Apocalipse 6

XTDNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ijan dada n‑xini‑da xa n‑ndata Ia kuu tkolelu jan ɨɨn xa ndedi yuꞌu tutu tuniꞌno jan te ndenee sellu. Dɨuni n‑teku‑da xa xee n‑kana ɨɨn kɨt dana kaa jan. Ná kuu xa kana dau kuu xa kana‑t. N‑jaꞌan‑t nuu‑da:
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 N‑xeꞌen‑da nuu‑tɨ te n‑xini‑da ɨɨn caballu kuixi yodo ɨɨn se neꞌe ɨɨn kuxi. N‑niꞌi‑s ɨɨn corona. N‑kee‑s xa juan jantnaꞌa‑s xiꞌin ñayiu te ndaku‑s nuu‑i.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ijan dada n‑ndata tkolelu jan ɨnka xa ndedi yuꞌu tutu tuniꞌno jan te dɨuni ndenee sellu. Te n‑teku‑da xa n‑jaꞌan ɨnka kɨt dana kaa jan. N‑jaꞌan‑t:
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 N‑xeꞌen‑da nuu‑tɨ te n‑xini‑da xa n‑kee ɨnka caballu. Caballu kueꞌe kuu‑t, te dɨuni ɨɨn seyɨɨ yodo‑tɨ. N‑taꞌu tniu nuu‑s xa kada‑s xa ma kutuu mani ka ñayiu ñuñayiu. N‑taꞌu tniu xa na kada‑s xa kaꞌni tnaꞌa ñayiu. Niꞌi‑s ɨɨn espada kaꞌnu.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 N‑ndata ntuku tkolelu nuu ndenee sellu kuu uni. Ijan te n‑teku‑da xa n‑jaꞌan ɨnka kɨt dana kaa jan. N‑kana‑t:
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Meꞌñu nkoon kɨt dana xndaa jan n‑teku‑da xa n‑jaꞌan ntuku:
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 N‑ndata ntuku Ia ijan nuu ndenee sellu kuu koon. Ijan te n‑teku‑da xa n‑jaꞌan ɨnka kɨt dana kaa jan. Kɨt kuu koon kuu‑t. N‑kana‑t:
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 N‑xeꞌen ntuku‑da te n‑xini‑da ɨɨn caballu nyaa yodo ɨɨn ñayiu. Ndɨyɨ nani‑i. Yata Ndɨyɨ jan ndijun nuu ka xe konduxi ndɨyɨ. Te n‑taꞌu tniu nuu‑i xa taxnuni‑i ɨɨ́n parti ñuñayiu te n‑kendoo uni parti. Kada‑i xa kuú ñayiu taxnuni‑i nuu‑i. Jantnaꞌa dava ñayiu ijan te kaꞌni tnaꞌa dava‑i. Dava‑i kuú doko. Dava‑i kuú kueꞌe ndeꞌe, te dava‑i kaꞌni ñaꞌa kɨtɨ ndeꞌe xndaxio yuku.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Nu n‑ndata‑ia nuu ndenee sellu kuu oꞌon, n‑xini‑da anu ñayiu n‑ka xiꞌí xa n‑ka jandixa‑i Ianyuux xiꞌin xaxeꞌe xa n‑ka jaꞌan‑i tnuꞌu‑ia nuu ñayiu. Kaꞌa ɨɨn altar xyuku‑i.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Xee ka jaꞌan anu jan. Ka jaꞌan‑i:
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 N‑xiaꞌan‑ia ɨɨn ɨɨn dijun kuixi te kani anu jan. N‑jaꞌan‑ia nuu‑i xa na ndetatu naꞌi koio‑i itaꞌu ka. Ndena kuú ndɨꞌɨ ñayiu ka kuu ñani tnaꞌa‑i ka xinokuechi nuu‑ia ná n‑ka xiꞌí mee‑i, ijan dada dandenaa‑ia. Ñani‑ro kuu tnaꞌa ntdaa‑ro xa ka kuu‑ro ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Nu n‑ndata‑ia nuu ndenee sellu kuu iñu, n‑xini‑da xa yo ndeꞌe n‑kɨdɨ ñutnaa ñuñayiu. N‑ndutnuu nuu ngandii. Ná kaa idi nchiva tnuu kunchi kaa‑ia. N‑ndukueꞌe nuu yoo. Nanga kaa nɨñɨ kaa‑ia.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 N‑ka junkoio chudini xndaxio andɨu nuu ñuꞌu. Ná ka junkoio higo yɨꞌɨ hora kane ndeꞌe tachi n‑ka junkoio‑tɨ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 N‑ndoñuꞌu andɨu. Ná kuu xa natuniꞌno ɨɨn tutu daa n‑kuu xa n‑natuniꞌno andɨu. Te ntdaa yuku n‑dama nuu xtuu‑i. Dani isla n‑dama nuu xndaa niꞌno‑i.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 N‑ka kɨuvaꞌa se ka taxnuni ñuñayiu, se ka kunxaꞌnu, se ka taxnuni nuu ɨɨn mil soldado du yau xndii tnduu xiꞌin kaꞌa toto xndatuu yuku. Dani n‑ka kida ñayiu unu kuika xiꞌin se ka kidatniu duꞌa nuu xtoꞌo‑s, ñayiu ña yoo xtoꞌo du.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Te ka xiaꞌan ñayiu ijan nuu tnduu xiꞌin toto jan:
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Duꞌa ka xiaꞌan koio‑i chi n‑xee kɨu kada uꞌu‑ia‑i xaxeꞌe xa n‑kiti ini‑ia nuu‑i te mayo‑i kaku.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra