Marcos 5

AEB vs ACF

Sair da comparação

AEB

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ووُصْلُوا لِلجِّيهَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة فِي مَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ.

¹ E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.

² ودُوبْ مَا هْبَطْ يَسُوعْ مِالفْلُوكَة، عُرْضُو رَاجِلْ خَارِجْ مِالجَّبَّانَة سَاكْنُو رُوحْ شِرِّيرْ.

² E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;

³ كَانْ يُسْكُنْ وِينْ يِدْفْنُوا المُوتَى، وحَتَّى حَدْ مَاعَادْ يْنَجِّمْ يُرْبْطُو حَتَّى بِالسْلَاسِلْ،

³ O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;

⁴ عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة مَرَّاتْ رَبْطُوهْ بِالحْدِيدْ وبِالسْلَاسِلْ وكَانْ يْقَلَّعْهُمْ ويَقْطَّعْهُمْ، ومَا نَجِّمْ حَدْ يْسَيْطِرْ عْلِيهْ.

⁴ Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.

⁵ وكَانْ لِيلْ ونْهَارْ وهُوَّ فِي الجَّبَّانَة وفِي الجْبُولَاتْ، يْصِيحْ ويَجْرَحْ فِي رُوحُو بِالحْجَرْ.

⁵ E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.

⁶ وكِي شَافْ يَسُوعْ مِنْ بْعِيدْ جْرَالُو وسْجِدْلُو.

⁶ E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.

⁷ وصَاحْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «آشْ بِينِي وبِينِكْ يَا يَسُوعْ إِبْنْ اللَّهْ العَالِي؟ حَلَّفْتِكْ بِاللَّهْ مَا تْعَذَّبْنِيشْ!».

⁷ E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.

⁸ وتْكَلِّمْ هَكَّا عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ قَالُّو: «يَا رُوحْ شِرِّيرْ، أُخْرُجْ مِالرَّاجِلْ!».

⁸ (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)

⁹ وسِأْلُو يَسُوعْ: «آشْ إِسْمِكْ؟». جَاوْبُو: «إِسْمِي جَيْشْ، عْلَى خَاطِرْنَا بَرْشَة!».

⁹ E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.

¹⁰ وقْعَدْ يِتْشَحَّتْ فِيهْ بَاشْ مَا يْطَرَّدْهُمْشْ بْعِيدْ عَالمَنْطْقَة هَاذِيكَا.

¹⁰ E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.

¹¹ وكَانُوا فَمَّة بَرْشَة حْلَالِفْ سَارْحِينْ بِيهُمْ بَحْذَا الجْبَلْ.

¹¹ E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.

¹² يَاخِي طَلْبُوا مِنُّو الأَرْوَاحْ وقَالُوا: «أَبْعَثْنَا لِلْحْلَالِفْ نُدْخْلُوا فِيهُمْ».

¹² E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.

¹³ وَلَّى يَسُوعْ خَلَّاهُمْ، يَاخِي خَرْجُوا ودَخْلُوا فِي الحْلَالِفْ، الِّي كَانُوا قْرَابِةْ 2 000 حَلُّوفْ. وبِالوَقْتْ تِرْمَاوْ الكُلْ مِنْ حَافِةْ الجْبَلْ فِي البُحَيْرَة وغُرْقُوا.

¹³ E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.

¹⁴ وهَرْبُوا سُرَّاحْ الحْلَالِفْ ونَشْرُوا الخْبَرْ فِي المْدِينَة وفِي الدْشُرْ الدَايْرَة بِيهَا وخَرْجُوا النَّاسْ بَاشْ يْشُوفُوا آشْ صَارْ.

¹⁴ E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.

¹⁵ وجَاوْ لْيَسُوعْ يَاخِي شَافُوا الرَّاجِلْ الِّي كَانِتْ سَاكْنِتُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة رْجَعْلُو عَقْلُو ولَابِسْ دَبْشُو وقَاعِدْ، يَاخِي خَافُوا بَرْشَة.

¹⁵ E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.

¹⁶ والنَّاسْ الِّي كَانُوا شَاهْدِينْ، حْكَاوْلْهُمْ آشْ صَارْ لِلرَّاجِلْ الِّي سَاكْنِتُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة ولِلْحْلَالِفْ.

¹⁶ E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.

¹⁷ يَاخِي شَدُّو صْحِيحْ فِي يَسُوعْ بَاشْ يُخْرُجْ مِنْ مَنْطْقِتْهُمْ.

¹⁷ E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.

¹⁸ وكِي جَاء طَالَعْ فِي الفْلُوكَة طْلَبْ مِنُّو الرَّاجِلْ الِّي كَانِتْ سَاكْنِتُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة بَاشْ يِمْشِي مْعَاهْ.

¹⁸ E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.

¹⁹ آمَا هُوَّ مَا خَلَّاهِشْ وقَالُّو: «إِمْشِي لْدَارِكْ ولُمَّالِيكْ واحْكِيلْهُمْ آشْ عْمَلْ مْعَاكْ الرَّبْ وكِيفَاشْ رَحْمِكْ».

¹⁹ Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.

²⁰ يَاخِي مْشَى لْمَنْطَقْةْ العَشْرَة مُدُنْ، وبْدَا يَحْكِي عَلِّي عَمْلُو مْعَاهْ يَسُوعْ. والنَّاسْ الكُلْ قَعْدُوا بَاهْتِينْ.

²⁰ E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.

²¹ ووَقْتِلِّي رْجَعْ يَسُوعْ بِالفْلُوكَة لِلجِّيهَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة، جَاوْ بَرْشَة نَاسْ لِلشَّطْ وتْلَمُّوا بِيهْ.

²¹ E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.

²² جَاء وَاحِدْ مِنْ رُؤَسَاءْ مَعْبِدْ اليْهُودْ إِسْمُو يَايْرُسْ، ودُوبْ مَا شَافُو تِرْمَى قُدَّامْ سَاقِيهْ

²² E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,

²³ وقْعَدْ يِتْشَحَّتْ فِيهْ وقَالُّو: «بِنْتِي الصْغِيرَة بِشْ تْمُوتْ. إِمْشِي مْعَايَا وحُطْ يِدِّكْ عْلِيهَا، بَاشْ تِتْشْفَى وتَحْيَى».

²³ E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.

²⁴ ولَّى مْشَى مْعَاهْ. وتَبْعُوهْ بَرْشَة نَاسْ وكَانُوا يِدَّازُوا عْلِيهْ.

²⁴ E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.

²⁵ وكَانِتْ فَمَّة مْرَا عَنْدْهَا أَثْنَاشِنْ سْنَة وهِيَّ مْرِيضَة بْنَزِيفْ دَمْ.

²⁵ E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,

²⁶ وعَانَاتْ بَرْشَة وهِيَّ ادَّاوِي عَنْدْ الطُبَّة، وصَرْفِتْ الِّي وْرَاهَا ولِّي قُدَّامْهَا آمَا مَا اسْتْفَادِتْ بْشَيْ، بِالعَكْسْ حَالِتْهَا وَلَّاتْ أَتْعِسْ مِنْ قْبَلْ.

²⁶ E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;

²⁷ ووَقْتِلِّي سَمْعِتْ بْيَسُوعْ، جَاتْ مِنْ وْرَاهْ فِي وِسْطْ النَّاسْ ومَسِّتْلُو حْوَايْجُو.

²⁷ Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.

²⁸ عْلَى خَاطِرْهَا قَالِتْ بِينْهَا وبِينْ رُوحْهَا: «يِكْفِينِي نْمِسْ حْوَايْجُو بَاشْ نَبْرَا».

²⁸ Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.

²⁹ وبِالوَقْتْ وْقِفْ النَّزِيفْ وحَسِّتْ رُوحْهَا بْرَاتْ مِنْ مْرَضْهَا.

²⁹ E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.

³⁰ وفِي نَفْسْ اللَّحْظَة يَسُوعْ حَسْ بْقُوَّة خَرْجِتْ مِنُّو، تْلَفِّتْ لِلنَّاسْ وسْإِلْهُمْ: «شْكُونْ مَسْلِي حْوَايْجِي؟».

³⁰ E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?

³¹ قَالُولُو تْلَامِذْتُو: «يَاخِي تْشُوفْ فِي النَّاسْ كِيفَاشْ يِدَّازُّوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة وتِسْإِلْ: "شْكُونْ الِّي مَسْنِي؟"».

³¹ E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?

³² آمَا هُوَّ تْلَفِّتْ بَاشْ يْشُوفْ شْكُونْ مَسُّو.

³² E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.

³³ يَاخِي جَاتُو المْرَا وهِيَّ تُرْعُشْ مِالخُوفْ عْلَى خَاطِرْهَا عَرْفِتْ آشْ صَارِلْهَا، وتِرْمَاتْ قُدَّامُو وقَالِتْلُو عَالحْقِيقَة الكُلْ.

³³ Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.

³⁴ قَالِلْهَا: «يَا بِنْتِي، إِيمَانِكْ شْفَاكْ، إِمْشِي فِي الأَمَانْ وابْرَى مِنْ مَرْضِكْ!».

³⁴ E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.

³⁵ وهُوَّ يِتْكَلِّمْ، جَاوْ جْمَاعَة مِنْ دَارْ رَئِيسْ مَعْبِدْ اليْهُودْ وقَالُولُو: « بِنْتِكْ مَاتِتْ. عْلَاشْ تُقْعُدْ إِتَّعِّبْ فِي المُعَلِّمْ؟».

³⁵ Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?

³⁶ آمَا يَسُوعْ كِي سْمَعْهُمْ، قَالْ لْرَئِيسْ المَعْبِدْ: «مَا تْخَافِشْ، أَمِّنْ بَرْكْ!».

³⁶ E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.

³⁷ ومَا خَلَّا حَتَّى وَاحِدْ يِمْشِي مْعَاهْ، كَانْ بُطْرُسْ ويَعْقُوبْ ويُوحَنَّا خُو يَعْقُوبْ.

³⁷ E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.

³⁸ وكِي وْصُلْ لْدَارْ رَئِيسْ المَعْبِدْ، وشَافْ النَّاسْ قَاعْدِينْ يِبْكِيوْ ويْنَوْحُوا،

³⁸ E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.

³⁹ دْخَلْ وقَالِلْهُمْ: «عْلَاشْ تِبْكِيوْ وتْنَوْحُوا؟ البْنَيَّة مَا مَاتِتْشْ، هِيَّ رَاقْدَة أَكَهَوْ».

³⁹ E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.

⁴⁰ يَاخِي ضَحْكُوا عْلِيهْ. وَلَّى خَرِّجْهُمْ يَسُوعْ الكُلْ وهَزْ مْعَاهْ بُو البْنَيَّة وأُمْهَا والتْلَامْذَة الِّي جَاوْ مْعَاهْ ودْخَلْ لِلْبِيتْ المَوْجُودَة فِيهَا البْنَيَّة.

⁴⁰ E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.

⁴¹ وشَدْهَا مِنْ يِدْهَا وقَالِلْهَا: «طَلِيثَة قُومْ!» ولِّي مَعْنَاهَا: «يَا بْنَيَّة، نْقُلِّكْ قُومْ!».

⁴¹ E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.

⁴² وبِالوَقْتْ قَامِتْ البْنَيَّة ووَلَّاتْ تِمْشِي. وكَانْ عْمُرْهَا أَثْنَاشِنْ سْنَة. وقَعْدُوا النَّاسْ بَاهْتِينْ عَالإِخِّرْ.

⁴² E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.

⁴³ ووَصَّاهُمْ يَسُوعْ وأَكِّدْ عْلِيهُمْ بَاشْ مَا يْقُولُوا لْحَتَّى حَدْ عَلِّي صَارْ، وطْلَبْ مِنْهُمْ بَاشْ يَعْطِيوْهَا تَاكِلْ.

⁴³ E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Marcos 5

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra