Atos 28
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA
1 ‑A ‑pʋ 'mɛa' wɔin" la ‑wɛe ka 'tɔniɛ 'ɛ du' 'a 'nynɩ nɩa Maltɩ ‑a ‑juɛ.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Nyʋ ‑ʋʋ ‑nɩa 'o ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei ɛ, ʋʋ se ‑a juo‑, 'kaa ʋʋ kpʋʋn ‑a sɩn 'sɔɔn 'bo nɛ wɔin", dɛ‑nʋɛ' ɛ nɩɛ "ni 'a dba nɔ" ‑o, ‑wɛe dee' a ji, ɛmɛ ‑tɩ ʋʋ ‑tba' nɛ‑gban klaa".
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pɔo a 'tɛn ti "klaɩn ‑wɛe ɔ 'jɩ 'o "jri po. Nɛ 'wlaa sii" 'sʋ, jɔ wan 'e ɩ 'dii ‑wɛe ɛ "sri Pɔo 'a sʋn 'de ɛ ‑pee.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Nyʋ ‑nɩa 'o ɛɛ' 'blʋa‑ tu 'di 'jeea sɛn ‑peea' Pɔo 'a sʋn "i "jriɛ‑ 'sʋ, ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ‑mɔ nɩɛ "ku 'dbai ‑o ‑cɛɛn'‑ 'e, ɔ se 'kmʋ nɩ ka nɩ‑. Ɛmɛ ‑ɛɛ ‑kao ‑craa ɔ 'ʋn, 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔɔ 'wlʋ 'mɛa' wɔin" i waan' 'bo 'tɔniɛ "kpei.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 'Kaa Pɔo ‑fuan' sʋn i 'sʋ sɛn ‑nɛ ‑ka i 'bo "jri, 'de dɛ‑saan" ka se ɔ i ‑kuuan.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nyʋ ‑nɩa 'omu, naa tɔ' i ʋʋ mʋ 'na ‑mɛ ɔ 'e ‑pun", ‑ɩn" ɔ 'je 'o "sri, ɔ 'je 'mɛ 'de‑. 'Kaa ʋʋ fɔan 'o ‑fɔn ‑fɔn ka Pɔo nɩa, ɔ nɩa kan 'sʋ ʋʋ pooɛ tɔ' fai" ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ, ɔ nɩɛ ‑kea' ‑o.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 'De 'blʋa‑ ‑nɛ, "ju ‑bleɛ', ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Publisɩ. Ɔɔ' "ju tu nɩɛ dɛjei, ɔɔ' ‑gbɛin" "kʋʋan‑ i. Ɔmɔ ‑nyɩ" ‑a 'pɛn 'ɩn 'de ɔ wɔin" ‑wɛe ‑ɔ ‑nyɩ" ‑a diidɛ 'wɩ taan 'di. Ka ɔɔ' "dɛi ‑wi" nɩa, 'kamɔ ɔ kpʋn ‑aʋn.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 'De Publisɩ "bo 'pɛn i, ɔɔ' "jru ‑a ‑bai', ‑wɛe 'klaa ‑a nʋ ɔ. Pɔo muɛ 'e ɔ o, ɔ ‑te' ɔ kwa "jru ɔ baeɛ ɔɔ' Kea, 'sʋ ɔ 'pʋʋ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 'Sʋ nyʋ jrʋ' 'wɛ‑ kpʋn a 'bo ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei jiɛ 'de ɔ o ‑ke, ‑wɛe ʋʋa' 'wɛ‑ 'bɔ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ʋʋa' ‑aa ni' ‑tea' ‑siɛ' sʋn' i, ‑wɛe ‑ta ‑aa jia 'o 'wlʋa a, dɩ "klein ‑kɔan ‑tɩ' 'bo ‑jei" ʋʋ "nyɩ ‑aʋn ‑ɛ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 'Cɩ taan ‑sia' 'o mu 'sʋ, ‑a ‑kpa ‑bato' ‑ɛ ‑wlʋa Alɛsandri 'de ‑ɛ nʋa dee' 'a ji nɔ" ‑wee' 'o mu ‑ke 'di. Ɛɛ' ‑bato' tu 'a 'nynɩ ʋʋ ‑tuu" ɛ ɛmɛ ‑nɩ Diosiki, ɛ 'de mɛ ‑nɩ ‑gbanynuu.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 ‑A nynia 'o Sirakisɩ ɛ, ‑a nʋɛ 'o 'wɩ taan.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ‑A ‑wlʋa 'omu ɛ, ‑a pleɛ 'kpʋʋ ‑kwlɩ' i mamaʋ ‑a je Rekio nyni. Ɛɛ' ‑sɔn' dee ‑sɩan', poɔ' ‑ɛ ‑wlʋa 'e 'jrʋ 'a 'wlʋ 'ɩn 'a kʋanfɔ o ‑teɛ jia' ‑pʋn". Ɛmɛ ‑tɩ ‑a nʋ 'wɩ 'sɔɔn 'bo ‑jei" ‑wɛe ‑a nyni Pussolɩ.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 'Bo ɛɛ' ‑kwlɔ ‑tu 'di ɛ, ‑a ‑jɛɛ 'o ‑aa de 'di‑wi" jrʋ' ʋʋ kpʋʋn ‑a i 'de ‑a ‑je 'o ʋʋpʋ o 'dɔɔ due' nʋ, 'kamɔ ‑a nʋ ‑wɛe ‑a mu Rɔmʋ.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 ‑Aa de 'di‑wi" ‑nɩa 'e Rɔmʋ 'wɔan ‑aa 'nynɩ 'sʋ, ʋʋ 'jaa ‑a "i. Ʋʋa' jrʋ' ji' mamaʋ ʋʋ je 'o Apisɩ 'a 'dɔɔkpae" nyni. Jrʋ' ji' mamaʋ ʋʋ je 'o 'dʋɩ 'a koo‑gbi nyʋ a 'daa ‑gbi" nynuu taan 'a nɩ 'ɩn nyni. Pɔo 'jeea ʋʋpʋ "jriɛ‑ 'sʋ ɔɔ' dɩ "si 'o 'ɛ, ‑wɛe ɔ po Kea 'sɛ‑.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 ‑A nyniia Rɔmʋ ɛ, ʋʋ 'wɔɔn Pɔo 'a ‑ta jrɔ' koo ‑tɩ 'mɛ ‑wɛe "soai‑ due' a fuo ɔ i.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 ‑A nʋa 'wɩ taan 'sʋ Pɔo 'da Suifʋ‑wi" 'a klae" ‑nɩa 'o Rɔmʋ 'mɛ. ‑Ta ʋʋ 'kɩɩan "jrui 'sʋ, ɔ wlu ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma de 'di‑wi", 'ɩn se 'ma 'cɛ‑wi" dɛ jrɛ' "jrii nʋ 'ɩn se ‑a "bo ‑wi" 'a kplɩn wɔn blaa‑, 'kaa ʋʋ poɛ 'ʋn ‑kaso 'di 'de Selisalɛm ‑wɛe ʋʋ to 'ʋn 'de Rɔmʋ‑kɔʋn 'kwa.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ʋʋ ‑teea' 'mii ɛ, ʋʋ nɩɛ "i ʋʋ 'je 'mii "sii‑, dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɛɛ 'dbaa' ʋʋ 'jea 'ʋn 'dba ‑gblein' ɛ se 'de 'ʋn nɩ‑.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 'Kaa Suifʋ‑wi" 'na ʋʋ se 'o 'wɔɔn‑. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, 'ɩn kpʋɛn 'ma ‑cɛ" "klaan‑ "klan ‑wɛe 'ɩn ja 'ma ‑tɩ' 'nɔ 'blʋajei "juɔi, ‑bo ɛ se ‑mɛ nɩ 'de ɛ, ‑mɛ 'ɩn se 'nɔ jii, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn se ɛ "i nɩ ‑wɛe 'ɩn 'je 'ma 'cɛ‑wi" "kuan poo 'de‑.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Ɛmɛ ‑tɩ 'ɩn ‑tee' aoa' ‑tɩ' i, ‑wɛe 'ɩn 'je ao "kuan po, dɛ‑nʋɛ' dɛ Israɛ‑blʋa ‑wee' ‑tea' ‑kwlɩ" ʋʋa fua, ɛmɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' 'ʋn nyʋ po 'ʋn "cɩn ‑nɛ sʋn'.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ʋʋ wlu ɔ ‑pee ʋʋ 'na : ‑Ma "kpei ‑te' 'sbɛ jrɛ' se 'e Suide 'wlʋ ɛ se ‑a ‑jɛɛ‑, 'de ‑aa de 'di jrɔ' se 'e ɛɛ' 'fɔ tu o 'wlʋ, ɔ se ‑aʋn ‑ma "kuan saʋn ja‑.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 'Kaa ‑a ‑nɩɛ "i ‑a ‑je dɛ ‑ma naa tɔ' i 'mii 'wɔn 'pepe 'de ‑ɩn wɔn, dɛ‑nʋɛ' Kea 'a "juɔi ‑gbɛɛ' sʋn dee ‑nɛ, nyʋ ‑wee' "klein a tbɛ ‑tɩ' ‑pʋn" ‑ta "o ‑ta.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 ‑Wɛe ʋʋ ‑tu" Pɔo 'wɩ "i 'de ɛɛ' 'wɩ tu 'di ɛ, nyʋ ‑tuu"‑tuu mu 'nɔ ɔ kooa. ‑Wɛe Pɔo 'tmʋ Kea 'a 'beɔdɛ 'ɛ ‑tɩ' 'de ʋʋ ‑pee. Ɔ cɛɛn 'e Moisɩ 'a 'sbɛ o, dɩ "klein Kea 'a wlu 'kwajaaʋn‑ 'tmʋa 'ʋn 'de ɔɔ flɔɔn Sesi 'a ‑tɩ' "i 'de ʋʋ ‑pee ‑wɛe ɔɔ ‑pɔn ʋʋpʋ 'a ɩa' tɔ' 'ʋn 'jea' i. Dɛ ‑wlʋa 'e ‑klae" pɛɛn o, 'kamɔ ʋʋ wlu mamaʋ 'sʋ kwie kpʋn‑.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Dɛ ɔ 'tmʋa ɛ "siɛ nyʋ jrʋ' "i 'kaa jrʋ' se ɛɛ' tɔ' 'ʋn 'je.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 ‑Ta ʋʋa' 'sʋ sea wlu 'ʋn 'bɛɛ‑ ‑wɛe ʋʋa mua, wlu tiie Pɔo poa 'o ɛ "kpei ɛ ka, ɔ na : Dɛ Kea 'a ‑Suu jaa ɛɛ' wlu 'kwajaai Esai 'ʋn ‑wɛe ɛ 'tmʋa ‑a "bo ‑wi" ‑pee ɛ 'bleɛ ‑kɩn 'dee‑ !
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Ɛ wlu' 'de‑ ɛ 'na :
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 dɛ‑nʋɛ' dɛ 'ɛ pa nyʋ ‑nʋ 'a pɛe "i, ʋʋ "suɛn ‑cɩɩ doin", ʋʋ "muɛ "jri ‑wɛe ʋʋa' "jri je i 'je, ʋa' doin" je i 'wɔn, ʋʋa' pɛe je dɛ 'mii 'wɔn ‑wɛe ʋʋ je 'de 'ʋn o "biie‑ 'de 'ɩn je ʋʋpʋ 'pʋʋ‑.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 'De ɔ 'na : Aopʋ siɛ ‑kwlʋ o, 'pʋʋa' ‑nɛ Kea kpɛ e nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ o, ʋʋpʋ ‑a muɛ doin" o poa'.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Pɔo ‑koa' dɛ ‑nɛ 'ɛ 'tmʋa 'sʋ Suifʋ‑wi" "siɛ "kpae' ‑wɛe ʋʋa' 'sʋ a kpʋʋn "wɔin.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 ‑Gbu" Pɔo kpʋn a ‑wɛe ɔɔ ‑sa ‑kei" ɛ, ɔ nʋɛ 'e ɛ 'di ‑sɩn 'sɔɔn ‑gbla' ‑gbla', 'demɔ nyʋ "klein ‑a ji ɔ "i ‑tea' ke ɔɔ 'jee‑.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 ‑Wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a 'bɩɔ dɛ 'ɛ ‑tɩ' 'de dɩ "klein ‑tmʋa Tʋ"bo Sesi Klisɩ 'a ‑tɩ' ɛ, ɔɔ tɔɔ ‑mɩ nyʋ 'de 'flɛ 'ʋn, nyɔ jrɔ' 'ɔ kaan ɔ ‑je de.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.