2 Coríntios 7
XTDNT vs ARIB
1 Ñani mani‑da, kuꞌa mani‑da, xá n‑tnɨɨ‑ro tnuꞌu n‑taxi Ianyuux. Xijan kuu xa na dandoo‑ro ntdantuꞌu xa jaꞌan Ianyuux xa kuiꞌa kaa. Na ku yuꞌu‑ro nuu Taa‑ro Ianyuux te kada‑ro xa juini mee‑ia, xa ndundoo yɨkɨ kuñu‑ro xiꞌin xaxtnuni‑ro.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Kueka vaꞌa ñaꞌa‑n xiꞌin ntdaa anu‑n. Ña n‑kida‑da xa uꞌu nuu‑n, ni ɨɨn‑n. Ña n‑kida‑da xa na kada ɨɨn‑n xa uꞌu, ña n‑dandaꞌu ñaꞌa‑da, ni ɨɨn‑n.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ñatu jaꞌan‑da xaꞌa xa tekuechi ñaꞌa‑da. Xá n‑jaꞌan‑da xa xtuu‑n anu‑da. Io tuꞌa‑da xa kuú‑da xiꞌin‑n a kutuu‑da xiꞌin‑n.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Io‑da kueꞌe confianza nuu‑n. Najuen tnuꞌu ñaꞌa‑da nuu ntdaa ñayiu. Juini kueꞌe vida yaꞌa‑da, ko kukaꞌnu anu‑da te yo kuvete‑da xaxeꞌe‑n.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Na n‑kixee‑da Macedonia, ña n‑kuaꞌa‑da xa ndetatu‑da. Kueꞌe vida n‑yaꞌa‑da. Kɨu xiꞌin kɨu ñayiu ña ka jandixa Cristu, n‑ka jantnaꞌa tnuꞌu‑i xiꞌin‑da. Te n‑yuꞌu anu‑da xaxeꞌe mee‑n, xa nada ñaꞌa ma jandixa koio ka‑n.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Ko xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu kanu ini nuu ñayiu kuita anu. N‑taxi‑ia tnuꞌu kanu ini nuu mee‑da, na n‑kida‑ia xa n‑kixee Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Kukaꞌnu anu‑da, xaxeꞌe xa n‑kixee Tito, ko dani kukaꞌnu anu‑da, xaxeꞌe xa kukaꞌnu anu mee‑s xaxeꞌe mee‑n. N‑jaꞌan‑s xa ka kukajan ini‑n xa jini ñaꞌa‑n. N‑najani‑s xa ka tnau ini‑n. N‑jaꞌan‑s xa ka juini‑n xa jandixa koio‑n tnuꞌu‑da. Te xijan kuu xa n‑kuvete‑da xa n‑kuvete‑da.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Juini n‑kida‑da xa n‑ka tnau ini‑n, xaxeꞌe carta n‑kidavaꞌa‑da, ko n‑ndoñuꞌu xa da kada‑da. Juini n‑tnau ini‑da xaxeꞌe carta jan, ko ñatuka tnau ini‑da vitna. Xini‑da xa n‑ka tnau ini‑n, ko xaku ni kɨu.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Vitna kuvete‑da. Ñatu kuvete‑da xaxeꞌe xa n‑kida‑da xa n‑ka tnau ini‑n. Kuvete‑da xa hora n‑ka tnau ini‑n, n‑ka natu ini‑n kuechi‑n nuu Ianyuux. N‑juini Ianyuux xa tnau ini koio‑n xaxeꞌe kuechi‑n. Nux ña n‑kidavaꞌa‑da n‑kuu, te dani kutuu‑n xiꞌin kuechi‑n.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Xaxeꞌe xa n‑ka tnau ini‑n xaxeꞌe kuechi‑n ná n‑juini Ianyuux, n‑ka natu ini‑n kuechi‑n nuu‑ia, te n‑dakaku ñaꞌa‑ia. Te duꞌa ñatuka ka tnau ini‑n. Ñayiu ñatu jandixa Ianyuux, juini tnau ini‑i, ko ñatu xiniñuꞌu, te dani kuú koio‑i xiꞌin kuechi‑i.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kundeꞌa koio‑n nax n‑yaꞌa. Xaxeꞌe xa n‑ka tnau ini‑n ná n‑juini Ianyuux, n‑ka kidatniu‑n xa kada koio‑n xavaꞌa. N‑ka jaꞌan ndaa‑n xaxeꞌe‑n. N‑ka kiti ini‑n, te n‑ka yuꞌu‑n. N‑ka kukajan ini‑n xa jini ñaꞌa‑n mee‑da ɨnka vuelta, te n‑ka xio anu‑n xa kada uꞌu‑n se n‑kida xa uꞌu. Xiꞌin ntdaa xa n‑ka kida‑n, xá n‑ka dandeꞌa ñaꞌa‑n xa ka juini‑n xa kada koio‑n xavaꞌa.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 N‑kidavaꞌa‑da nuu mee‑n, xa dandeꞌa tnaꞌa mee‑n xa xandaa kuu xa kada koio‑n ná n‑jaꞌan‑da. Te ndeꞌa Ianyuux xa da kada koio‑n.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Xijan kuu xa kukaꞌnu anu‑da.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 N‑jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe mee‑n, te n‑ka kida‑n xa ñatu kujanuu‑da. Nani n‑jaꞌan‑da meni xandaa nuu mee‑n, dani n‑dandeꞌa ñaꞌa‑n mee‑da xa meni xandaa n‑jaꞌan‑da nuu Tito, hora n‑jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe mee‑n.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Yo vaꞌa xemani ñaꞌa Tito mee‑n, xaxeꞌe xa najaꞌan‑s nanda n‑ka jandixa‑n tnuꞌu‑s. Jaꞌan‑s xa ña n‑ka kuxee ini‑n, jaꞌan‑s xa yo kueꞌe n‑ka kukajan ini‑n xa kada koio‑n xavaꞌa.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Kuvete‑da. Io‑da ntdaa confianza nuu‑n.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?