Marcos 10

XTDNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ijan n‑kee Jesús, te n‑xee‑ia distrito Judea nde ɨnka lado deꞌva Jordán. N‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu ijan, te ɨnka vuelta n‑kixeꞌe Jesús xa dakuaꞌa‑ia‑i.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 N‑ka kuyatni se fariseu, xa kototnuni‑s‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia:
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 N‑xiaꞌan‑ia:
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 N‑ka xiaꞌan‑s:
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 N‑xiaꞌan Jesús:
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ko kiꞌna nuu, na n‑kidavaꞌa Ianyuux ntdaa xa io, “n‑kidavaꞌa‑ia seyɨɨ xiꞌin ñadɨꞌɨ”.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 “Xijan kuu xa dandoo seyɨɨ taa‑s, dɨꞌɨ‑s, xa kutuu‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Te mee‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, nduu‑s xiꞌin‑ña, kuu idini ñayiu. Ñatuka kuu‑s uu ñayiu, chi idini ñayiu n‑nduu‑s.”
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 N‑kida Ianyuux xa idini ñayiu ka kuu‑s, te xijan kuu xa maxku kada ni ɨɨn ñayiu xa dandoo tnaꞌa‑s.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Ɨnka vuelta xiti veꞌe, n‑ka xijan tnuꞌu se dakuaꞌa Jesús nax juini kachi tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 N‑xiaꞌan‑ia:
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Te nux dandoo ɨɨn ñadɨꞌɨ yɨɨ‑ña, te natnundaꞌa‑ña xiꞌin ɨnka seyɨɨ, dɨuni kida‑ña kuechi tuku.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Te ijan xndeka ñayiu sekuechi xiꞌin dichi kuechi nuu Jesús, xa kajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s. Ko se dakuaꞌa‑ia n‑ka kudeen nuu ñayiu jan.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Na n‑xini Jesús nax ka kida se dakuaꞌa‑ia, n‑kiti ini‑ia. N‑xiaꞌan‑ia:
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Io xa ku kuu koio ñayiu ná kuu sekuechi, dichi kuechi yaꞌa. Ndeda ɨɨn ñayiu ma juejoon xa taxnuni Ianyuux anu‑i, nuncas ma kuaꞌa‑i xa kutuu vaꞌa‑i xiꞌin Ianyuux.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 N‑nundee‑ia sekuechi xiꞌin dichi kuechi jan, te n‑xajan ndodo ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s, te n‑xiaꞌan‑ia:
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Na n‑kee Jesús xa jɨꞌɨn‑ia, te xino ɨɨn seyɨɨ vaxi ichi ijan. N‑xe juiin xiti‑s nuu Jesús, te n‑xijan tnuꞌu‑s:
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 N‑xiaꞌan Jesús:
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Vaꞌa xini‑n tnuꞌu n‑taꞌu tniu Moisés: “Maxku kaꞌni‑n ndɨyɨ. Maxku dandoo‑n ñadɨꞌɨ‑n xa kidi‑n xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ. Maxku duꞌu‑n. Maxku tekuechi‑n ñayiu tnuꞌu ña ndaa. Maxku dandaꞌu‑n ñayiu. Koo xañuꞌu nuu taa‑n, nuu dɨꞌɨ‑n.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 N‑xiaꞌan‑s:
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Ndeꞌa Jesús se ijan, te n‑xemani‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia:
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ko se ijan, na n‑teku‑s tnuꞌu Jesús, te yo n‑kukoꞌyo ini‑s. Tnau ini‑s juaꞌan‑s, chi kueꞌe xaxii‑s io.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Ndeꞌa Jesús nuu ntdaa se dakuaꞌa‑ia xtuu ijan, te n‑xiaꞌan‑ia:
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Te n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia xaxeꞌe tnuꞌu‑ia. Ɨnka vuelta n‑jaꞌan‑ia:
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Yo uꞌu xa yaꞌa kɨtɨ nani camello yau yɨkɨ kiku, ko uꞌu ka xa kɨu ɨɨn se kuika nde nuu taxnuni Ianyuux.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Loko n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia. N‑ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑s:
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 N‑nukondeꞌa Jesús se ijan, te n‑xiaꞌan‑ia:
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 N‑kixeꞌe Spedru xa jaꞌan‑s nuu‑ia:
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 N‑xiaꞌan Jesús:
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Nde ɨɨn cientu ka veꞌe, ñani‑s, kuꞌa‑s, dɨꞌɨ‑s, daꞌya‑s, xaxii‑s natnɨɨ‑s, juini ka kida uꞌu ñaꞌa ñayiu mee‑s. Antecas xa ndixi mee‑r, natnɨɨ‑s ntdaa xijan, te na ndixi‑r, kutuu vaꞌa‑s xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Kueꞌe ñayiu xndodo nuu vitna, ko kɨu ijan dɨu‑i nukuitandijun koio. Te ñayiu xndijun koio vitna, dɨu‑i nujuindodo nuu koio kɨu ijan.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Te ka xika Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia juaꞌan ichi xe xee nde ñuu Jerusalén. Ndodo nuu Jesús, te n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia. Xndijun‑s‑ia, te n‑ka yuꞌu‑s. Ɨnka vuelta ndeka dɨɨn‑ia n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan, te n‑kixeꞌe‑ia xa jaꞌan‑ia nuu‑s nax yaꞌa‑ia.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 N‑xiaꞌan‑ia:
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Kada koio ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel xa januu, te tudɨɨ ñaꞌa koio‑i. Chirrión ñɨɨ janñaꞌa‑i, te kaꞌni ñaꞌa‑i. Ko nuu uni kɨu, nandoto‑s.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ijan dada, n‑ka kuyatni Jacobo xiꞌin Sua nuu Jesús. Daꞌya yɨɨ Zebedeo ka kuu‑s. Te n‑ka jaꞌan‑s:
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 N‑xiaꞌan‑ia:
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 N‑ka jaꞌan‑s:
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 N‑xiaꞌan‑ia:
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 N‑ka xiaꞌan‑s:
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Ko ma jaꞌan mee‑r jundu nkoo ndaꞌa kuaꞌa‑r, te jundu nkoo ndaꞌa datni‑r. Ntdaa xá io tuꞌa, te mee Taa‑r jaꞌan jundu nkoo ijan.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Na n‑ka teku uxi ka‑s nax n‑ka xijan Jacobo xiꞌin Sua nuu Jesús, te n‑ka kixeꞌe‑s xa kiti ini‑s nuu‑s.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 N‑kana Jesús uxi ka se ijan xa xee koio‑s nuu‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ko mee‑n, maxku duꞌa kada koio‑n. Ndeda ɨɨn‑n juini xa kunxaꞌnu ka‑n, io xa junukuechi‑n nuu ntdaa‑n.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ndeda ɨɨn‑n juini xa juindodo nuu‑n nuu ntdaa‑n, io xa kadatniu duꞌa‑n nuu dava ka‑n.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Nde Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, ña n‑kixee‑s xa junukuechi ñayiu nuu mee‑s. Chi n‑kixee‑s xa junukuechi mee‑s nuu ñayiu. N‑kixee‑s xa chiyaꞌu‑s kuechi ñayiu. Kuú mee‑s, xa maxku kuú koio ñayiu xiꞌin kuechi‑i.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Ijan n‑kee‑ia, te n‑xee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Jericó. Ijan n‑ndee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te kueꞌe xa kueꞌe ñayiu. Ɨɨn xio ichi ijan nukoo ɨɨn seyɨɨ nani Bartimeo. Daꞌya yɨɨ Timoteo kuu‑s. Se kuaa kuu‑s, te xijan ndaꞌu‑s ñayiu ka yaꞌa ichi ijan.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Na n‑teku‑s xa yaꞌa Jesús, se Nazaret, ichi ijan, n‑kixeꞌe‑s xa kana xee‑s. N‑jaꞌan‑s:
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 N‑ka kudeen kueꞌe ñayiu jan nuu‑s, xa maxku kana ka‑s, ko niꞌi ka n‑kana xee‑s:
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Nujuiin Jesús, n‑xiaꞌan‑ia:
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 N‑dajane‑s doo‑s, te tunga n‑ndojuiin‑s, xa xee‑s nuu Jesús.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 N‑xiaꞌan Jesús nuu‑s:
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra