Mateus 21

XTDNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 N‑ka kuyatni‑da xiꞌin Jesús Jerusalén xiꞌin ñuu nani Betfagé. Katuu ñuu jan Xeyuku Tnu Olivo. Ijan n‑tundaꞌa‑ia uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan ijan.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Xiaꞌan‑ia nuu‑s nduu‑s:
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda xa daa ka kida‑n?”, te juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ndoñuꞌu kɨt yaꞌa, te natundaꞌa‑ia‑tɨ ndixi nunuu ka” —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Duꞌa n‑xetnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu se n‑jaꞌan nuu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑chidotnuni‑s:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 Juaꞌan koio Sión, te juñaꞌa‑n nuu ñayiu ijan:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ijan dada juaꞌan‑s nduu‑s, te n‑ka kida‑s ná n‑taꞌu tniu‑ia.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Xndeka‑s burra xiꞌin daꞌya‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s‑ia‑tɨ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Kueꞌe ñayiu n‑ka taka ijan. Dava‑i n‑ka xajan daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan; dava ka‑i n‑ka xaꞌnde daꞌnda yutnu te n‑ka xajan‑i‑tnu ichi juaꞌan‑ia.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 N‑ka kana ñayiu xndijun ñaꞌa xiꞌin ñayiu xndodo nuu nuu‑ia:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Nu n‑ka kɨu‑da xiꞌin‑ia Jerusalén kueꞌe ka ñayiu n‑ka taka xa kundeꞌa‑i nax yaꞌa, te ndeꞌe ka kuvaa‑i. Ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i:
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ka xiaꞌan ñayiu xndijun ñaꞌa:
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 N‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén, te n‑xijun‑ia se ka najueen ka nadiko xtuu nukeñuꞌu jan. N‑ngoneꞌe‑ia mexa ka xetniu se ka nadama tvini ñayiu ka xeꞌen ijan. Dɨuni n‑ngoneꞌe‑ia silla se ka diko data.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 N‑ka xee ñayiu kuaa xiꞌin ñayiu ka xika yakua veñuꞌu jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia‑i.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 N‑ka xini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru. Dɨuni xa n‑ka teku‑s xa ka kana sekuechi xiti veñuꞌu jan: “Na ndadakaꞌnu‑ro Ia kuu daꞌya dana David.” Xijan kuu xa n‑ka kiti ini‑s.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu Jesús:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Te n‑dandoo‑ia‑s. Ijan dada n‑ka ndee‑da xiꞌin‑ia Jerusalén. Juaꞌan‑da xiꞌin‑ia ñuu Betania, te n‑ka ndoo‑da xiꞌin‑ia ijan.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Neꞌe datne kɨu kuu uu n‑ka ngondita ntuku‑da xiꞌin‑ia Jerusalén te n‑kojon‑ia.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 N‑xini‑ia ɨɨn tnu higo yu ichi te n‑xe tuꞌa‑ia‑tnu. Ni ɨɨn higo ñatu n‑niꞌi‑ia chi ñatu n‑juun. Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑tnu:
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Nu n‑ka xini daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia xa n‑yaꞌa, te n‑ka yuꞌu anu‑da. Te ka xiaꞌan‑da:
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da:
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Davaꞌa nga xa kajan‑n nuu Ianyuux taxi‑ia nux idii vuelta n‑ka kukanu ini‑n‑ia —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 N‑kɨu‑ia veñuꞌu Jerusalén te n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu. Nɨni dakuaꞌa‑ia‑i n‑ka xee dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel. Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia:
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 ¿Jundu n‑tetutniu Sua xa n‑dajuendute‑s ñayiu? ¿N‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux a n‑tetutniu ñaꞌa ñayiu a? —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu‑s.
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Xa maxku ndandita ñayiu xyuku yaꞌa nuu‑ro maxku jaꞌan‑ro nuu‑s xa ñayiu n‑tetutniu Sua, chi ntdantuꞌu ñayiu ka jandixa xa Sua n‑kuu se n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Te xiaꞌan‑ia ɨnka xa xiaꞌan‑ia nuu‑s:
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Te xiaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Ñaꞌa, ma nkadatniu‑da ijan.” Juini daa n‑jaꞌan‑s, ko n‑natu ini‑s te n‑xe kadatniu naꞌi‑s.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Dani n‑jaꞌan‑s nuu ɨnka daꞌya yɨɨ‑s. N‑jaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Joon, Tata, na jɨꞌɨn‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s, ko ña n‑xeꞌen‑s.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 ¿Nax ka kachi‑n? ¿Ndeda ɨɨn‑s n‑kida xa n‑juini taa‑s? —kuu Jesús.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 N‑jaꞌan Sua nuu‑n nax io xa jandixa‑n xa maxku kundido kutau ka‑n kuechi n‑ka kida‑n. N‑ka jandixa se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin ñadɨꞌɨ diko mee‑ña xijan, ko mee‑n ñaꞌa. Juini n‑ka teku‑n xijan, ña n‑ka natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi ni ña n‑ka jandixa‑n xa n‑jaꞌan‑s.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 ʼKunini koio ɨnka ntuku tnuꞌu kandee na jaꞌan‑r. N‑xio ɨɨn se n‑dandee tnu uva nuu ñuꞌu‑s. N‑xani‑s yuꞌa xa n‑chikurali‑s ñuꞌu tnu uva jan. N‑kidavaꞌa‑s ɨɨn nuu kiꞌni‑s ndudi uva jan. Dɨuni n‑kidavaꞌa‑s ɨɨn veꞌe dujun. Te n‑xiaꞌan‑s ñuꞌu‑s se kundee xiꞌin‑s tnu uva jan. Ijan dada juaꞌan‑s ɨɨn nuu xika.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 N‑xee yoo xichi uva, te n‑tundaꞌa‑s se ka xinokuechi nuu‑s xa na jɨn nukaꞌnde dava‑s xiꞌin se xndee xiꞌin‑s tnu uva uva n‑juun jan.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Nu n‑ka xee‑s ijan, te n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. N‑ka jani‑s dava‑s. Dava‑s n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. Dava‑s n‑ka jani‑s yuú.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ijan dada n‑tundaꞌa se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan kueꞌe ka ntuku se ka xinokuechi nuu‑s dada xakiꞌna nuu te dani n‑ka kida ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ndijun nga n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s xa na jɨꞌɨn‑s nuu se ijan xa na kaꞌnde‑s xiꞌin‑s uva jan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Koo koio‑s xañuꞌu nuu daꞌya yɨɨ‑ro.”
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Nu n‑ka xini se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan xa n‑kuyatni daꞌya yɨɨ‑s ijan, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: “Dɨu‑s kendoo xiꞌin ñuꞌu taa‑s. Neꞌe koio na kaꞌni‑ro‑s na kuaꞌa na ndoo‑ro xiꞌin taꞌu‑s.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Te n‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu tnu uva jan, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Na nangondita xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, ¿Nax kada‑s se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Te ka xiaꞌan dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka kunxaꞌnu n‑ka xee ijan:
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Xaxeꞌe xa duꞌa yaꞌa ma taxnuni koio ka‑n nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i, te kada‑r xa ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel taxnuni nuu ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu ijan kada xa taꞌu tniu‑r.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Ñayiu na jungava ndodo nuu yuú ijan, kukuechi‑i, te nux junkava ndodo ñaꞌa yuú jan, dandiꞌi ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Nu n‑yaꞌa n‑ka xo nini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se fariseu tnuꞌu ijan, te n‑ka kutnuni ini‑s xa dɨu‑s n‑kakuneꞌe ñaꞌa Jesús.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Te n‑ka nduku ini‑s xa tnɨɨ‑s‑ia te kandeka‑s‑ia jɨꞌɨn nuu juxtixia xa tekuechi neñuu‑s‑ia, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu ñayiu xyuku ijan chi ka jandixa‑i xa tnuꞌu Ianyuux jaꞌan‑ia.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra