Mateus 12

AEB vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ فِي الأَيَّامَاتْ هَاذِيكَا تْعَدَّى يَسُوعْ وِسْطْ هْنَاشِرْ فِي نْهَارْ سِبْتْ. وتْلَامِذْتُو جَاعُوا، يَاخِي بْدَاوْ يْنَحِّيوْ فِي سْبُولْ القَمْحْ ويَاكْلُوا.

¹ Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.

² ووَقْتِلِّي الفِرِّيسِيِّينْ شَافُوهُمْ قَالُولُو: «شُوفْ! تْلَامِذْتِكْ يَعْمْلُوا فِي حَاجَة مُشْ حْلَالْ تِتْعْمَلْ نْهَارْ السِّبْتْ».

² Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.

³ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «مَا قْرِيتُوشْ شْنُوَّة عْمَلْ دَاوِدْ هُوَّ ولِّي مْعَاهْ وَقْتِلِّي جَاعُوا؟

³ Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?

⁴ كِيفَاشْ دْخَلْ لْخِيمِةْ الإِجْتِمَاعْ، وكْلَا الخُبْزْ الِّي يِتْقَدِّمْ قُرْبَانْ لِلَّهْ، الِّي مَا عَنْدُوشْ الحَقْ يَاكِلْ مِنُّو هُوَّ ولِّي مْعَاهْ، وحْلَالْ كَانْ لِلْكَهَنَة يَاكْلُوا مِنُّو.

⁴ Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?

⁵ وَلَّا مَا قْرِيتُوشْ فِي الشَّرِيعَة كِيفَاشْ الكَهَنَة يْكَسْرُوا وْصِيِّةْ السِّبْتْ عْلَى خَاطِرْ يِخِدْمُوا فِي الهَيْكِلْ نْهَارْ السِّبْتْ، ومَا يِتْحِسْبُوشْ مُذْنْبِينْ؟

⁵ Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?

⁶ آمَا نْقُلْكُمْ: هُونِي فَمَّة وَاحِدْ أَعْظِمْ مِالهَيْكِلْ.

⁶ Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.

⁷ وكَانْ جِيتُوا فْهِمْتُوا مَعْنَى الآيَة هَاذِي: "نْحِبْ رَحْمَة مُشْ ذْبِيحَة" رَاكُمْ مَا حْكُمْتُوشْ عْلَى نَاسْ مَا عَمْلُوشْ حَاجَة غَالْطَة.

⁷ Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.

⁸ عْلَى خَاطِرْ إِبْنْ الإِنْسَانْ هُوَّ رَبْ السِّبْتْ».

⁸ Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.

⁹ ومْشَى يَسُوعْ مِنْ غَادِي ودْخَلْ لْمَعْبِدْ اليْهُودْ.

⁹ Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.

¹⁰ ولْقَى رَاجِلْ يِدُّو مَشْلُولَة. وحَبُّوا الفِرِّيسِيِّينْ يَلْقَاوْ حَاجَة يِتْهْمُوهْ بِيهَا، وَلَّاوْ سِأْلُوهْ: «يَاخِي حْلَالْ الوَاحِدْ يِشْفِي المُرْضَى نْهَارْ السِّبْتْ؟».

¹⁰ E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?

¹¹ يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «شْكُونْ مِنْكُمْ عَنْدُو عَلُّوشْ وَاحِدْ، ويْطِيحْلُو فِي بِيرْ نْهَارْ السِّبْتْ، ومَا يْشِدُّوشْ ويْخَرْجُو مِالبِيرْ؟

¹¹ E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?

¹² والإِنْسَانْ قَدَّاشْ عَنْدُو قِيمَة أَكْثِرْ مِالعَلُّوشْ! هَاذَاكَا عْلَاشْ فِعْلْ الخِيرْ بِالسِّبْتْ حْلَالْ».

¹² Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.

¹³ ومْبَعِّدْ قَالْ يَسُوعْ لِلرَّاجِلْ: «مِدْ يِدِّكْ!» يَاخِي مَدْهَا، ورَجْعِتْ صْحِيحَة كِي الأُخْرَى.

¹³ Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.

¹⁴ وخَرْجُوا الفِرِّيسِيِّينْ وتْفَاهْمُوا بَاشْ يُقْتْلُوا يَسُوعْ.

¹⁴ Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.

¹⁵ وكِي عْرَفْ يَسُوعْ الِّي هُومَا يْحِبُّوا يُقْتْلُوهْ، خْرَجْ مِنْ غَادِي. وتَبْعُوهْ بَرْشَة نَاسْ وشْفَى المُرْضَى الِّي فِيهُمْ الكُلْ.

¹⁵ Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,

¹⁶ ونَبَّهْ عْلِيهُمْ بَاشْ مَا يَحْكِيوْ عْلِيهْ لْحَدْ،

¹⁶ e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;

¹⁷ بَاشْ يِتْحَقَّقْ الِّي قَالُو النَّبِيْ إِشَعْيَاءْ:

¹⁷ para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:

¹⁸ «هَاذَا هُوَّ عَبْدِي الِّي اخْتَرْتُو،

¹⁸ Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.

¹⁹ لَا يَعْمِلْ عَرْكْ ولَا يْصِيحْ،

¹⁹ Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.

²⁰ قَصْبَة مْرَضِرْضَة مَا يْكَسَّرْهَاشْ،

²⁰ Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;

²¹ والشُّعُوبْ الكُلْ يْحُطُّوا رْجَاهُمْ فِي إِسْمُو».

²¹ e no seu nome os gentios esperarão.

²² وجَابُولُو رَاجِلْ أَعْمَى وبَكُّوشْ سَاكْنُو شِيطَانْ. وشْفَاهْ يَسُوعْ ووَلَّى يِتْكَلِّمْ ويْشُوفْ.

²² Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.

²³ والنَّاسْ الكُلْ بِهْتُوا وقَالُوا: «زَعْمَة هَاذَا هُوَّ وِلْدْ دَاوِدْ؟».

²³ E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?

²⁴ وكِي سَمْعُوا الفِرِّيسِيِّينْ النَّاسْ آشْ يَحْكِيوْ قَالُوا: «رَاهُو قَاعِدْ يْخَرِّجْ فِي الشْوَاطِنْ بْرَئِيسْ الشْوَاطِنْ بَعْلَزَبُولْ».

²⁴ Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.

²⁵ وعْرَفْ يَسُوعْ أَفْكَارْهُمْ، وقَالِلْهُمْ: «كُلْ مَمْلْكَة تِتْقْسِمْ ضِدْ رُوحْهَا تِخْرِبْ، وكُلْ مْدِينَة وَلَّا عَايْلَة تِتْقْسِمْ ضِدْ رُوحْهَا مَا ادُّومِشْ.

²⁵ Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.

²⁶ إِذَا كَانْ إِبْلِيسْ يْخَرِّجْ إِبْلِيسْ، بِشْ يِتْقْسِمْ ضِدْ رُوحُو. مَالَا كِيفَاشْ مَمْلَكْتُو تْنَجِّمْ ادُّومْ؟

²⁶ Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?

²⁷ وكَانْ آنَا نْخَرِّجْ فِي الشْوَاطِنْ ابَّعْلَزَبُولْ، مَالَا أَوْلَادْكُمْ بِشْكُونْ يْخَرْجُوا فِيهُمْ؟ هَاذَاكَا عْلَاشْ هُومَا الِّي بِشْ يُحْكْمُوا عْلِيكُمْ.

²⁷ E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.

²⁸ آمَا كَانْ آنَا نْخَرِّجْ فِي الشْوَاطِنْ بْرُوحْ اللَّهْ، أَعْرْفُوا إِنُّو مَمْلَكْةْ اللَّهْ جَاتْ حَتَّى لْعَنْدْكُمْ.

²⁸ Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.

²⁹ كِيفَاشْ يْنَجِّمْ وَاحِدْ يُدْخُلْ لْدَارْ رَاجِلْ قْوِيْ ويِسْرَقْلُو دَبْشُو، كَانْ مَا يْكَتْفُوشْ قْبَلْ، ومْبَعِّدْ يِسْرْقُو؟

²⁹ Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.

³⁰ الِّي مُشْ مْعَايَا رَاهُو ضِدِّي، ولِّي مَا يَجْمَعْشْ مْعَايَا رَاهُو يْفَرِّتْ.

³⁰ Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.

³¹ هَاذَاكَا عْلَاشْ نْقُلْكُمْ: كُلْ ذَنْبْ وكُلْ كُفْرْ يِتْغْفِرْ لِلنَّاسْ، آمَا الكُفْرْ بِالرُّوحْ القُدُسْ مَا يِتْغْفِرْشْ.

³¹ Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.

³² الِّي يْقُولْ كِلْمَة ضِدْ إِبْنْ الإِنْسَانْ يِتْغْفِرْلُو، آمَا الِّي يْقُولْ كِلْمَة ضِدْ الرُّوحْ القُدُسْ، مُشْ بِشْ يِتْغْفِرْلُو، لَا فِي الزْمَانْ هَاذَا ولَا فِي الزْمَانْ الجَايْ».

³² Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.

³³ «يَا إِمَّا تْخَلِّيوْ الشَّجْرَة تْكُونْ بَاهْيَة تَوَّا تْجِيبْ غَلَّة بَاهْيَة، وَلَّا تْخَلِّيوْ الشَّجْرَة تْكُونْ خَايْبَة تَوَّا تْجِيبْ غَلَّة خَايْبَة. عْلَى خَاطِرْ الشَّجْرَة تِتْعْرَفْ مِنْ غَلَّتْهَا.

³³ Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.

³⁴ يَا وْلَادْ الأَفَاعِي، كِيفَاشْ تْنَجْمُوا تْقُولُوا كْلَامْ يُصْلُحْ وإِنْتُومَا أَشْرَارْ؟ خَاطِرْ اللْسَانْ يَنْطَقْ بِلِّي فِي القَلْبْ.

³⁴ Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.

³⁵ الإِنْسَانْ الصَّالَحْ يْخَرِّجْ الحَاجَاتْ الصَّالْحَة مِالكِنْزْ الصَّالَحْ الِّي فِي قَلْبُو، والإِنْسَانْ الشِّرِيرْ يْخَرِّجْ الشَّرْ مِنْ كِنْزْ الشَّرْ الِّي فِي قَلْبُو.

³⁵ O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.

³⁶ ونْقُلْكُمْ: كُلْ كِلْمَة بَاطْلَة يْقُولُوهَا النَّاسْ بِشْ يِتْحَاسْبُوا عْلِيهَا فِي نْهَارْ الحْسَابْ.

³⁶ Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.

³⁷ عْلَى خَاطِرْ بِكْلَامِكْ تِتْحْسِبْ صَالَحْ وبِكْلَامِكْ تِتْحْسِبْ مُذْنِبْ».

³⁷ Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.

³⁸ وقَالُولُو جْمَاعَة مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ: «يَا مُعَلِّمْ، نْحِبُّوا نْشُوفُوا مِنِّكْ مُعْجْزَة».

³⁸ Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.

³⁹ يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «جِيلْ شِرِّيرْ وخَايِنْ يْحِبْ عْلَى مُعْجْزَة، ومَا يِتْعْطَالُو كَانْ مُعْجِزْةْ النَّبِيْ يُونَانْ.

³⁹ Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;

⁴⁰ وكِيفْ مَا قْعَدْ يُونَانْ ثْلَاثَة أَيَّامْ وثْلَاثَة لْيَالِي فِي كِرْشْ الحُوتَة، هَكَّاكَا إِبْنْ الإِنْسَانْ زَادَا بِشْ يُقْعُدْ ثْلَاثَة أَيَّامْ وثْلَاثَة لْيَالِي فِي قَلْبْ الأَرْضْ.

⁴⁰ pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.

⁴¹ أَهْلْ مْدِينِةْ نِينَوَى بِشْ يَاقْفُوا نْهَارْ الحْسَابْ مْعَ الجِيلْ هَاذَا ويُحْكْمُوا عْلِيهْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ تَابُوا وَقْتِلِّي نَبَّهُّمْ يُونَانْ، وهَاوْ فَمَّة شْكُونْ هْنَا أَعْظِمْ مِنْ يُونَانْ.

⁴¹ Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.

⁴² ومَلِكَةْ الجَنُوبْ بِشْ تَاقِفْ نْهَارْ الحْسَابْ مْعَ الجِيلْ هَاذَا وتُحْكُمْ عْلِيهْ، عْلَى خَاطِرْهَا جَاتْ مِنْ آخِرْ الدِّنْيَا بَاشْ تِسْمَعْ حِكْمِةْ سُلَيْمَانْ، وهَاوْ فَمَّة شْكُونْ هْنَا أَعْظِمْ مِنْ سُلَيْمَانْ!»

⁴² A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.

⁴³ «وَقْتِلِّي الرُّوحْ الشِّرِّيرْ يُخْرُجْ مِنْ إِنْسَانْ، يَبْدَى يْدُورْ فِي البْلَايِصْ الخَالِيَة يْلَوِّجْ عَالرَّاحَة، ومَا يَلْقَاهَاشْ.

⁴³ Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.

⁴⁴ وَقْتْهَا يْقُولْ: "نِرْجَعْ لْدَارِي الِّي خْرَجْتْ مِنْهَا" ويِرْجَعْ يَلْقَاهَا فَارْغَة ومَكْنُوسَة ومْنَظْمَة.

⁴⁴ Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.

⁴⁵ ويِمْشِي يْجِيبْ مْعَاهْ سَبْعَة أَرْوَاحْ أُخْرِينْ أَشَرْ مِنُّو ويُدْخْلُوا ويُسْكْنُوا فِي الإِنْسَانْ هَاذَاكَا، وحَالْتُو تْوَلِّي أَخْيِبْ مِلِّي كَانْ عْلِيهَا قْبَلْ. وهَكَّا بِشْ يْصِيرْ مْعَ الجِيلْ الشِّرِّيرْ هَاذَا».

⁴⁵ Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.

⁴⁶ ووَقْتِلِّي كَانْ يَسُوعْ يْكَلِّمْ فِي النَّاسْ، جَاوْ أُمُّو وخْوَاتُو وقَعْدُوا وَاقْفِينْ لْبَرَّا، وحَبُّوا يَحْكِيوْ مْعَاهْ.

⁴⁶ Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.

⁴⁷ يَاخِي وَاحِدْ مِالحَاضْرِينْ قَالُّو: «أُمُّكْ وخْوَاتِكْ وَاقْفِينْ لْبَرَّا، يْحِبُّوا يَحْكِيوْ مْعَاكْ».

⁴⁷ Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.

⁴⁸ آمَا يَسُوعْ جَاوْبُو: «شْكُونْهَا أُمِّي، وشْكُونْهُمْ خْوَاتِي؟».

⁴⁸ Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?

⁴⁹ وشَاوِرْ بْيِدُّو لِتْلَامِذْتُو وقَالْ: «هَاذُومْ هُومَا أُمِّي وخْوَاتِي.

⁴⁹ E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.

⁵⁰ عْلَى خَاطِرْ الِّي يَعْمِلْ الِّي يْحِبْ عْلِيهْ بَابَا الِّي فِي السْمَاء هُوَّ خُويَا وأُخْتِي وأُمِّي».

⁵⁰ Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Mateus 12

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra