Romanos 9
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NVT
1 Iau Kristus nena non toto koi iau. Pe e hele ke manmanna pe e pallaklaka ero koi. Pe e etei ngak nga utar nenge urana pe utar nenge poreke, Opepengpeng heleia at nge iau ke teke e hele ke manmanna pe e pallaklaka ero.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Iau letek meena toto pe letek kolkol ke kokoes mana.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Iange lemek ke e teke NeHalang ulo heke letena inin ngana nge iau toro mana pe rir hote iau ke Kristus nena non iau ero ol. Pe e teke mene mule Israel mur, alok mur pengpeng.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Iri Israel mur pe NeHalang nena hana mur nenge poia iri ke te lohot ke tutuna mur ia iri pe NeHalang hemallaha hote nena hemalmalinga lange iri. Pe te takisia NeHalang ke i luluch nge iri pe te mene nena hotonga mur pe te etei tote poinga nenge te heto heke NeHalang pe NeHalang poia tomunga hel ana helenga luluch nge iri.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Pe rette Apraham pe Isak pe Iakop reria tete mur ia iri pe Kristus lohot nge iri hana ana mata nem. Kristus i NeHalang nenge nauele ure lochloch pe ta heto hekeke i ke koko! Manmanna toto.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Hehei pe hana halang nge Israel te lohot ke NeHalang nena hana mur ia iri ero iange leteria manmanna nge Kristus ero. Pe tomunga hel ana helenga nenge NeHalang poia lange Apraham nge nike, NeHalang poia ke lohot ke manmanna.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Pe iri nenge Apraham nena tete mur ia iri, iri lochloch te lohot ke NeHalang tutuna mur ia iri ero. Iange NeHalang hele lange Apraham ke teke, “Ne Isak nena tete mur lape te poi hote lem tete mur nenge e heleia lange iong nem.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Nenge nei luna mai koi: Hehei pe hana nenge te lohot mana nga poinga nenga leinga nenge hehei te hohoe iri, iri nemur Apraham nena tete mur toto ia iri ero. Apraham nena tete mur toto laka iri nenge te lohot ke pomanga NeHalang nena tomunga hel ana helenga heleia. Ke iri nemur lape te lohot ke NeHalang tutuna mur ia iri toto.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Iange NeHalang nena tomunga hel ana helenga nem hele ke mai koi: “Nga hesinga nenge atat nem, teio iri rahtele henel het pe eat mule. Pe he Sara lape hoe tum tamane ngana e.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Pe nem mana ero. He Repeka hoe tutuna mur nai nge iri tatamanna nge non elle mana nem. Nge rette palaungana ne Isak.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ke NeHalang nena alalaha nenge tehas sue ke ulolo, hele ke teke, “Iau letek tutu nge Iakop pe e hesilei hote i pe Iso ero.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Ke lape ta hele ke pomerei mai? Lape ta hele ke ta teke NeHalang poia poinga nge pengpeng ero kai? Ero toto!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Iange NeHalang hele lange Moses ke teke,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ke NeHalang hesilei hote ita iange letena ia ita. Pe hesilei hote ita nga rera ume urana ngana mur ero pe nga ita sipora lemera ngara ero.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Iange NeHalang nena alalaha nenge tehas sue ke ulolo, hele lange ne Parao ke teke, “E hemes heke iong ke iong naungaala ana non nge Ekipto, iange e teke e poia iong ke o hemallaha hote lek kerkerenga. Nga poinga nem lape hulua lochloch ngana nga ich te hesongia ek.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ke pomalam NeHalang letena ia mele nenge teke letena urana ia pe poia mele ke longo ole nga lemene ngana.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Iok, amoe onteia iau ol, “Nenge teke pomam, iok, pomerei toto nenge NeHalang hele ke teke ta popoi poinga poreke ngana kura? Pe ara tei toto lape hul mule NeHalang lemene ngana?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ia kole iong itei toto nenge o teke o hepallele mulmule onteinga lala nge NeHalang malam? Tuninga nenge mele pip hote nga ich pilpile ngana, ontei mule mele nenge pip hote i ke pomai ero, “Pomerei nenge o umeia iau ke pomai?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Nenge teke mele nem lemene ume hot ke ure nai nga ich pilpile ngana nenge pip hot tuninga nem ia. Elle nenge ma ke tatalo elele etue papalauna mur pe elle nenge te poipoi reria ume ana ia nga etue lochloch. Mele pip hote tuninga|alt="Potter’s hand forming a pot" src="HK00140B.TIF" size="col" loc="Rom 9:21" copy="Horace Knowles © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972." ref="9:21"
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Pe NeHalang poi ke pomalam pule ke teke hemallaha hote kikina ngana pe letena inin ngana. Pe ero. Maluch ole mene iri nenge lape ulo heke letena inin ngana nge iri. Ngana laka iri nenge NeHalang tatalo ala ke teke heporeke iri.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 NeHalang maluch ole iri iange teke hemallaha hote nena hemalmalinga palaungana lange iri nenge letena ia iri. Ngana laka iri nenge NeHalang tataloele tele iri nike ke teke te mene nena hemalmalinga.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Pe ita laka nenge NeHalang iua ita nem. Pe NeHalang mene hote nena hana mur nge Iuta mana ero, mene hote nena hana mur nge hana lomonmona ngana mur pule.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ke NeHalang nena alalaha nenge hetatalonga Hosea has sue ke ulolo, hele ke teke,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Pe pule,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Pe hetatalonga Isaias hele urume hana nenge Israel ke pomai:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Iange Non Soke lape tom choro mene
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ke pomanga hetatalonga Isaias hele ngana ia ke ulolo, nenge hele ke teke,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 — ausente —
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 — ausente —
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Ia pomerei nge Israel mur te mene ero? Te mene ero iange iri leteria manmanna nge Kristus ero. Pe te teke reria ume urana ngana mur mana lape poia iri ke te pengpeng nga NeHalang matana. Ke pomalam te singsingo nga “um nenge poia hehei pe hana ke te sisingo ia”.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ke pomanga NeHalang nena alalaha nenge tehas sue ke ulolo, hele ngana nenge hele ke teke,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.