Marcos 5

AEB vs ARIB

Sair da comparação

AEB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ووُصْلُوا لِلجِّيهَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة فِي مَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ.

¹ Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.

² ودُوبْ مَا هْبَطْ يَسُوعْ مِالفْلُوكَة، عُرْضُو رَاجِلْ خَارِجْ مِالجَّبَّانَة سَاكْنُو رُوحْ شِرِّيرْ.

² E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,

³ كَانْ يُسْكُنْ وِينْ يِدْفْنُوا المُوتَى، وحَتَّى حَدْ مَاعَادْ يْنَجِّمْ يُرْبْطُو حَتَّى بِالسْلَاسِلْ،

³ o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;

⁴ عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة مَرَّاتْ رَبْطُوهْ بِالحْدِيدْ وبِالسْلَاسِلْ وكَانْ يْقَلَّعْهُمْ ويَقْطَّعْهُمْ، ومَا نَجِّمْ حَدْ يْسَيْطِرْ عْلِيهْ.

⁴ porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;

⁵ وكَانْ لِيلْ ونْهَارْ وهُوَّ فِي الجَّبَّانَة وفِي الجْبُولَاتْ، يْصِيحْ ويَجْرَحْ فِي رُوحُو بِالحْجَرْ.

⁵ e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,

⁶ وكِي شَافْ يَسُوعْ مِنْ بْعِيدْ جْرَالُو وسْجِدْلُو.

⁶ Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;

⁷ وصَاحْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «آشْ بِينِي وبِينِكْ يَا يَسُوعْ إِبْنْ اللَّهْ العَالِي؟ حَلَّفْتِكْ بِاللَّهْ مَا تْعَذَّبْنِيشْ!».

⁷ e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.

⁸ وتْكَلِّمْ هَكَّا عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ قَالُّو: «يَا رُوحْ شِرِّيرْ، أُخْرُجْ مِالرَّاجِلْ!».

⁸ Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.

⁹ وسِأْلُو يَسُوعْ: «آشْ إِسْمِكْ؟». جَاوْبُو: «إِسْمِي جَيْشْ، عْلَى خَاطِرْنَا بَرْشَة!».

⁹ E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.

¹⁰ وقْعَدْ يِتْشَحَّتْ فِيهْ بَاشْ مَا يْطَرَّدْهُمْشْ بْعِيدْ عَالمَنْطْقَة هَاذِيكَا.

¹⁰ E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.

¹¹ وكَانُوا فَمَّة بَرْشَة حْلَالِفْ سَارْحِينْ بِيهُمْ بَحْذَا الجْبَلْ.

¹¹ Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.

¹² يَاخِي طَلْبُوا مِنُّو الأَرْوَاحْ وقَالُوا: «أَبْعَثْنَا لِلْحْلَالِفْ نُدْخْلُوا فِيهُمْ».

¹² Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.

¹³ وَلَّى يَسُوعْ خَلَّاهُمْ، يَاخِي خَرْجُوا ودَخْلُوا فِي الحْلَالِفْ، الِّي كَانُوا قْرَابِةْ 2 000 حَلُّوفْ. وبِالوَقْتْ تِرْمَاوْ الكُلْ مِنْ حَافِةْ الجْبَلْ فِي البُحَيْرَة وغُرْقُوا.

¹³ E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.

¹⁴ وهَرْبُوا سُرَّاحْ الحْلَالِفْ ونَشْرُوا الخْبَرْ فِي المْدِينَة وفِي الدْشُرْ الدَايْرَة بِيهَا وخَرْجُوا النَّاسْ بَاشْ يْشُوفُوا آشْ صَارْ.

¹⁴ Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.

¹⁵ وجَاوْ لْيَسُوعْ يَاخِي شَافُوا الرَّاجِلْ الِّي كَانِتْ سَاكْنِتُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة رْجَعْلُو عَقْلُو ولَابِسْ دَبْشُو وقَاعِدْ، يَاخِي خَافُوا بَرْشَة.

¹⁵ Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.

¹⁶ والنَّاسْ الِّي كَانُوا شَاهْدِينْ، حْكَاوْلْهُمْ آشْ صَارْ لِلرَّاجِلْ الِّي سَاكْنِتُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة ولِلْحْلَالِفْ.

¹⁶ E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.

¹⁷ يَاخِي شَدُّو صْحِيحْ فِي يَسُوعْ بَاشْ يُخْرُجْ مِنْ مَنْطْقِتْهُمْ.

¹⁷ Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.

¹⁸ وكِي جَاء طَالَعْ فِي الفْلُوكَة طْلَبْ مِنُّو الرَّاجِلْ الِّي كَانِتْ سَاكْنِتُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة بَاشْ يِمْشِي مْعَاهْ.

¹⁸ E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.

¹⁹ آمَا هُوَّ مَا خَلَّاهِشْ وقَالُّو: «إِمْشِي لْدَارِكْ ولُمَّالِيكْ واحْكِيلْهُمْ آشْ عْمَلْ مْعَاكْ الرَّبْ وكِيفَاشْ رَحْمِكْ».

¹⁹ Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.

²⁰ يَاخِي مْشَى لْمَنْطَقْةْ العَشْرَة مُدُنْ، وبْدَا يَحْكِي عَلِّي عَمْلُو مْعَاهْ يَسُوعْ. والنَّاسْ الكُلْ قَعْدُوا بَاهْتِينْ.

²⁰ Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.

²¹ ووَقْتِلِّي رْجَعْ يَسُوعْ بِالفْلُوكَة لِلجِّيهَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة، جَاوْ بَرْشَة نَاسْ لِلشَّطْ وتْلَمُّوا بِيهْ.

²¹ Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.

²² جَاء وَاحِدْ مِنْ رُؤَسَاءْ مَعْبِدْ اليْهُودْ إِسْمُو يَايْرُسْ، ودُوبْ مَا شَافُو تِرْمَى قُدَّامْ سَاقِيهْ

²² Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.

²³ وقْعَدْ يِتْشَحَّتْ فِيهْ وقَالُّو: «بِنْتِي الصْغِيرَة بِشْ تْمُوتْ. إِمْشِي مْعَايَا وحُطْ يِدِّكْ عْلِيهَا، بَاشْ تِتْشْفَى وتَحْيَى».

²³ e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.

²⁴ ولَّى مْشَى مْعَاهْ. وتَبْعُوهْ بَرْشَة نَاسْ وكَانُوا يِدَّازُوا عْلِيهْ.

²⁴ Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.

²⁵ وكَانِتْ فَمَّة مْرَا عَنْدْهَا أَثْنَاشِنْ سْنَة وهِيَّ مْرِيضَة بْنَزِيفْ دَمْ.

²⁵ Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,

²⁶ وعَانَاتْ بَرْشَة وهِيَّ ادَّاوِي عَنْدْ الطُبَّة، وصَرْفِتْ الِّي وْرَاهَا ولِّي قُدَّامْهَا آمَا مَا اسْتْفَادِتْ بْشَيْ، بِالعَكْسْ حَالِتْهَا وَلَّاتْ أَتْعِسْ مِنْ قْبَلْ.

²⁶ e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,

²⁷ ووَقْتِلِّي سَمْعِتْ بْيَسُوعْ، جَاتْ مِنْ وْرَاهْ فِي وِسْطْ النَّاسْ ومَسِّتْلُو حْوَايْجُو.

²⁷ tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;

²⁸ عْلَى خَاطِرْهَا قَالِتْ بِينْهَا وبِينْ رُوحْهَا: «يِكْفِينِي نْمِسْ حْوَايْجُو بَاشْ نَبْرَا».

²⁸ porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.

²⁹ وبِالوَقْتْ وْقِفْ النَّزِيفْ وحَسِّتْ رُوحْهَا بْرَاتْ مِنْ مْرَضْهَا.

²⁹ E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.

³⁰ وفِي نَفْسْ اللَّحْظَة يَسُوعْ حَسْ بْقُوَّة خَرْجِتْ مِنُّو، تْلَفِّتْ لِلنَّاسْ وسْإِلْهُمْ: «شْكُونْ مَسْلِي حْوَايْجِي؟».

³⁰ E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?

³¹ قَالُولُو تْلَامِذْتُو: «يَاخِي تْشُوفْ فِي النَّاسْ كِيفَاشْ يِدَّازُّوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة وتِسْإِلْ: "شْكُونْ الِّي مَسْنِي؟"».

³¹ Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?

³² آمَا هُوَّ تْلَفِّتْ بَاشْ يْشُوفْ شْكُونْ مَسُّو.

³² Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.

³³ يَاخِي جَاتُو المْرَا وهِيَّ تُرْعُشْ مِالخُوفْ عْلَى خَاطِرْهَا عَرْفِتْ آشْ صَارِلْهَا، وتِرْمَاتْ قُدَّامُو وقَالِتْلُو عَالحْقِيقَة الكُلْ.

³³ Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.

³⁴ قَالِلْهَا: «يَا بِنْتِي، إِيمَانِكْ شْفَاكْ، إِمْشِي فِي الأَمَانْ وابْرَى مِنْ مَرْضِكْ!».

³⁴ Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.

³⁵ وهُوَّ يِتْكَلِّمْ، جَاوْ جْمَاعَة مِنْ دَارْ رَئِيسْ مَعْبِدْ اليْهُودْ وقَالُولُو: « بِنْتِكْ مَاتِتْ. عْلَاشْ تُقْعُدْ إِتَّعِّبْ فِي المُعَلِّمْ؟».

³⁵ Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?

³⁶ آمَا يَسُوعْ كِي سْمَعْهُمْ، قَالْ لْرَئِيسْ المَعْبِدْ: «مَا تْخَافِشْ، أَمِّنْ بَرْكْ!».

³⁶ O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.

³⁷ ومَا خَلَّا حَتَّى وَاحِدْ يِمْشِي مْعَاهْ، كَانْ بُطْرُسْ ويَعْقُوبْ ويُوحَنَّا خُو يَعْقُوبْ.

³⁷ E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.

³⁸ وكِي وْصُلْ لْدَارْ رَئِيسْ المَعْبِدْ، وشَافْ النَّاسْ قَاعْدِينْ يِبْكِيوْ ويْنَوْحُوا،

³⁸ Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.

³⁹ دْخَلْ وقَالِلْهُمْ: «عْلَاشْ تِبْكِيوْ وتْنَوْحُوا؟ البْنَيَّة مَا مَاتِتْشْ، هِيَّ رَاقْدَة أَكَهَوْ».

³⁹ E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.

⁴⁰ يَاخِي ضَحْكُوا عْلِيهْ. وَلَّى خَرِّجْهُمْ يَسُوعْ الكُلْ وهَزْ مْعَاهْ بُو البْنَيَّة وأُمْهَا والتْلَامْذَة الِّي جَاوْ مْعَاهْ ودْخَلْ لِلْبِيتْ المَوْجُودَة فِيهَا البْنَيَّة.

⁴⁰ E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.

⁴¹ وشَدْهَا مِنْ يِدْهَا وقَالِلْهَا: «طَلِيثَة قُومْ!» ولِّي مَعْنَاهَا: «يَا بْنَيَّة، نْقُلِّكْ قُومْ!».

⁴¹ E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.

⁴² وبِالوَقْتْ قَامِتْ البْنَيَّة ووَلَّاتْ تِمْشِي. وكَانْ عْمُرْهَا أَثْنَاشِنْ سْنَة. وقَعْدُوا النَّاسْ بَاهْتِينْ عَالإِخِّرْ.

⁴² Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.

⁴³ ووَصَّاهُمْ يَسُوعْ وأَكِّدْ عْلِيهُمْ بَاشْ مَا يْقُولُوا لْحَتَّى حَدْ عَلِّي صَارْ، وطْلَبْ مِنْهُمْ بَاشْ يَعْطِيوْهَا تَاكِلْ.

⁴³ Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Marcos 5

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra