أَكْثِرْ مِالعَلُّوشْ! هَاذَاكَا عْلَاشْ فِعْلْ الخِيرْ بِالسِّبْتْ حْلَالْ».

¹² Pois quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por consequência, lícito fazer bem nos sábados.

¹³ ومْبَعِّدْ قَالْ يَسُوعْ لِلرَّاجِلْ: «مِدْ يِدِّكْ!» يَاخِي مَدْهَا، ورَجْعِتْ صْحِيحَة كِي الأُخْرَى.

¹³ Então disse àquele homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.

¹⁴ وخَرْجُوا الفِرِّيسِيِّينْ وتْفَاهْمُوا بَاشْ يُقْتْلُوا يَسُوعْ.

¹⁴ E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.

¹⁵ وكِي عْرَفْ يَسُوعْ الِّي هُومَا يْحِبُّوا يُقْتْلُوهْ، خْرَجْ مِنْ غَادِي. وتَبْعُوهْ بَرْشَة نَاسْ وشْفَى المُرْضَى الِّي فِيهُمْ الكُلْ.

¹⁵ Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanhou-o uma grande multidão de gente, e ele curou a todos.

¹⁶ ونَبَّهْ عْلِيهُمْ بَاشْ مَا يَحْكِيوْ عْلِيهْ لْحَدْ،

¹⁶ E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,

¹⁷ بَاشْ يِتْحَقَّقْ الِّي قَالُو النَّبِيْ إِشَعْيَاءْ:

¹⁷ para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:

¹⁸ «هَاذَا هُوَّ عَبْدِي الِّي اخْتَرْتُو،

¹⁸ Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu Espírito, e anunciará aos gentios o juízo.

¹⁹ لَا يَعْمِلْ عَرْكْ ولَا يْصِيحْ،

¹⁹ Não contenderá, nem clamará, nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;

²⁰ قَصْبَة مْرَضِرْضَة مَا يْكَسَّرْهَاشْ،

²⁰ não esmagará a cana quebrada e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo.

²¹ والشُّعُوبْ الكُلْ يْحُطُّوا رْجَاهُمْ فِي إِسْمُو».

²¹ E, no seu nome, os gentios esperarão.

²² وجَابُولُو رَاجِلْ أَعْمَى وبَكُّوشْ سَاكْنُو شِيطَانْ. وشْفَاهْ يَسُوعْ ووَلَّى يِتْكَلِّمْ ويْشُوفْ.

²² Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.

²³ والنَّاسْ الكُلْ بِهْتُوا وقَالُوا: «زَعْمَة هَاذَا هُوَّ وِلْدْ دَاوِدْ؟».

²³ E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?

²⁴ وكِي سَمْعُوا الفِرِّيسِيِّينْ النَّاسْ آشْ يَحْكِيوْ قَالُوا: «رَاهُو قَاعِدْ يْخَرِّجْ فِي الشْوَاطِنْ بْرَئِيسْ الشْوَاطِنْ بَعْلَزَبُولْ».

²⁴ Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.

²⁵ وعْرَفْ يَسُوعْ أَفْكَارْهُمْ، وقَالِلْهُمْ: «كُلْ مَمْلْكَة تِتْقْسِمْ ضِدْ رُوحْهَا تِخْرِبْ، وكُلْ مْدِينَة وَلَّا عَايْلَة تِتْقْسِمْ ضِدْ رُوحْهَا مَا ادُّومِشْ.

²⁵ Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.

²⁶ إِذَا كَانْ إِبْلِيسْ يْخَرِّجْ إِبْلِيسْ، بِشْ يِتْقْسِمْ ضِدْ رُوحُو. مَالَا كِيفَاشْ مَمْلَكْتُو تْنَجِّمْ ادُّومْ؟

²⁶ E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?

²⁷ وكَانْ آنَا نْخَرِّجْ فِي الشْوَاطِنْ ابَّعْلَزَبُولْ، مَالَا أَوْلَادْكُمْ بِشْكُونْ يْخَرْجُوا فِيهُمْ؟ هَاذَاكَا عْلَاشْ هُومَا الِّي بِشْ يُحْكْمُوا عْلِيكُمْ.

²⁷ E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam, então, os vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.

²⁸ آمَا كَانْ آنَا نْخَرِّجْ فِي الشْوَاطِنْ بْرُوحْ اللَّهْ، أَعْرْفُوا إِنُّو مَمْلَكْةْ اللَّهْ جَاتْ حَتَّى لْعَنْدْكُمْ.

²⁸ Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, é conseguintemente chegado a vós o Reino de Deus.

²⁹ كِيفَاشْ يْنَجِّمْ وَاحِدْ يُدْخُلْ لْدَارْ رَاجِلْ قْوِيْ ويِسْرَقْلُو دَبْشُو، كَانْ مَا يْكَتْفُوشْ قْبَلْ، ومْبَعِّدْ يِسْرْقُو؟

²⁹ Ou como pode alguém entrar em casa do e furtar os seus bens, se primeiro não manietar o valente, saqueando, então, a sua casa?

³⁰ الِّي مُشْ مْعَايَا رَاهُو ضِدِّي، ولِّي مَا يَجْمَعْشْ مْعَايَا رَاهُو يْفَرِّتْ.

³⁰ Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.

³¹ هَاذَاكَا عْلَاشْ نْقُلْكُمْ: كُلْ ذَنْبْ وكُلْ كُفْرْ يِتْغْفِرْ لِلنَّاسْ، آمَا الكُفْرْ بِالرُّوحْ القُدُسْ مَا يِتْغْفِرْشْ.

³¹ Portanto, eu vos digo: todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.

³² الِّي يْقُولْ كِلْمَة ضِدْ إِبْنْ الإِنْسَانْ يِتْغْفِرْلُو، آمَا الِّي يْقُولْ كِلْمَة ضِدْ الرُّوحْ القُدُسْ، مُشْ بِشْ يِتْغْفِرْلُو، لَا فِي الزْمَانْ هَاذَا ولَا فِي الزْمَانْ الجَايْ».

³² E, se qualquer disser

³³ «يَا إِمَّا تْخَلِّيوْ الشَّجْرَة تْكُونْ بَاهْيَة تَوَّا تْجِيبْ غَلَّة بَاهْيَة، وَلَّا تْخَلِّيوْ الشَّجْرَة تْكُونْ خَايْبَة تَوَّا تْجِيبْ غَلَّة خَايْبَة. عْلَى خَاطِرْ الشَّجْرَة تِتْعْرَفْ مِنْ غَلَّتْهَا.

³³ Ou dizeis que a árvore é boa e o seu fruto, bom, ou dizeis que a árvore é má e o seu fruto, mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.

³⁴ يَا وْلَادْ الأَفَاعِي، كِيفَاشْ تْنَجْمُوا تْقُولُوا كْلَامْ يُصْلُحْ وإِنْتُومَا أَشْرَارْ؟ خَاطِرْ اللْسَانْ يَنْطَقْ بِلِّي فِي القَلْبْ.

³⁴ Raça de víboras, como podeis vós dizer boas

³⁵ الإِنْسَانْ الصَّالَحْ يْخَرِّجْ الحَاجَاتْ الصَّالْحَة مِالكِنْزْ الصَّالَحْ الِّي فِي قَلْبُو، والإِنْسَانْ الشِّرِيرْ يْخَرِّجْ الشَّرْ مِنْ كِنْزْ الشَّرْ الِّي فِي قَلْبُو.

³⁵ O homem bom tira boas

³⁶ ونْقُلْكُمْ: كُلْ كِلْمَة بَاطْلَة يْقُولُوهَا النَّاسْ بِشْ يِتْحَاسْبُوا عْلِيهَا فِي نْهَارْ الحْسَابْ.

³⁶ Mas eu vos digo que de toda palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no Dia do Juízo.

³⁷ عْلَى خَاطِرْ بِكْلَامِكْ تِتْحْسِبْ صَالَحْ وبِكْلَامِكْ تِتْحْسِبْ مُذْنِبْ».

³⁷ Porque por tuas palavras serás justificado e por tuas palavras serás condenado.

³⁸ وقَالُولُو جْمَاعَة مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ: «يَا مُعَلِّمْ، نْحِبُّوا نْشُوفُوا مِنِّكْ مُعْجْزَة».

³⁸ Então, alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.

³⁹ يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «جِيلْ شِرِّيرْ وخَايِنْ يْحِبْ عْلَى مُعْجْزَة، ومَا يِتْعْطَالُو كَانْ مُعْجِزْةْ النَّبِيْ يُونَانْ.

³⁹ Mas ele lhes respondeu e disse: Uma geração má e adúltera pede

⁴⁰ وكِيفْ مَا قْعَدْ يُونَانْ ثْلَاثَة أَيَّامْ وثْلَاثَة لْيَالِي فِي كِرْشْ الحُوتَة، هَكَّاكَا إِبْنْ الإِنْسَانْ زَادَا بِشْ يُقْعُدْ ثْلَاثَة أَيَّامْ وثْلَاثَة لْيَالِي فِي قَلْبْ الأَرْضْ.

⁴⁰ pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do Homem três dias e três noites no seio da terra.

⁴¹ أَهْلْ مْدِينِةْ نِينَوَى بِشْ يَاقْفُوا نْهَارْ الحْسَابْ مْعَ الجِيلْ هَاذَا ويُحْكْمُوا عْلِيهْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ تَابُوا وَقْتِلِّي نَبَّهُّمْ يُونَانْ، وهَاوْ فَمَّة شْكُونْ هْنَا أَعْظِمْ مِنْ يُونَانْ.

⁴¹ Os ninivitas ressurgirão no Juízo com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que

⁴² ومَلِكَةْ الجَنُوبْ بِشْ تَاقِفْ نْهَارْ الحْسَابْ مْعَ الجِيلْ هَاذَا وتُحْكُمْ عْلِيهْ، عْلَى خَاطِرْهَا جَاتْ مِنْ آخِرْ الدِّنْيَا بَاشْ تِسْمَعْ حِكْمِةْ سُلَيْمَانْ، وهَاوْ فَمَّة شْكُونْ هْنَا أَعْظِمْ مِنْ سُلَيْمَانْ!»

⁴² A Rainha do Sul se levantará no

⁴³ «وَقْتِلِّي الرُّوحْ الشِّرِّيرْ يُخْرُجْ مِنْ إِنْسَانْ، يَبْدَى يْدُورْ فِي البْلَايِصْ الخَالِيَة يْلَوِّجْ عَالرَّاحَة، ومَا يَلْقَاهَاشْ.

⁴³ E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.

⁴⁴ وَقْتْهَا يْقُولْ: "نِرْجَعْ لْدَارِي الِّي خْرَجْتْ مِنْهَا" ويِرْجَعْ يَلْقَاهَا فَارْغَة ومَكْنُوسَة ومْنَظْمَة.

⁴⁴ Então, diz: Voltarei para a minha casa, donde saí. E, voltando, acha-

⁴⁵ ويِمْشِي يْجِيبْ مْعَاهْ سَبْعَة أَرْوَاحْ أُخْرِينْ أَشَرْ مِنُّو ويُدْخْلُوا ويُسْكْنُوا فِي الإِنْسَانْ هَاذَاكَا، وحَالْتُو تْوَلِّي أَخْيِبْ مِلِّي كَانْ عْلِيهَا قْبَلْ. وهَكَّا بِشْ يْصِيرْ مْعَ الجِيلْ الشِّرِّيرْ هَاذَا».

⁴⁵ Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e são os últimos

⁴⁶ ووَقْتِلِّي كَانْ يَسُوعْ يْكَلِّمْ فِي النَّاسْ، جَاوْ أُمُّو وخْوَاتُو وقَعْدُوا وَاقْفِينْ لْبَرَّا، وحَبُّوا يَحْكِيوْ مْعَاهْ.

⁴⁶ E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.

⁴⁷ يَاخِي وَاحِدْ مِالحَاضْرِينْ قَالُّو: «أُمُّكْ وخْوَاتِكْ وَاقْفِينْ لْبَرَّا، يْحِبُّوا يَحْكِيوْ مْعَاكْ».

⁴⁷ E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.

⁴⁸ آمَا يَسُوعْ جَاوْبُو: «شْكُونْهَا أُمِّي، وشْكُونْهُمْ خْوَاتِي؟».

⁴⁸ Porém ele, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?

⁴⁹ وشَاوِرْ بْيِدُّو لِتْلَامِذْتُو وقَالْ: «هَاذُومْ هُومَا أُمِّي وخْوَاتِي.

⁴⁹ E, estendendo a mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;

⁵⁰ عْلَى خَاطِرْ الِّي يَعْمِلْ الِّي يْحِبْ عْلِيهْ بَابَا الِّي فِي السْمَاء هُوَّ خُويَا وأُخْتِي وأُمِّي».

⁵⁰ porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai, que

Mateus 12

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra