Marcos 3
XTDNT vs ACF
1 Ɨnka vuelta n‑kɨu Jesús ɨɨn veñuꞌu luchi. Ijan nukoo ɨɨn se kuꞌu ndaꞌa‑s. N‑yichi ndaꞌa‑s, ñatuka xiniñuꞌu.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Se xyuku ijan, n‑ka xo ndeꞌa vaꞌa‑s Jesús, nux na ndadavaꞌa‑ia se kuꞌu kɨu ndetatu. N‑ka xo xitoyuꞌu‑s xa tekuechi‑s‑ia.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 N‑jaꞌan Jesús nuu se n‑yichi ndaꞌa:
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 N‑xijan tnuꞌu‑ia nuu seyɨɨ xyuku ijan:
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Xiꞌin xa kiti ini‑ia n‑xo ndeꞌa‑ia ntdaa se ijan. Yo n‑tnau ini‑ia xaxeꞌe xa ñatu ka juini‑s xa kutnuni ini‑s. N‑jaꞌan‑ia nuu se kuꞌu:
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Te n‑ka kee se fariseu. Xiꞌin se partido Herodes n‑ka kida ɨɨn nuu‑s xa kaꞌni‑s‑ia.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Ɨnka vuelta juaꞌan Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia nde yundute kaꞌnu. N‑ka xe kuitandijun ñaꞌa kueꞌe ñayiu Galilea. Ñayiu Judea du.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 N‑ka xe kuitandijun ñaꞌa ñayiu Jerusalén xiꞌin ñayiu Idumea. Ñayiu nde ɨnka lado deꞌva Jordán xiꞌin ñayiu Tiro xiꞌin ñayiu Sidón du. N‑ka xee kueꞌe xa kueꞌe ñayiu nuu tuu‑ia, chi n‑ka datekutnuꞌu tnaꞌa‑i milagru n‑kida‑ia.
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia xa na koo tuꞌa barcu na keé‑ia, xa maxku chitaꞌi ñaꞌa ñayiu.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 Chi n‑ndadavaꞌa‑ia kueꞌe xa kueꞌe ñayiu ijan. Ntdaa ñayiu kuꞌu ka tundaꞌa tnaꞌa‑i xa kuyatni koio‑i xa tnɨɨ‑i‑ia.
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Te na n‑ka xini tachi uꞌu Jesús, te n‑ka ndua‑i nuu mee‑ia, te n‑ka kana xee‑i:
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Te ndeꞌe n‑kudeen‑ia‑i xa maxku jaꞌan ka‑i jundu kuu‑ia.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Te n‑xe xee Jesús yuku, te n‑jaꞌan‑ia nuu se n‑kaxí‑ia xa kandijun ñaꞌa‑s. Te n‑ka xee‑s nuu tuu‑ia.
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 N‑kaxí‑ia uxi uu tnaꞌa‑s xa kunduu‑s xiꞌin‑ia. Tundaꞌa‑ia‑s xa jɨꞌɨn‑s xa juña tnuꞌu‑s tnuꞌu vaꞌa nuu ñayiu.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 N‑xiaꞌan‑ia xa taxnuni‑ia nuu mee‑s, xa ndadavaꞌa‑s ñayiu kuꞌu, te kuaꞌa‑s xa kineꞌe‑s tachi uꞌu xñuꞌu anu ñayiu.
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 N‑kaxí‑ia uxi uu seyɨɨ. Ɨɨn‑s kuu Simón. N‑nadanani ñaꞌa‑ia Spedru.
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 Jacobo, daꞌya Zebedeo, xiꞌin ñani‑s Sua. N‑nadanani‑ia‑s Boanerges, xaxeꞌe xa xee ka jaꞌan‑s ná kana dau tnuꞌu‑s.
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Ndrixi xiꞌin Slipe xiꞌin Bartolomé. Dɨuni Steu xiꞌin Tomaxi, xiꞌin Jacobo, daꞌya Alfeo. Tadeo xiꞌin Simón, se partido cananista.
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 Te Judas Iscariote, se n‑diko Jesús.
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Ijan dada n‑kɨu Jesús ɨɨn veꞌe, te ɨnka vuelta n‑ka taka ñayiu nuu tuu‑ia. Xaxeꞌe xa kueꞌe ñayiu xyuku, ni xa kaxi‑ia dita ña n‑kuu.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Na n‑ka tekutnuꞌu ñayiu kutnaꞌa xiꞌin‑ia xa duꞌa n‑kuu, n‑ka xee‑i xa kandeka ñaꞌa‑i nuꞌu. N‑ka jaꞌan‑i xa n‑nduloko‑ia.
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Se Jerusalén, se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, n‑ka xee nuu tuu‑ia, te n‑jaꞌan‑s:
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 N‑kana Jesús se ijan, te n‑jaꞌan‑ia ɨɨn tnuꞌu xa dakuaꞌa‑ia‑s:
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ɨɨn se kunxaꞌnu ka, nux na kada‑s xa jantnaꞌa ntnaꞌa mee‑s se ñuu‑s, te duꞌa danaa‑s ñuu‑s.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ɨɨn veꞌe, nux n‑jantnaꞌa ñayiu ntnaꞌa mee‑i n‑kuu, te ma naꞌa kuyuku koio‑i veꞌe‑i.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Te Satanás, nux n‑jantnaꞌa‑i ntnaꞌa mee‑i n‑kuu, te jɨn ndɨꞌɨ ntdaa xa taxnuni‑i.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 ʼNi ɨɨn ñayiu ma kuaꞌa kɨu‑i veꞌe se ndaku ka. Ma kuaꞌa‑i xa tnɨɨ‑i xaxii‑s. Ditna ka duku vaꞌa‑i se ndaku ka, te dada kuaꞌa‑i tnɨɨ‑i ntdaa xa io veꞌe‑s.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 ʼXandaa kuu xa jaꞌan‑r. Taxkanu ini Ianyuux ntdaa kuechi ñayiu ñuñayiu. Ntdaa kuechi‑i xiꞌin xa kuiꞌa jaꞌan‑i Ianyuux. Davaꞌa nga xa kuiꞌa ka jaꞌan‑i‑ia, te taxkanu ini‑ia‑i.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 Ko nux kuiꞌa ka jaꞌan‑i Espíritu Ii, ma taxkanu ini Ianyuux mee‑i. Nde kuia ma jɨn ndɨꞌɨ nuncas ma taxkanu ini‑ia‑i. Tekuechi‑ia‑i nde kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 Duꞌa n‑jaꞌan‑ia, xaxeꞌe xa n‑ka jaꞌan‑s xa kidatniu kuiꞌna anu‑ia.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Ijan n‑xee dɨꞌɨ Jesús xiꞌin ñani‑ia. Nujuiin koio‑s xiꞌin‑ña yata veꞌe, te n‑tundaꞌa‑s tnuꞌu xa na kee‑ia xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Xiti veꞌe jan nukoo kueꞌe ñayiu nduu lado diñi Jesús. N‑ka jaꞌan‑s:
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 N‑xiaꞌan‑ia:
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Ndeꞌa‑ia se xtuu ijan, se naduku nduu ñaꞌa, n‑jaꞌan‑ia:
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Davaꞌa nga ñayiu ka kida xa juini Ianyuux, mee‑i kuu ñani‑r, kuu‑i kuꞌa‑r, kuu‑i dɨꞌɨ‑r.
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?