Marcos 4
XTDNT vs ARIB
1 Ɨnka vuelta n‑kixeꞌe Jesús xa dakuaꞌa‑ia ñayiu yuꞌu ndute kaꞌnu. Yo kueꞌe ñayiu n‑ka taka nuu tuu‑ia. Xijan kuu xa n‑keé‑ia ɨɨn barcu nuu ndute. Ijan nukoo mee‑ia, te xyuku ntdaa ñayiu nuu ñuꞌu yundute.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 N‑jaꞌan‑ia ɨɨn tnuꞌu xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan. N‑xiaꞌan‑ia:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 —Kunini koio‑n. Ɨɨn se xajan trɨu, n‑kee‑s juan kate‑s trɨu.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Na xate‑s tata, te xaku tata n‑xino ichi, te n‑xee chilidaa, te n‑nachii‑tɨ tata.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Xaku ka tata n‑xino nuu ñuꞌu yadi nuu kaa kueꞌe yuú. Yachi n‑xite tata, chi ñuꞌu yadi kuu.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ko hora n‑ndii ngandii, te n‑kayu ditu trɨu kuechi. Xaxeꞌe xa ña n‑xika yoꞌo‑i, te n‑yichi‑i.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Xaku ka tata n‑xino nuu kaa iñu. Na n‑xite trɨu, te n‑xaꞌnu ka iñu dada trɨu. N‑chidaꞌu iñu trɨu, te ña n‑kee nuni yoko trɨu.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ko dava ka tata n‑xino nuu ñuꞌu kojon, te vaꞌa n‑xite te n‑xaꞌnu, te vaꞌa n‑kee nuni yoko trɨu. Dava yoko trɨu n‑kee oko uxi nuni, dava yoko trɨu n‑kee uni diko nuni, dava yoko trɨu n‑kee ɨɨn cientu nuni.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 ʼXandaa kuu xa xndaxio doꞌo‑n. Io xa kunini koio‑n.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ndɨꞌɨ ñayiu juan nuꞌu. Menga Jesús, xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia, xiꞌin ɨnka se ka kunduu xiꞌin‑ia, n‑ka ndoo. N‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia nax juini kachi tnuꞌu n‑xiaꞌan‑ia.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 N‑xiaꞌan‑ia:
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 ʼJuini xndeꞌa‑i xa xndeꞌa‑i, ko ma kutnuni ini‑i. Juini xnini‑i xa xnini‑i, ko ma taxkanu ini Ianyuux kuechi‑i.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 ʼNux ñatu kutnuni ini‑n tnuꞌu yaꞌa, ¿nanda kutnuni ini‑n dava ka tnuꞌu dakuaꞌa?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Ná kuu se xajan trɨu, da kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu vaꞌa Ianyuux nuu ñayiu.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ná kuu tata n‑xino ichi, da kuu dava ñayiu. Hora teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te xee Satanás, te dita‑i tnuꞌu Ianyuux anu ñayiu jan.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Ná kuu tata n‑xite nuu ñuꞌu yuú, da kuu ɨnka ñayiu. Teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te xeka vaꞌa‑i tnuꞌu, te kuvete‑i.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Ko kuu‑i ná kuu trɨu chachi ña n‑xika yoꞌo. Nux kueꞌe vida yaꞌa‑i, o nux jini uꞌu ñaꞌa ñayiu xaxeꞌe xa jandixa‑i tnuꞌu Ianyuux, te ma kundee ini‑i xa jandixa ka‑i Ianyuux.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ná kuu tata n‑xite nuu kaa iñu kuu ɨnka ñayiu. Teku‑i tnuꞌu Ianyuux.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Ko juini‑i xa kutuu vaꞌa‑i ñuñayiu. Juini‑i xa niꞌi‑i tvini, te kukajan ini‑i ntdaa xa io ñuñayiu. Duꞌa dandaꞌu‑i mee‑i, te ma kane tnuꞌu Ianyuux anu‑i.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Te ná kuu tata n‑xite nuu ñuꞌu kojon, da kuu dava ñayiu. Teku‑i tnuꞌu vaꞌa Ianyuux, te xeka vaꞌa‑i. Juini‑i xa kada‑i ntdaa xa juini Ianyuux. Ná kuu yoko trɨu neꞌe oko uxi nuni, a uni diko nuni, a ɨɨn cientu nuni ka kuu mee‑i.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 ʼKani ini koio candil koko. Ma chivaꞌa‑ro candil koko xiti maquila. Ni kaꞌa xito‑ro. Jandodo‑ro candil nuu dujun, na kuaꞌa xa kukanda vaꞌa.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Ni ɨɨn xa yɨvaꞌa ma kɨvaꞌa, chi koo kanda. Ni ɨɨn xa naꞌi ma koo naꞌi, chi ketuu.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Xandaa kuu xa xndaxio doꞌo‑n. Io xa kunini koio‑n.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 ʼChinuu nax kunini‑n. Nani chikuꞌa mee‑n, dani nachikuꞌa ñaꞌa Ianyuux. Te tax ka‑ia.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ɨɨn ñayiu, nux nevaꞌa kueꞌe‑i, te xiaꞌan ka Ianyuux. Ɨɨn ñayiu ña tuu nax io, dita Ianyuux nde itaꞌu xa nevaꞌa‑i.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 ʼXa taxnuni Ianyuux kuu ná kuu xa xate ɨɨn seyɨɨ trɨu nuu ñuꞌu.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Kidi‑s. Ndokoo‑s. Nduu, xakuaa xite tata te xaꞌnu. Te ña xini‑s nanda xite, nanda xaꞌnu.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Mee nuu ñuꞌu kee xa kaxi‑ro. Ditna ka xite trɨu kuii. Ijan dada xino yoko trɨu. Ijan dada kee nuni.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Na n‑yichi trɨu, xaꞌnde‑s trɨu xa nakueka‑s, chi xá n‑xee kɨu taꞌnde.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 ʼ¿Ndeda ɨɨn xa io dadavatnaꞌa‑r xiꞌin xa taxnuni Ianyuux?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ná kuu ndɨjɨn maxtaxa, da kuu xa taxnuni Ianyuux. Yava ka ndɨjɨn maxtaxa dada dava ka xa xate‑ro nuu ñuꞌu.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Na n‑xite, ndeꞌe ka xaꞌnu dada dava ka kuꞌu. Ndeꞌe kee ndaꞌa maxtaxa, te xee chilidaa andɨu xa ndetatu‑tɨ kaꞌa maxtaxa.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Kueꞌe tnuꞌu dakuaꞌa n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu, nde nuu n‑xee xa kutnuni ini‑i.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu, ko hora n‑ndoo menga‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑dakuaꞌa‑ia mee‑s nax juini jaꞌan tnuꞌu jan.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Na vax kunee kɨu ijan, n‑xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia:
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 N‑ka dandoo‑s kueꞌe ñayiu jan, te xndeka‑s Jesús juaꞌan barcu. Dɨuni juaꞌan tɨtnɨ ka barcu tuku.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Yo n‑kane tachi ndeꞌe. N‑tuxndee ndute barcu, te vax chitu‑té xiti barcu.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Xiti barcu, lado do nino, ijan kaa Jesús, kidi‑ia yɨꞌɨ almohada dɨkɨ‑ia. N‑ka dandoto ñaꞌa‑s ka xiaꞌan‑s:
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 N‑ndokoo‑ia, te n‑kudeen‑ia nuu tachi. Te n‑jaꞌan‑ia nuu ndute:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 N‑jaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Yo ndeꞌe n‑ka yuꞌu‑s. N‑ka jaꞌan‑s ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?