Marcos 8

XTDNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kɨu ijan n‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu nuu tuu Jesús. Te ña tuu nax kax koio‑i io. N‑kana Jesús se dakuaꞌa‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 —Kundau ini‑r ñayiu yaꞌa. Xá n‑kuu uni kɨu xtuu‑i xiꞌin‑ro yaꞌa, te ña tuu nax kax koio‑i io.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Nux tundaꞌa‑r‑yɨ nuꞌu koio‑i veꞌe‑i, te ma kaxi‑i, te kuita koio‑i doko ichi, chi dava‑i yo xika vaxi‑i.
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 N‑xijan tnuꞌu‑ia:
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 N‑taꞌu tniu‑ia xa na nkoo koio ñayiu nuu ñuꞌu ijan. N‑tnɨɨ‑ia uxa tila jan, te n‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila, te n‑xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia, xa na dakee xio‑s, xa kax koio ñayiu. N‑ka dakee xio‑s tila nuu ntdaa ñayiu jan.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Dɨuni n‑xio uni koon chaka kuechi. N‑xiaꞌan Jesús xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑jaꞌan‑ia xa na dakee xio‑s chaka tuku.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Te vaꞌa n‑ka xaxi ntdaa ñayiu jan. Te n‑ka najeꞌen se dakuaꞌa‑ia pedazu ndoo ka. Uxa yɨka naꞌnu n‑ka dachitu‑s.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Te naxa koon mil ñayiu n‑ka xaxi kɨu ijan. Te n‑tundaꞌa Jesús ñayiu jan juan nuꞌu koio‑i veꞌe‑i.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Te n‑keé mee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia barcu, te n‑ka xee‑s distrito Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Te ijan n‑ka xee se fariseu, te n‑ka kixeꞌe‑s xa jantnaꞌa tnuꞌu‑s xiꞌin Jesús. N‑ka juini‑s xa kada‑ia ɨɨn milagru, ɨɨn seña vaxi nde andɨu. Ka xitotnuni‑s‑ia.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 N‑xenu ini‑ia, te n‑jaꞌan‑ia:
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Te n‑dandoo‑ia se fariseu jan. Ɨnka vuelta n‑keé‑ia barcu, te n‑xee‑ia nde ɨnka lado yuꞌu ndute kaꞌnu jan.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Te n‑ka ndunaa se dakuaꞌa‑ia xa kaneꞌe‑s tila jɨꞌɨn. Idini tila neꞌe‑s xiti barcu jan.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Te n‑taꞌu tniu Jesús:
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Te n‑teku Jesús nax n‑ka jaꞌan‑s, te n‑xiaꞌan‑ia:
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 ¿Io nduchi nuu‑n, ko ña xndeꞌa vaꞌa‑n a? ¿Io doꞌo‑n, ko ña xnini vaꞌa‑n a? ¿Ñatu xnaꞌa‑n nax n‑kuu a?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Na n‑taꞌu dava‑r oꞌon tila, na n‑ka xaxi oꞌon mil seyɨɨ, te, ¿nada yɨka n‑chitu pedazu ndoo ka n‑ka nakueka‑n?
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 —Te na n‑taꞌu dava‑r uxa tila, na n‑ka xaxi koon mil ñayiu, te, ¿nada yɨka n‑chitu pedazu ndoo ka n‑ka nakueka‑n?
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 N‑xiaꞌan‑ia nuu‑s:
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Te ijan n‑ka xee‑s ñuu nani Betsaida. Ijan xndeka ñayiu ɨɨn se kuaa nuu tuu Jesús. N‑ka xijan‑i‑ia xa tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 N‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑s, te ndeka‑ia‑s juaꞌan nde yuñuu. Ijan n‑xajan‑ia dɨɨ‑ia nduchi nuu‑s, te n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nuu‑s. N‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Ndeꞌa‑s, te n‑jaꞌan‑s:
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Ɨnka vuelta n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s, te n‑kida‑ia xa nukondeꞌa‑s. N‑ndvaꞌa‑s, te nukondeꞌa kaxi‑s ntdaa, nde xika.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 N‑tundaꞌa‑ia‑s xa nuꞌu‑s veꞌe‑s. N‑xiaꞌan‑ia:
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Te n‑kee Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia juaꞌan‑ia ntdaa ñuu kuechi xndatuu yatni Cesarea Filipo. Ichi ijan n‑xijan tnuꞌu‑ia se dakuaꞌa‑ia:
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 N‑ka jaꞌan‑s:
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 N‑xijan tnuꞌu‑ia:
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 N‑taꞌu tniu‑ia nuu‑s xa maxku jaꞌan koio‑s nuu ni ɨɨn ñayiu jundu kuu‑ia.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Te n‑kixeꞌe‑ia xa dakuaꞌa‑ia‑s xa Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, io xa kueꞌe vida yaꞌa‑s. N‑jaꞌan‑ia xa ma jandixa ñaꞌa sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel. Ni dutu ka taxnuni, ni se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, ma jandixa ñaꞌa koio‑s. N‑jaꞌan‑ia xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s, te nuu uni kɨu nandoto‑ia.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Kaxi n‑jaꞌan‑ia. Xijan kuu xa n‑kee dɨɨn Spedru xiꞌin‑ia juaꞌan‑s, te n‑kixeꞌe‑s xa kudeen‑s nuu‑ia, chi ña n‑juini‑s xa duꞌa koo.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Ko n‑nkonenuu Jesús te n‑nukondeꞌa‑ia se dakuaꞌa‑ia, te n‑kudeen‑ia nuu Spedru. N‑xiaꞌan‑ia:
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 N‑kana‑ia kueꞌe ñayiu jan xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Davaꞌa nga ñayiu juini xa kada‑i xa juini mee‑i, ma kutuu vaꞌa‑i. Ko nux kande ini‑i xa juini mee‑i, xa jandixa ñaꞌa‑i mee‑r te juña tnuꞌu‑i tnuꞌu vaꞌa Ianyuux nuu ñayiu, te kutuu vaꞌa‑i.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Chi, ¿nax vaꞌa nux niꞌi ɨɨn ñayiu ntdaa xa io ñuñayiu, ko duꞌa chiyaꞌu‑i ntdaa xa kuu‑i xiꞌin nde anu‑i dakuita‑i?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Chi, ¿nax juñaꞌa‑i xa najueen‑i anu‑i? Ña tuu.
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Ná kuu ñadɨꞌɨ dandoo yɨɨ‑ña kuu ñayiu xtuu vitna. Meni xa uꞌu ka kida‑i. Ɨɨn seyɨɨ, nux kujanuu‑s xaxeꞌe mee‑r xiꞌin tnuꞌu‑r nuu ñayiu yaꞌa, te dani kujanuu mee‑r xaxeꞌe mee‑s, hora na ndixi‑r xiꞌin xa taxnuni Taa‑r. Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu kuu‑r, te ndixi‑r xiꞌin ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra