Lucas 15
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC
1 'Wɩ jrɛ' o, 'wɛi‑sanyʋ ‑wee' ke, nyiɔpʋ 'a "kwli saɩn 'kpa Sesi ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋ 'je ɔɔ' wlu doin" o po.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 'Sʋ Fariseɛn‑wi" ke kɛ' wɔ‑saʋn a "wuan‑ Sesi i ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ‑mɔ ɔ kpʋʋɛn nyʋ saɩn sɩn 'sɔɔn ‑wɛe ɔ ke ʋʋpʋ a dii ‑tadue.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 'Bomɔ Sesi poo ‑tɩ' "i ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na :
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ‑Bo nyɔ 'ble 'blae 'a kmɛ' 'due 'de aopʋ "klu, ‑wɛe ɩa' due' 'je "ma 'ee, ka ɔɔ nʋ ɛ‑ ? Ɔɔ sea ɩa' kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑nɩ idia' sie, ‑wɛe ɔɔ sea ‑jɛ ‑ma" i ‑pɔan' mu mamaʋ 'sʋ ɔɔ seɛ 'kwla ‑saa ?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 ‑Wɛe ‑bo ɔ ‑sɛ 'kwla 'sʋ ɔ po ɛ ‑kle 'wɔn ‑gbai" 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 ‑Bo ɔ ji ‑gbɛin" la ‑wɛe ɔɔ 'da ɔɔ' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ɔ "kʋʋan i ke ‑wɛe ɔɔ nʋ aoa' ‑poi'‑ 'ma 'blaa ‑ma" 'de ɛ, 'ɩn 'je ɛ ‑wɛ‑.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 'ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, 'kamɔ ɛ nɩ‑, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun ‑gbai' poo kplɩn fai", ‑wɛe ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ 'bleɛ 'mʋa‑ 'de jaʋn 'di, ɛ je "isrɛnyʋ 'a kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑ʋʋ sea kplɩn fai" poo ‑tɩ ‑pɔn' ‑sii.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 'De ‑bo 'nynɔkpao' due' 'ble 'wɛijɔ ‑puue, ‑wɛe ɩa' due' "ma a, ʋa tba nɛbi ‑wɛe ʋ wuuo 'e ‑gbu" 'dii 'de ʋa ‑pɔn ɛ i 'de ‑kwlɩ' i 'sroa' 'ʋn mamaʋ 'sʋ ʋa 'je ɛ.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 ‑Bo ʋ 'je ɛ, ʋa 'da ʋa' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ʋ "kʋʋan i 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa : Ao "nya ‑a nʋ 'mʋa‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'wɛijɔ ‑ma" a, 'ɩn 'jeeɛ'.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 'Kamɔ ɛ nɩ 'ma 'tmʋʋ‑ aopʋ 'mɛ, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun poo kplɩn fai" 'de ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ nɩɛ 'mʋa‑tɩ ‑o 'bo Kea 'a "soa‑wi" "juɔi.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Sesi wlu' ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' 'bleɛ "nynuu‑ 'sɔɔn.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 'Sʋ ‑saan" ‑nɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, ‑ɩn ‑nyɩ" 'ʋn 'ma ‑nɩ "wliiɛ‑. Ɔ "bo se 'o wlu tba, 'sʋ ɔ ‑seea' "wliiɛ‑ 'ʋn 'ɛ 'bo ɔ ke ɔɔ' ‑fɛin' 'nynɩ.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ɛ nʋa 'wɩ pla 'sʋ ‑Saan" ‑nɔ 'tɛn ɔɔ' dɩ ‑wee' "klein 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e 'blʋa‑ ‑tɔɔn "kpei. 'Demɔ ɔ ‑te ɔɔ' "wliɛ ‑nɩ 'a dooa' ‑pʋn" 'de ‑kooa" dɛ nʋa' 'ʋn.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ɔ ‑kɔa' ɩ ‑wee' 'a dooa' 'sʋ ɛ, 'mɩɩɛ‑ ‑teɛ jia' ‑pʋn" 'de 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei 'sʋ ‑tɩ' kpʋn 'ɔ, ‑ta ɔ 'jea dɛ ‑sa, 'bo se nɩ‑.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 'Sʋ ɔ muɛ dbo i ‑pɔan' 'de "ju due' 'kwa 'de 'blʋa ‑nɛ 'di, ‑wɛe ‑mɔ 'na : ‑Ɩn mu 'ma be" 'dei ‑te 'de ‑kle.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 ‑Ta ɔɔ ‑teea' be" 'dei ɛ, ɔ ‑nɩɛi" 'mɛ ɔ 'je be" 'a diidɩ di 'de‑, 'kaa nyɔ ‑ɔ ‑jɩ ɔ "nyɩ ɔ se nɩ‑.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 'Sʋ dɛ ɔ nɩa 'ʋn 'mʋa‑, ɔ ‑teɛ ɛɛ' tɔ' "kpei‑ naa' ‑pʋn" ɔ 'na : Diidɩ siiɛ 'ɩn "bo 'a dbonʋʋn ‑wee' "klein i, ‑wɛe 'mɔ nɩ 'nɔ, 'de 'mɩɩɛ‑ ɛ 'dba 'ʋn.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 'Ma jiɛ 'ʋn sɔan' 'ɩn 'je 'ʋn "bo o de mu, ‑wɛe 'ɩn 'je wlu ka 'de ɔ ‑pee : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode. Ka ‑ma nʋa ‑ma dbonʋʋn ɛ, 'kamɔ ‑ɩn ‑je 'ʋn nʋ. "Ju ‑ma" a ‑wɛe ‑ɔ ‑wlʋa 'kwla a|src="AB02879b.tif" size="span" ref="15.11-32"
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Ɔ sɔn 'ʋn 'sʋ ɔ muɛ ɔ "bo o de. ‑Ta ɔ tɛɛan o ka kpɩɩn‑ 'sʋ ɛ, ɔ "bo 'je ɔ i, wɛe a nʋɔ'. 'Sʋ ɔ 'jɔɔ "i, ɔ bluu ɔ "kpei ‑wɛe ɔ ‑gblee ɔ ‑kwlɩ".
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 'Bo ‑ɔ wluu ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii. ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 'Kaa ɔ "bo wluɛ ɔɔ' dbonʋʋn ‑pee ɔ 'na : Ao ‑too"‑, ao ja "bai 'dɔe, ao 'je ɔ 'ʋnpaa‑. Ao po ɔ dɛ ‑cɩɛ, ‑wɛe ao 'je ɔ "kwlai‑ bɩ' ‑tu".
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ao ja 'ʋnwaabli' ao 'je ɛ 'dba 'de ‑a ‑je ɔ ‑kɔ' "i ‑tuu"‑, ‑a ‑je 'mʋa nʋ
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 dɛ‑nʋɛ' 'ma "ju ‑nɔ ‑mɔ ka nyɔ ɔ 'mɛa, ‑wɛe ɔɔ jia 'kmʋ de ɛ, 'kamɔ ɔ nɩ‑. Ɔ "maa' ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ. 'Sʋ ʋʋ ‑teɛ 'mʋa‑ nʋa' ‑pʋn".
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ‑Ta ɛɛ nʋʋa kan' a ‑mɛ "ju ‑nɔ 'ɔ nyakɔnju nɩɛ 'e ‑kle. Ɔɔ jiia ‑kwlɔ de, ‑wɛe ɔɔ "kʋʋan‑ ‑gbu" i 'sʋ ɔɔ 'wɔn ble ‑cruɛn" ke dee ‑cruɛn" ke‑.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 'Sʋ ɔ 'da dbonʋʋn 'a due', ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ dɛ ‑ɛɛ nʋʋa' 'a ‑pʋn" ‑tɩ i.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Dbonʋi ‑nɔ 'na : ‑Ma "dei ‑ji' de, ‑wɛe ‑ɩn "bo 'dba 'ʋnwaabli', dɛ‑nʋɛ' ɔ 'jeɔ' 'de kui‑sɔn iflɔan' 'ʋn.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 'Sʋ "i‑saaju ‑nɔ 'kpa 'cɛn, ɔ 'na ɔ se 'e ‑gbu" pai. Ɔ "bo "siɛ "kpae', ‑wɛe ɔ bae ɔ i 'de ɔ 'je ‑gbu" pa.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 'Kaa ɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, 'ɩn nʋʋɛ ‑ʋn "juɔi ‑sɩan 'de ‑sɩn ‑tuu"‑tuu 'di, 'ɩn se ‑ma wlu wɔin blaa due', 'kaa ‑ɩn se 'ʋn ‑gbaa' ju "nyɩ kpɛ due', 'ɩn ke 'ma "dɛi‑wi" se ba 'mʋa‑ inʋʋ‑.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 'Kaa ‑jɛ ‑ma "ju jia, ‑jɔ ‑dua" ‑ma "wlii‑ 'ʋn, ‑ɔ ‑jɩɩ' "jɛi ‑wi" ɛ, 'de ‑mɔ 'ɔ ‑tɩ' 'ʋn mɔ ‑ɩn ‑dba 'ʋnwaabli'
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 'Bomɔ ɔ "bo wluu ka 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : 'Ma "ju, ‑mɔ e 'mɔ e‑, ‑a ‑teɛ i jeejee. Dɩ "klein 'ɩn 'blea, ɩ nɩɛ ‑ma dɩ ‑o ‑ke.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 'Kaa ‑a ‑je 'mʋa‑kɔ ‑tu" ‑o, dɛ‑nʋɛ' ‑ma "dei 'mɛɛ 'de‑, ‑wɛe ɔ ji 'kmʋ de. Ɔ "maa 'de‑, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'kwla.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.