Marcos 2

VANESS vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 Einige Tage nachher begab er sich wieder nach Kapernaum. Es wurde bekannt, daß er wieder zu Hause sey;
1 Jisaso, sɨ́á wí rɨxa nóra núɨsáná, o ámɨ aŋɨ́ yoɨ́ Kapaneamɨyo nánɨ nurɨ xegɨ́ aŋɨ́yo ínɨmɨ ŋweaŋáná ámá obaxɨ́ arɨ́á re nɨwiro “O ámɨ xegɨ́ aŋɨ́yo ŋweanɨ.” rarɨŋagɨ́a arɨ́á e nɨwiro nɨbɨro
2 und sogleich wurde der Zulauf der Leute so stark, daß sie nicht einmal auf dem Platze vor der Thüre Raum genug hatten. Er trug ihnen die Lehre vor.
2 awí neánɨro nɨpáwiro aŋɨ́yo ínɨmɨ déroro aŋɨ́ ɨ́wí e enɨ pɨ́kwɨpɨ́kwɨ́ inɨro yarɨ́ná o ámá ayɨ́ nɨyonɨ wáɨ́ nɨwirɨ pɨ́né repɨyɨ́ wiarɨ́ná
3 Da kamen sie zu ihm, und brachten einen Gichtkranken, der von Vieren getragen wurde.
3 ámá wa eŋɨ́ nɨ́nɨ sɨwímɨ́ eŋɨ́ womɨ —O aŋɨ́ epaxomanɨ. Omɨ íkwiaŋwɨ́yo nikwiárɨro níkwónɨmɨ nɨbɨro aí
4 Weil sie aber des Volkes wegen ihm nicht nahe kommen konnten; deckten sie das Dach des Hauses, wo er war, ab; brachen durch, und ließen das Tragebette, worauf der Gichtkranke lag, hinab.
4 ámá aŋɨ́ ɨ́wí e pɨ́kwɨpɨ́kwɨ́ inɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro aŋɨ́yo nɨpáwiro Jisaso tɨ́ŋɨ́ e tɨpaxɨ́ meŋagɨ nánɨ nɨmeámɨ nɨpeyiro aŋɨ́ rɨ́wɨ́ seáyɨyo dánɨ aŋɨ́ sɨ́á bɨ Jisaso ŋweaŋe núpɨyiro íkwiaŋwɨ́ xɨ́o weŋɨ́namɨ mɨdɨmɨdánɨ gwɨ́ nɨyurárárɨro gwɨ́yo ɨ́á nɨxɨrɨmáná aŋɨ́ sɨ́á úpɨyíɨ́e dánɨ awayinɨ mamówáráná
5 Als nun Jesus ihren Glauben sah, sagte er zu dem Gichtkranken: Mein Sohn, deine Sünden sind dir vergeben!
5 Jisaso awa xɨ́omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro “O negɨ́ ámá eŋɨ́ sɨwímɨ́ eŋomɨ ananɨ naŋɨ́ imɨxɨpaxɨ́rɨnɨ.” yaiwiarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ omɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Íwe, joxɨ ɨ́wɨ́ ikárɨnɨŋɨ́ rɨxa yokwarɨmɨ́ siiarɨŋɨnɨ.” uráná
6 Es saßen aber einige Schriftlehrer da und dachten in ihrem Herzen:
6 Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́á wa Jisaso uréwapɨyarɨŋɨ́pɨ arɨ́á wianɨro nánɨ e nɨŋwearɨ́ná Jisaso eŋɨ́ sɨwímɨ́ eŋomɨ e urɨ́ɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro ínɨmɨ dɨŋɨ́ re nɨmóa ugɨ́awixɨnɨ,
7 Was spricht der so? Er lästert Gott!Was spricht der solche Lästerungen?! im Griechischen. Wer kann Sünden vergeben, als allein Gott?
7 “Pí nánɨ rɨ́a urarɨnɨ? Nionɨ Gorɨxonɨnɨrɨ yokwarɨmɨ́ rɨwiiarɨnɨ? Sa Gorɨxonɨ ɨ́wɨ́ yokwarɨmɨ́ wiiarɨŋorɨnɨ. Ámá ro Gorɨxomɨ rɨperɨrɨ́ numearɨrɨ rɨ́a yarɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
8 Jesus, der in seinem Geiste gleich erkannte, daß sie so bei sich dachten, redete sie an: Was heget ihr doch für Gedanken in eurem Herzen?
8 Jisaso xegɨ́ kwíyɨ́yo dánɨ awa ínɨmɨ dɨŋɨ́ e nɨmóa warɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né pí nánɨ nionɨ nánɨ ínɨmɨ ‘O ɨ́wɨ́ ámá yarɨgɨ́ápɨ yokwarɨmɨ́ wiipaxomanɨ.’ nɨmóa warɨŋoɨ?” nurɨrɨ
9 Was ist leichter? dem Gichtkranken zu sagen: Deine Sünden sind dir vergeben? oder sagen: Stehe auf, nimm dein Bett und gehe!
9 ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wo ɨ́wɨ́ ikárɨnɨŋɨ́ nionɨ yokwarɨmɨ́ wiíánáyɨ́ ínɨmɨ imónɨŋagɨ nánɨ ámá woxɨ sɨŋwɨ́ tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpaxɨ́ menɨnɨ. E nerɨ aiwɨ nionɨ ámá eŋɨ́ nɨ́nɨ sɨwímɨ́ eŋɨ́ womɨ ‘Rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ dɨxɨ́ íkwiaŋwɨ́ nɨmeámɨ uɨ.’ uránáyɨ́ o naŋɨ́ imónɨ́agɨ ámá nɨyɨ́nénɨ sɨŋwɨ́ tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpaxɨ́rɨnɨ.” nurɨrɨ
10 Doch um euch zu überzeugen, daß der Sohn des Menschen Macht hat, Sünden auf Erden zu vergeben; (so sprach er zu dem Gichtkranken:)
10 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨyɨ́nénɨ nionɨ nánɨ re yaiwipɨ́rɨ nánɨ, ‘Ámá imónɨŋo ananɨ ámá xwɨ́á tɨ́yo dáŋɨ́yɨ́ ɨ́wɨ́ ikárɨnɨ́ápɨ ananɨ yokwarɨmɨ́ wiipaxorɨnɨ.’ niaiwipɨ́rɨ nánɨ píránɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ nanɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
11 Ich sage dir, steh' auf, nimm dein Bett und geh nach Hause!
11 eŋɨ́ sɨwímɨ́ eŋomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ re rɨrarɨŋɨnɨ, ‘Joxɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ dɨxɨ́ íkwiaŋwɨ́ nɨmeámɨ aŋɨ́ e nánɨ uɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
12 Sogleich stand er auf; nahm sein Bett und ging in Gegenwart Aller hinweg; so daß alle staunten, Gott priesen und sagten: So etwas haben wir noch niemals gesehen!
12 O rɨxa naŋɨ́ nimónɨrɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ ámá nɨ́nɨ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ íkwiaŋwɨ́ xwaŋwɨ́ níkwónɨmɨ peyeaŋɨnigɨnɨ. E éáná ámá ayɨ́ sɨrɨ́ nɨpɨkínɨro Gorɨxomɨ seáyɨ e numero re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Nene eŋíná dánɨ aiwɨ ámá wo ro yarɨŋɨ́pa axɨ́pɨ re yarɨŋagɨ mɨwɨnagwárɨnɨ.” rɨgɨ́awixɨnɨ.
13 Jesus ging nun wieder einmal an den See hinaus, und alles Volk kam zu ihm, und er unterrichtete es.
13 Jisaso ámɨ aŋɨ́ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ ipí imaŋɨ́pá tɨ́ŋɨ́ e ŋweaŋáná oxɨ́ apɨxɨ́ niaíwɨ́ nɨ́nɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bayarɨŋagɨ́a o nuréwapɨya nurɨ
14 Im Vorbeigehen sah er Levi, Alphäus Sohn, an der Zollstätte sitzen, und sprach zu ihm: Folge mir nach! Er stand auf und folgte ihm.
14 sɨnɨ ipí imaŋɨ́pámɨ nɨpurɨ́ná Arɨpiasomɨ xewaxo Ripaio —O takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ uráparɨŋorɨnɨ. O opisɨ́ aŋɨ́yo éɨ́ nɨŋwearɨ xegɨ́ omɨŋɨ́ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ rɨ́wɨ́yo nɨxɨ́deɨ.” uráná o nɨwiápɨ́nɨmeámɨ rɨ́wɨ́yo nuxɨ́dɨrɨ nuro
15 Und es geschah, als Er nun in dem Hause desselben zu Tische saß, saßen auch viele Zöllner und Sünder bei Jesu und seinen Jüngern zu Tische; denn es waren Viele in seinem Gefolge.
15 Ripaioyá aŋɨ́yo nɨpáwiro Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ nɨŋwearo aiwá nɨnɨro ámá takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ uráparɨgɨ́á wa tɨ́nɨ (Eŋíná Judayɨ́ aŋɨ́yo takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ urápɨgɨ́áwa takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nurápɨrɨ́náyɨ́ wigɨ́ meapɨ́rɨ́a nánɨ nɨgwɨ́ seáyɨ e bɨ ɨ́wɨ́ urápagɨ́á eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ awa nánɨ xwioxɨ́yo dánɨ wikɨ́ nɨwónɨro kɨ́kɨ́mí nɨwimónɨrɨ yagɨ́árɨnɨ.) Awa tɨ́nɨ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́á wínɨyɨ́ tɨ́nɨ ámá ayɨ́ obaxɨ́ Jisasomɨ nɨxɨ́dɨro nánɨ ayɨ́ enɨ nawínɨ Jisaso tɨ́nɨ aiwá nɨnɨro yarɨ́ná
16 Da die Schriftlehrer und Pharisäer ihn mit den Zöllnern und Sündern essen sahen, sagten sie zu seinen Jüngern: Daß doch euer Meistereuer Meister, fehlt im Griechischen. mit den Zöllnern und Sündern essen und trinken kann!
16 ámá Parisiyɨ rɨnɨŋɨ́yɨ́ wayá ámá Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́á wa Jisaso ámá takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ uráparɨgɨ́á wa tɨ́nɨ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́á wínɨyɨ́ tɨ́nɨ aiwá nawínɨ narɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ Jisaso nánɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “O pí nánɨ ámá takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨgɨ́á awa tɨ́nɨ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́á ayɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ aiwá nɨro iniɨgɨ́ nɨro yarɨŋoɨ? O naŋɨ́ rɨyarɨnɨ?” urarɨ́ná
17 Jesus hörte dieß, und sprach zu ihnen: Die Gesunden bedürfen des Arztes nicht, sondern die Kranken; denn ich bin nicht gekommen, um die Gerechten, sondern die Sünder zu berufen.
17 Jisaso e urarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá sɨmɨxɨ́ mepa nerɨ́ná xwɨrɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ warɨgɨ́ámanɨ. Sɨmɨxɨ́ tɨ́gɨ́áyɨ́ warɨgɨ́árɨnɨ. Nionɨ enɨ ámá ‘Nionɨ nɨgɨ́pɨ wé rónɨŋɨnɨ.’ yaiwinarɨgɨ́áyɨ́ nánɨ mɨbɨŋárɨnɨ. Ámá ‘Nionɨ ɨ́wɨ́ yarɨŋáonɨrɨnɨ.’ yaiwinarɨgɨ́áyɨ́ wigɨ́ uyɨ́niɨ́ yarɨgɨ́ápɨ yokwarɨmɨ́ wiíáná ayɨ́ wé rónɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ nánɨ bɨŋárɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
18 Die Jünger Johannes und die Pharisäer, die oft zu fasten pflegten, kamen und fragten ihn: Warum fasten die Jünger Johannes und die Pharisäer, deine Jünger aber fasten nicht?
18 Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ aiwá ŋwɨ́á bɨ mɨŋweapa yarɨŋagɨ́a Jono wayɨ́ numeaia warɨŋoyá wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ámá Parisiyɨ rɨnɨŋowa tɨ́nɨ aiwá nánɨ ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnayiróná Jonoyá wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ Parisiowayá wiepɨsarɨgɨ́á wa tɨ́nɨ nawínɨ nuro Jisasomɨ nɨwímearo re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Jonoyá neaiepɨsarɨŋone tɨ́nɨ Parisiowayá neaiepɨsarɨgɨ́one tɨ́nɨ aiwá nánɨ ŋwɨ́á ŋwɨrárɨnayarɨŋwɨnɨ. Pí nánɨ joxɨyá wiepɨsarɨŋowa aiwá ŋwɨ́á mɨŋweá yarɨŋoɨ?” uráná
19 Jesus sprach zu ihnen: Können wohl die Hochzeitsgäste fasten, solange der Bräutigam bei ihnen ist? Solange sie den Bräutigam bei sich haben können sie nicht fasten.
19 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá apɨxɨ́ sɨŋɨ́ ŋwɨrárɨ́o sɨnɨ ŋweaŋáná oyá nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́áwa aiwá ŋwɨ́á nɨxeŋwɨrárɨnɨro yarɨgɨ́áranɨ? Oweoɨ, o sɨnɨ awa tɨ́nɨ ŋweaŋáná aiwá ŋwɨ́á xeŋwɨrárɨnɨpaxɨ́ menɨnɨ.
20 Es wird schon eine Zeit kommen, da ihnen der Bräutigam wird entzogen werden; dann werden sie fasten zu derselben Zeit.
20 E nerɨ aiwɨ o apɨxɨ́ nɨmearɨ nɨŋweaŋɨsáná eŋáná ámá wí omɨ anɨ́nɨmɨxáná íná aiwá ŋwɨ́á ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ xewanɨŋo apɨxɨ́ sɨŋɨ́ ŋwɨrárɨ́ónɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á e urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Niemand flickt ja auch ein Stück ungewalkten Tuches auf ein altes Kleid; sonst würde das neue Stück das alte zerreißen, und der Riß nur noch größer werden.
21 Ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámɨ bɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá rapɨrapɨ́ eŋínaŋɨ́ nɨyíga bagɨ́á wú axenɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná rapɨrapɨ́ sɨŋɨ́ sɨnɨ wayɨ́ mɨrónɨŋɨ́ wú nɨmearo nupákiro gwɨ́ kiwearɨgɨ́ámanɨ. E yanɨro éɨ́áyɨ́ wayɨ́ róáná sɨŋɨ́ upákíɨ́ú nɨkɨkarínɨrɨ eŋɨ́ nɨpɨperɨ́ná eŋínaŋú xwé naxega unɨŋoɨ.” nurɨrɨ ayɨ́ wigɨ́ eŋíná dánɨ “Nene e nerɨ́ná wé rónɨŋɨ́ nimónɨrane nɨperɨ́náyɨ́, ananɨ Gorɨxo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ peyanɨ́wárɨnɨ.” nɨra wagɨ́ápɨ sɨnɨ yarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ oyá xwɨyɨ́á sɨŋɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ ɨkwieropɨ́rɨxɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á e urɨŋɨnigɨnɨ.
22 So faßt auch Niemand jungen Wein in alte Schläuche; sonst zersprengt der junge Wein die Schläuche; der Wein läuft aus und die Schläuche sind verloren; sondern man pflegt jungen Wein in neue Schläuche zu bringen.
22 Ámɨ axɨ́pɨ oyaiwípoyɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá iniɨgɨ́ wainɨ́ sɨŋɨ́ nɨmearo memé wará sɨxɨ́ soyɨ́ axɨ́yo iwajɨ́á yarɨgɨ́ámanɨ. Iwajɨ́á yanɨro éɨ́áyɨ́ núpɨyimɨ nɨpurɨ sɨxɨ́ soyɨ́wá enɨ rɨxa sɨpí enɨŋoɨ. Wainɨ́ sɨŋɨ́ memé wará sɨxɨ́ sɨŋɨ́yo iwajɨ́á yarɨgɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
23 Als er einmal am Sabbathe durch die Saatfelder ging, und seine Jünger im Fortgehen anfingen, Aehren abzurupfen;
23 Jisaso tɨ́nɨ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ Sabarɨ́áyo aŋɨ́ nemero witɨ́ aiwá omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e óɨ́yo nɨpurɨ́ná wiepɨsarɨŋowa witɨ́ siyɨ́ nɨyíraga warɨ́ná
24 da sagten die Pharisäer zu ihm: Sieh', was diese am Sabbathe für unerlaubte Dinge thun!
24 ámá Parisiyɨ rɨnɨŋɨ́yɨ́ wa omɨ yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Awa pí nánɨ ‘Sabarɨ́áyo ŋwɨ́árɨnɨ.’ rɨnɨŋɨ́pɨ nɨwiaíkiro witɨ́ aiwá nɨyírɨro narɨŋoɨ?” urɨ́agɨ́a
25 Er sprach zu ihnen: Habet ihr niemals gelesen, was David that, als er in Noth war, und ihn und seine Gefährten hungerte?
25 — ausente —
26 Wie er zur Zeit des Oberpriesters, Abiathars, in das Gotteshaus ging und die Schaubrote aß, welche doch nur allein die Priester essen dürfen, und wie er auch seinen Gefährten davon gab?
26 — ausente —
27 Er sprach zu ihnen ferner: Der Sabbath ist um des Menschen willen, und nicht der Mensch um des Sabbaths willen da!
27 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo ámá xámɨ nimɨxárɨmáná sɨ́á wɨyi kikiɨ́á ŋwearo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ yínɨro epɨ́rɨ nánɨ Sabarɨ́á tɨŋɨ́rɨnɨ. Sabarɨ́á xámɨ nɨtɨrɨ ámá rɨ́wɨ́yo Sabarɨ́áyo mewepɨ́rɨ́a nánɨ imɨxɨŋɨ́manɨ.
28 So ist der Sohn des Menschen auch Herr über den Sabbbath.
28 Ayɨnánɨ ámá imónɨŋáonɨ Sabarɨ́á ayo aí xiáwonɨrɨnɨ. Nionɨ ‘Sabarɨ́áyo ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ rɨpaxɨ́ imónɨŋáonɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra