Mateus 20

XTDNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ʼKuenda kɨu ɨɨn se kuu xtoꞌo ñuꞌu kueꞌe kuu Ianyuux xa taxnuni‑ia nuu ñayiu ñuñayiu. Se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan, neꞌe datne n‑xe nduku‑s se kadatniu koio nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 N‑jaꞌan‑s xiꞌin‑s xa chiyaꞌu‑s‑sɨ ɨɨn denario xa kadatniu‑s ɨɨn kɨu te n‑tundaꞌa ñaꞌa‑s; juaꞌan‑s nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Kaa ɨɨ́n datne n‑kee ntuku‑s. Juaꞌan‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s kueꞌe se xnii ni.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 N‑jaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio. Kadatniu‑n nuu ñuꞌu tnu uva‑r, te taa‑r yaꞌu‑n.”
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Juan kadatniu se xnii nuu yaꞌu jan nuu ñuꞌu‑s. Kaa x‑uu n‑xeꞌen ntuku‑s nuu yaꞌu, te dani n‑kida‑s. N‑xeꞌen ntuku‑s naxa kaa uni xañini. Te dɨuni daa n‑kida‑s.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Naxa kaa oꞌon xañini juaꞌan ntuku‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s se xnii ni ijan, te xiaꞌan‑s nuu‑s: “¿Nakuenda diko ni xnii‑n n‑kuu nyaka? ¿Nakuenda ña ka kidatniu‑n?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 N‑ka jaꞌan se ijan nuu‑s: “Xaxeꞌe xa ñayo taxi tniu.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio nuu ñuꞌu tnu uva‑r te kadatniu koio‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Nu n‑ñini, n‑jaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu se ñunuu se ka kidatniu nuu ñuꞌu tnu uva‑s: “Kana se n‑ka kidatniu nuu‑r te chiyaꞌu‑sɨ. Kiꞌna ka se danduu nga n‑ka kɨu, chiyaꞌu. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa uni xañini. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa x‑uu. Danduu nga chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kiꞌna nuu.” Kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s nuu se ijan.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu naxa kaa oꞌon xañini, ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s. Dani n‑ka niꞌi se n‑ka kɨu kaa uni xañini, se n‑ka kɨu kaa x‑uu xiꞌin se n‑ka kɨu kaa ɨɨn du.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu kiꞌna nuu, te n‑ka xani ini‑s xa kueꞌe ka tvini niꞌi‑s, ko dɨuni ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Nu n‑tnɨɨ‑s tvini‑s, n‑ka jan kuechi‑s nuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Ka xiaꞌan‑s: “Se danduu nga n‑ka kɨu, idii ni hora n‑ka kidatniu‑s, te unu n‑chiyaꞌu ñaꞌa‑n ntdaa‑da xiꞌin‑s. Yo ndeꞌe n‑ka kidatniu‑da. Yo ndeꞌe iꞌni te n‑ka kundee ini‑da nyakanyaa”, kuu‑s, ka xiaꞌan‑s.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Te xiaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu ɨɨn‑s: “Ña tuu nax uꞌu n‑kida ñaꞌa‑r ndoꞌo chi n‑kida ɨnuu‑ro xa chiyaꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn denario.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Nakueka tvini‑n te juan nuꞌu, chi daa kuu ini‑r xa chiyaꞌu‑r se danduu nga n‑ka kɨu nani n‑taxi‑r ndoꞌo.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 ¿A ña io vaꞌa xa kada‑r xiꞌin tvini‑r ná kuu ini‑r a? ¿Kukuedi ini‑n xaxeꞌe xa vaꞌa‑r a?”, kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Daa yaꞌa ñayiu io vitna. Kueꞌe ñayiu kunuu ka vitna, nduu‑i ñayiu ña ndandɨꞌɨ. Ñayiu ña ndandɨꞌɨ vitna, nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ te kunuu ka‑i —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 N‑ka tnɨɨ‑da xiꞌin Jesús ichi juaꞌan Jerusalén. Kueꞌe ñayiu juaꞌan xiꞌin‑da. N‑kineꞌe dɨɨn ñaꞌa‑ia uxi uu daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 —Kunaꞌa koio xa jɨꞌɨn‑ro Jerusalén te diko ñaꞌa ɨɨn se nación‑ro ruꞌu, Ia kuu ñayiu, nuu dutu ka taxnuni ka xiꞌin nuu se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés. Tekuechi neñuu ñaꞌa‑s, te kaꞌni ñaꞌa‑s.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Diko ñaꞌa‑s nuu se ñatu kuu se Israel. Kuekundee ñaꞌa se ijan, te janñaꞌa‑s chirrión ñɨɨ. Katakaa dika ñaꞌa‑s nuu curuxi te kɨu kuu uni nadandoto ñaꞌa Ianyuux —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 N‑xee dɨꞌɨ Jacobo xiꞌin Sua, se ka kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo nuu xyuku‑da, te n‑xe tuꞌa‑ña‑ia. N‑xe juiin xiti‑ña nuu‑ia xa jaꞌan‑ña nuu‑ia ɨɨn xa jaꞌan‑ña.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 N‑jaꞌan‑ia nuu‑ña:
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ijan dada xiaꞌan Jesús nuu nduu se ka kuu daꞌya yɨɨ‑ña:
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Nu n‑ka teku uxi ka daña se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xaꞌa te n‑ka kiti ini‑da nuu nduu se kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo jan.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Te n‑kana ñaꞌa Jesús ntdaa‑da te n‑jaꞌan‑ia:
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ñadu xijan kada koio‑n chi nux ndeda‑n juini xa taxnuni‑n, io xa junukuechi‑n nuu ñayiu.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Se juini xa kunuu‑s, na kadatniu duꞌa‑s nuu dava ka‑n.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ná kuu ruꞌu, Ia kuu ñayiu, ñatu vaxi‑r xa junukuechi koio‑n nuu‑r, chi n‑kixee‑r xa junukuechi‑r nuu‑n xiꞌin nuu dava ka ñayiu. N‑kixee‑r xa kuú‑r xaxeꞌe‑n. Mudu yaꞌa chiyaꞌu‑r kuechi n‑ka kida‑n, te dakaku ñaꞌa‑r —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Dani ka kixi‑da xiꞌin‑ia ichi vaxi Jerusalén. N‑ka kexio‑da xiꞌin‑ia ñuu Jericó, te kueꞌe ka ñayiu n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Yuꞌu ichi Jericó jan xtuu uu se kuaa. N‑ka teku‑s xa yaꞌa Jesús ijan, te xee n‑ka kana‑s:
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Te n‑ka kudeen ñayiu juaꞌan koio xiꞌin‑da nuu nduu se kuaa jan. N‑ka jaꞌan‑i xa maxku kana ka‑s, ko xee ka n‑ka kana‑s:
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 N‑nujuiin Jesús te n‑kana‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 N‑kundaꞌu ini‑ia‑s, te n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s. Danaa n‑ka nukondeꞌa‑s nduu‑s, te n‑ka xe kuitandijun‑s‑ia.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra