Mateus 9
YNS vs ARIB
1 Yɛsu kàbilà u bwaar, waa kàfàsabà ɛwà ntɔn mukyà bul ande.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Apan bun'twääl mbuur mwɛy wàŋàkwɛkà wàŋàbɔ̈ɔ̈n udu a ipɔy. Umpal kàmɛn Yɛsu làkwikilà aba, nde kàtɛn a mbuur aŋàkwɛkà naa: « Mwan amɛ, sà un'kanà! Bàmadwääl nkul a man'be angye! »
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Wɛɛ alɔɔŋ a in'kɔɔn bàtɛɛnà ba a ba naa: « Mbuur wà an'bɛy Nzam! »
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Yɛsu kàkyer ayöb an'kyän aba, waa kàtɛn naa: « Ntɔn nkye làwe bɛ anà an'kyän an'be u mpem abɛ?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Nkye byan'söön ubwaŋ, mutɛn naa: "Ube angye ban'wà", lɛɛ mutɛn naa: "Mbarà, kyen"?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Yà ubwaŋ naa bɛ, bɛ làyöb naa Mwan a mbuur we anà ikɔ̈b adwääl baar nkul u mɛɛn pà. » Apan, nde kàtɛn a mbuur aŋàkwɛkà naa: « Mɛ amaswaŋ: Mbarà, sɛn ipɔy angye, furà ndwà angye! »
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Mbuur awun waa kàmbarà, waa kàkyen ndwà ande.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Mpal kyàmɛn iköŋ a baar ndaa ayi, kya kyàkäl u bɔɔmà, waa kyàkömà Nzam ntɔn kàpɛ nde ikɔ̈b atub aki akà baar.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ungö apan, Yɛsu waa kàkyen. Mpal kàkäl nde mulyaŋ, nde kàmɛn mbuur mwɛy kàkyàbwaay kà ikal bàfàfur itɛr, ikɔb ande Màtay. Nde kàtɛn a nde naa: « Yan'läb! » Mbuur awà waa kàmbarà, waa kun'läb.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Yɛsu kàkäl mudyà u ndwà. Afüür a itɛr mbɔɔn anà baar abe bàyàdyà mɛsà mwɛy anà Yɛsu anà alɔŋki ande.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Mpal bàmɛn Amfarisi abun, ba bàfuul alɔŋki ande naa: « Ntɔn nkye Un'lɔɔŋ abɛ udyaa nde ikal imwɛy anà afüür a itɛr anà baar abe? »
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Wɛɛ Yɛsu, mpal kàwem nde abwɛy, nde kàtɛn naa: « Mfun a ungaŋ yatɛy akà baar mpa abye anà ukyal, wɛɛ akà abɛy.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Abun, làkyen kàlalɔŋkà mbuul a ndaa yi: "Mɛ, mɛ in'kwen nsyääm, wɛɛ kà ibɔɔn anki." Ntɔn mɛ, mɛ kàyi anki mubel baar a balàbal, wɛɛ baar abe. »
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Apan, alɔŋki a Ywan bàyi apà Yɛsu, waa bun'fuul naa: « Ntɔn nkye bi anà Amfarisi, bi ifàkin udyà, wɛɛ alɔŋki angye bàfàkin anki udyà? »
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Yɛsu kafuur naa: « Nkye asam a mbuur kan'tà bɔr ban'kwo bàkäl u ngyɛb umpal awà nde apà ba? Wɛɛ ilä ikyer asàyà bàsun'lwom ba uboboo a ba, apan ba bàsàkin udyà. »
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 « Akà mbuur mwɛy ukwe anki mubaay ipfɛy aŋànün anà ikaam a ipfɛy akün, ntɔn kya iyàkaam ipfɛy aŋànün, abun tuun a ipfɛy làyàbulà làkölàköl.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Vin akün bàfàsà anki u mbeen aŋànün manà mbeen iyàbölà, manà man iyàpää anà mbeen iyàkyà bwà. Wɛɛ vin akün bàfàsà u mbeen akün, waa vin anà mbeen byàsàkal aŋàtii ubwaŋ. »
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Umpal kàtɛɛnà Yɛsu a ba abà, un'byääl mwɛy kàyàbwà an'köm kusà a nde, waa kàtɛn a nde naa: « Mwan amɛ wà un'kaar kan'kwà itaan a mbɔɔn tɛy. Wɛɛ yun'si an'kɔɔ, waa nde ufàyàkal anà mɔ̈ɔ̈. »
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Apan, Yɛsu waa kàmbarà, waa kun'läb anà alɔŋki ande.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Taaŋ nsil alan, un'kaar mwɛy awàkàyitoo an'kil mbul kwem aŋiyweel, kàyàsin tsütsü ungö a Yɛsu, waa kàtɛ làpaan a ipfɛy ande mpi.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Ntɔn nde kàtɛɛnà naa: « Isàkal naa mɛ an'tà làpaan a ipfɛy ande mpi, mɛ in'kyer akɔɔrà. »
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Mpal kàbulà Yɛsu anà kun'mɛn nde, nde kàtɛn a nde naa: « Mwan amɛ, sà un'kanà! Làkwikilà angye làmakɔɔr. » Taaŋ nsil alan, un'kaar awà waa kàkɔɔrà.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Umpal kàkɔlà Yɛsu u ndwà a un'byääl awà anà kàmɛn nde abɛɛrà a mfuŋ anà mini a iköŋ a baar,
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 nde kàtɛn a ba naa: « Làlwomà, ntɔn mwan un'kaar ŋàkwà tɛy, nde wàmubɔ̈ɔ̈n. » Wɛɛ ba waa bun'sɛɛ.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ungö bàtwey ba iköŋ a baar, nde waa kàbilà, kàtɛ kɔɔ a mwan un'kaar awun mpi, mwan un'kaar waa kàwiyà.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Làsaŋ a ndaa ayi làkyer apää kun'tà awun.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Umpal kàkyen Yɛsu, ikwàmii abɔ̈ɔ̈l waa bàyun'labà bàmuyisà in'kwɛŋ: « Mwan a David, iweem ngyɛb! »
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Umpal kàbilà nde u ndwà, ikwàmii bàyàsin tsütsü apà nde, waa Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye bɛ lan'sà làkwikilà naa mɛ an'kwo in'kyer ya? » Ba bun'fuur naa: « Inye, Mwol. »
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Apan, Yɛsu waa kàbä mii aba, waa kàtɛn naa: « Wɛy ya ikäl asànaa alà làkwikilà abɛ! »
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Waa mii aba myàyaanà. Yɛsu kaswɛŋ a ngwal naa: « Làkäl kà igyɛɛŋ, wɛy akà mbuur mwɛy ukɔɔn ayöb! »
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Wɛɛ ba, pa làtoo, laa bàpay ba làsaŋ ande u nsi yanswà.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Umpal bàkäl ba mukyà, baar bun'twääl nkiin mwɛy kàkäl anà unsɔŋà.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Pa kàböŋ Yɛsu unsɔŋà awun, nkiin waa kàsɛmà musà ndaa. In'kàbɔ a baar bàmɛn ndaa yubem, waa bàtɛɛnà naa: « Ndaa atub ayi ŋàtàbwà anki kà Isàlɛl. »
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Wɛɛ Amfarisi bàtɛn naa: « Nde an'dweelà an'be ayiböŋ unsà ikɔ̈b a mfum a an'dweelà an'be. »
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Yɛsu kàyilyaŋà kà an'bul a kölàköl anà mà ikikye. Nde kàyilɔɔŋà u ndwà a nköŋ a Ayudà aba, mukyään Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Imwol a du anà mukɔɔr ukyal banswà anà too lanswà.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Umpal kàmɛn nde iköŋ a baar, laa kàkyɛɛr nde, ntɔn baar abà bàkäl aŋàyɔn anà ndür aŋàkwamà, asànaa in'kɔk ikɔ̈ɔ̈n un'seey.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Apan nde kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Mbɛŋ aŋàsöŋ yà mbɔɔn, wɛɛ baar a isal abwo ya bà ikikye.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Làlɔ̈ɔ̈m akà ŋaywaŋ mutɔm baar a isal mbɔɔn u ywaŋ ande. »
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?