Atos 16
YÃHÃ NAAMBIYÃRFÃN SABA (XRB) vs VC
1 Pɔl n ga dye Darbu wo, ma yir ke fla na, ma ga dye Liiser wo. Loo klo nde wo, Yesu kãndeyãrfua waa pye, u myaha ba kẽ Timuti; u nahafua pye Yiifeesya, ma Yesu ta u Yatɛr, ma sroŋ le kãnde wo. U tuhufua sẽ pye Yiifee ma ba wãkũũ kãnde cã ye.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Yesu kãndeyãrfa mpãy pe pye Liiser wo tesẽ Yikɔ̃ ne, pe naa u Timuti wãyĩĩ pãã.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 U wĩĩ n tãy Pɔl ye, u n sya u yigi taha u ya na. Yiifee- mpãy pe -sẽ pye koo kuɛ kãntrɛ na, pe byɛ ba cã ma yee, u tuhufua wee Yiifee ye. Loo n ta Pɔl n u kũũ.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Kai- nkãy pe Yesu tẽnlɛhɛ pe pãã ta Yurusalɛm Yesu kãndeyãrfa yawãhãfa yahaseefa ne, Pɔl ye ma ga dye klo lii wo, pe ga loo byɛ pãã pe Yesu kãndeyãrfa ye, pe maha pe yar pe naa n pye koo syi.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Pe Yesu kãndeyãrfa yawãhãfa naa pe ya plãhã Yesu wãta wĩĩ ne pe Yatɛr. Kaa maha naa n taha pe wãnihi na, plii wuhu na.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Yãhã Yrã sẽ sya Pɔl ye n le Yãhã kapãyĩĩ pãã Yasyifa ye ye. Pe n dye yi tɛr Firsyi kãntraha ne tesẽ Galasyi kãntraha ne.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Pe ga nɔ gbe taha Miisyi kãntraha na, pe n yee poo ga ka Bitini kãntraha na. Yãhã Yrã sẽ le sya pe ye ye.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Pe n dye yi tɛr Miisyi kãntraha wo, ma ka klo laa wo pe naa n yee Toosa; le klo pye muhulangbãŋ tãy.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Yĩmper wo, Pɔl n ba yãã mii wãytãã dyaŋ u na, u n Maseduanfa naa waa yãã tuu yir yɛr, ma nii u nar ma yee: «Pa Maseduan kãntraha na, ma ba wo sya yaha!»
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pɔl tuu u dya yãã pe wãytãã wo ke syi, poo, tesẽ ndoo Luke ne, wo n cã ma yee, Yãhã wo yee too ka wo ga le Yesu kapãyĩĩ yar Maseduanfa na. Wo n nii wãkaŋ kɛ koo fla na.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Wo n salangbãŋ gbe Toosa na, ma sroŋ ka kãntraha gaa na pe naa n yee Samotraasi. Muhulangbãŋ koo kãntraha nge gbey le. Ke yĩŋsyii wo, wo n ka klo laa wo pe naa n yee Naplosyi.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Naplosyi wo, wo n yi ke salangbãŋ wo, ma ka Maseduan klo laa wo pe naa n yee Filipe; le ba gboho. Wɔrmefa maha ba nihi loo klo nde wo. Wo n plii raa pye ke fla na.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Kanii per, wo n yi le klo wo ma ka ke fla lafende fla na, ma yee laa na waa teelaa fla yãã Yiifee- pe pe ya wãã na, ma Yãhã sey. Wo n ga ca mpãy yãã pe pe ya wãã nii, wo n tege nii ma pãã pe ne.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Pe laam wo, cɔɔ waa pye, u myaha ba kẽ Liidi, u naa n yi klo laa wo pe naa n yee Tadir, u naa wangbãhã fahawãn taa cãã troho, te pye wãyɛ̃r. U naa Yãhã kɛ. U naa ndityuhu yaha wo kaplãŋ na, Yĩŋfua n u laam ta u n nii Pɔl kaplãŋ luhu kayi ne.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Loo kur ye, u n le sya u kahafa byɛ ne, pe n pe tãã yi loho wo. Loo le pye wa, u n wo yee ma yee: «Ye ma cã, n Yĩŋfua ta ra Yatɛr cĩĩnde, -ye ba kuee ra kaha wo!» U n tãhã yɛr le na, wo n le sya u ye.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Per gaa, too naa n gaha Yãhã narsaha wo, tẽntẽsya laale n wo wãã ba: Sãndũpee pye u yĩŋ na, ma u ta u n waha kai- yãŋ naa n cã, ma waha ke cãã tɔ̃r naa n yaha. U naa loo pye, ma war busãã sya naa n gaha u yĩŋfa kẽ.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 U n nii n taha wo na, Pɔl tesẽ wii ne, ma nii n tẽ ma n yee: «Yãhã gii ke ma ncaha ye, koo tẽntẽ- me naam mii ne! Kãnde lii ya le ga waha nawee sya yaha, loo kãnde kapãyĩĩ ne pe n yar ye na.»
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 U naa loo pye plii byɛ. Per gaa, le n sya ba sye Pɔl ye, u n wã klaha, ma sã u sãndũpee na ma yee: «Yesu Crise myaha na, n yee, ma tege kãã u yĩŋ na!» U sãndũpee n tege kãã u tẽntẽsyale yĩŋ na le yalebya wo.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Le tẽntẽsyale yĩŋfa pe yãã, u saha laa yãŋ cã tɔ̃r nantãŋ u war sya pe kẽ ye, pe n Pɔl ye yigi ga fãnga na Silaasyi ne nanihi fla wo, pe klo yahaseefa fla na.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Pe n ka pe ne pe klo fãngafa yahasee ye, ma ga le pãã ma yee: «Naam mii ma, pe kai- wlãhã wo klo laam wo. Yiifee- me pe ne.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Wii mpãy too ma Wɔrmefa, wo kãnde le yee lii sẽ yɔ̃ ye, too ma n naa le pye ye, loo ne pe ta ma nawee- klaha.»
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Pe nabuar bya n yee, pe tee pye. Pe klo fãngafa n ta, pe n Pɔl ye nayrɛ fɛr kãã pe na, Silaasyi ne, ma pe gbã sãngblã ne.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Pe n pe kã gbã, ma pe tã nwompihi wo, ma u nwompihi sẽŋfua pye, u pe yãŋ naa n yɔ̃.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Pe u nwompihi sẽŋfua yar waha ke syi, u n ga pe le wãã ke nwompihi nwonuŋ gaa laam wo, ma pe trɛ pua yigi yaha katyir wãn taa laam wo.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Yĩndyaha nsoho wo, Pɔl ye n nii Yãhã nar Silaasyi ne, ma nii yay le ma Yãhã sey. Pe nwompihifa byɛ naa pe yĩmbuhu luhu.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Yalaale wo, kãntraha n yɛhɛ fãnga ne, ke nwompihi nakũy byɛ n sya yɛhɛ. Te kããnklee byɛ n ta tɛr yãr te ya ya. Ntẽn wãn tii pe ba ta ma pe nwompihifa pua, te byɛ n ta tɛr sãhã te ya ya.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 U nwompihi sẽŋfua n yir wãy na; tuu yãã ke nwompihi kããnklee te yãr yaha, u n yee pe nwompihifa ga pye pe fã tɛr, ma u yũntrũhũ tyĩn kuã, woo ga u ya boo.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pɔl n tẽ sya fãnga ne ma yee: «Maʼa syi ma kapee pye mii na ye, wo byɛ ma nwo!»
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ke pye yĩmper wo, u nwompihi sẽŋfua n naa nar sya, ma fã dye ke nwompihi nwonuŋ laam wo, maa too kãnklũy na, Pɔl ye yahasee ye Silaasyi ne, ma nii n sege fyar koho wo.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 U n ta, pe n yi, u n pe yey ma yee: «Lɛfa, n ga waha pye mii, n waha sya yaha?»
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Pe n u yɛ̃ sya ma yee: «Yĩŋfua Yesu ta ma Yatɛr, maa sya yaha, mboo tesẽ ma nna byɛ ne.»
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Loo na, pe n u Yĩŋfua kapãyĩĩ pãã laha u ye, woo tesẽ u kahafa byɛ ne.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 U nwompihi sẽŋfua n pe yigi ga ke yĩmper wo le yalebya wo, maa pe nar yee pe kẽ. Pɔl n ta tɛr u tãã yi loho wo, woo tesẽ u nna byɛ ne.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 U n Pɔl ye yee, pe n dugu dye u ne u nwoŋ wo, ma di. U dya tuu Yãhã ta u Yatɛr, woo tesẽ u nna byɛ ne, le n nii u ye nuhu.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Yĩŋ n syii, pe klo fãngafa n pe tẽntẽ- mpãy lɛhɛ wãã, pe n ba u nwompihi sẽŋfua pye ma yee, u naam mii yi yaha.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 U nwompihi sẽŋfua n le pãã Pɔl ye ma yee: «Pe klo fãngafa nawee- lɛhɛ wãã, ma yee n ye yi yaha. Laa wee ye, ye ga waha yi ye tɛr pra.»
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pɔl n -sẽ pe fãngafa tẽntẽ- pye ma yee: «Pe ta pe n wo gbã nanihi laam wo, pe sẽ cãã wo sãhã laa gɛ ne ye, wii mpãy too n tɔ̃r Wɔrmefa ne! Pe n maha wo tã nwompihi wo. Yagaa, pe n traha pe wo yuhu yi yaha, waa ma n yi le cãŋ na ye. Wo saa le sya ye! Pe pa pe ya ya, pe ba wo yi yaha!»
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Pe tẽntẽ- n ka, maa le pãã pe klo fãngafa ye. Pe le luhu ma yee, Pɔl ye ma Wɔrmefa Silaasyi ne, pe n fya. Pe Wɔrmefa kãnde na, waa sẽ yai u Wɔrme naa gbã ye.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Pe n pa loo na, maa kace nar Pɔl ye ye, ma cã pe yi yaha, ma pe nar pe tɛr le klo yaha.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pɔl ye, pe yi ke nwompihi wo Silaasyi ne, pe n ka Liidi kaha wo, ma ga Yesu kãndeyãrfa yãã. Pe n pe laam yĩn, ma pe yar pe pe ya plãhã Yesu kãnde wo. Loo kur ye, pe n tɛr.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.