Mateus 20
UTH vs ARIB
1 “Gwo̱mo-to̱ Shir u̱ntu̱n wu̱ ken ko-ya-o-kat-wu̱ to̱ ro̱ wu̱ ru'e̱ n-sot n-sot à, remen wu̱ ho̱bo̱nté̱ ya-u̱r-gu̱wu̱s u̱n kat-o̱ u̱n wu̱.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Bo̱ ye̱ hongsu̱te̱ hwo̱r-ye̱ a m-to̱p u̱n ya-u̱r-gu̱wu̱s u̱n taas u̱r-ho̱ à, wu̱ heetu̱ru̱ ye̱ u̱n kat-o̱ u̱n wu̱.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “Hohond-mo̱ u̱n kwo̱m-u̱s jero̱ se n-sot, wu̱ ro̱ m-arag be-de u̱n ya-u̱t-baab, wu̱ hyanu̱ru̱ ye̱ ken ye̱ ro̱ u̱n she'et-de o-hwaa temb n-riib be-de u̱t-baab.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, ‘No̱, neke̱ no̱ u̱n kat-o re, man top no̱ rii-yo depe̱ à.’ Ye̱ neku̱ru̱ u̱n kat-o̱ u̱n wu̱.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Bo̱ wu̱ dotte̱ m-ru ho̱-u̱r ro̱ u̱r-hi à, komo u̱n hohond-mo̱ u̱n kwo̱m-u̱s tet, wu̱ de̱ku̱ru̱ ye̱ ken ya-u̱r-gu̱wu̱s ye̱.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 “Har m-mo̱ka hohond-mo̱ u̱n kwo̱m-u̱s taan se m-rim, wu̱ dooru̱ m-ru wu̱ hyanu̱ ye̱ ken ye̱ ro̱ eso eso ye̱ ro̱tt yo m-no̱m á. Wu̱ citu̱ru̱ ye̱, ‘¿Remen yan o̱ no̱tte̱ u̱n she'et-de o-hwaa taas u̱r-ho̱?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 “Ye̱ shasu̱ru̱ wu̱, ‘Remen yatt-wu̱ ya'asu̱ te̱ rii-yo m-no̱m á.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Bo̱ rim-m nomte̱ à, ko-ya-o-kat ze̱e̱ru̱ wan-co be-de u̱n gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱, ‘Ha o gwo̱to̱n ya-m-se̱nge̱ o-kat. Agbe̱ ye̱ o to̱p ye̱, shi'in u̱n ya-u̱r-bu̱ste̱ ha-mo̱ u̱n ya-u̱r-takan.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Da-o̱ a to̱pe̱ ka ye̱ haane̱ hohond-mo̱ u̱n kwo̱m-u̱s taan à, ko̱ wu̱ ke go̱ksu̱ru̱ rii-yo depe̱ a top wu̱ u̱n taas u̱r-ho̱ à.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 To̱, da-o̱ ka ye̱ ba'e̱ m-neke̱ o-kat à, sho̱gbe̱ ye̱ go̱kste̱ top-o̱ u̱n ye̱ à, ye̱ ro̱ o-gwo̱t ye̱ zee a top ye̱ arge̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱. Amba ko̱ wu̱ ke go̱ksu̱ru̱ rii-yo depe̱ a to̱p wu̱ u̱n taas u̱r-ho̱ à.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Bo̱ ye̱ go̱kste̱ top-o̱ u̱n ye̱ à, ye̱ ma'asu̱ru̱ ko-ya-o-kat u̱s-hwu̱hwu̱mu̱g.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Ye̱ ze̱e̱ru̱, ‘Ye̱ wo̱o̱ne̱ u̱r-bu̱ste̱ à se̱nge̱-mo̱ u̱n kwo̱m-o gaan ye̱ no̱me̱, amba o to̱k ye̱ hond hond u̱n te̱ ne̱, te̱ ye̱ taase̱ u̱r-ho̱ m-se̱nge̱ m-swo̱ n-no̱o̱nho̱ à.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Wu̱ shasu̱ru̱ wan-gaan be-de u̱n ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Wan-yen de, ai, me̱ re̱ ra-o ru á. ¿A hongse̱, u̱m zee man top wo̱ rii-yo a m-to̱p u̱n taas u̱r-ho̱ á?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Go̱ks rii-yo ro̱ yo ma ru à o arag. U̱n no̱m me̱ m-so̱k u̱m to̱p ye̱ bu̱ste̱ m-wo̱o̱n à hond hond u̱n rii-yo u̱m to̱pu̱ wo̱ ne̱ à.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 ¿Me̱tt o̱ u̱r-be̱e̱b u̱m nomot yo u̱m co̱ne̱ u̱n hwo̱r re á? ¿Ko̱ wo̱ m-ho̱ge̱ u̱r-shoob o̱ remen me̱ kashi u̱n ne̱t-wu̱?’
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “Káane̱ o̱ heye̱ be-de u̱n ye̱ a m-hyan ye̱ ro̱ go̱s-ye̱ m-mo̱ka à, ye̱a warag re̱k-ye̱. Kane̱ komo ye̱ a m-hyan re̱k-ye̱ m-mo̱ka à, ye̱a warag go̱s-ye̱.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Bo̱ Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ro m-neke̱ o-Urusharima à, Ye̱so hessu̱ru̱ n-riib n-co̱w u̱n ye̱ ne̱ u̱n ho̱n-de u̱n ye̱, wu̱ ru̱ru̱ ye̱ yo he m-ko̱r u̱n wu̱ ne̱ à wukusse̱.
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “A wo no̱ o-Urusharima. A ya'as Wà-wu̱ u̱n ne̱t u̱n kom-to̱ u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱. Ye̱a piish wu̱ u̱t-ma, remen a hoot wu̱.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Ka da-o̱ ye̱a ya'as wu̱ u̱n kom-to̱ u̱n Roma-ne̱. Ye̱ nomo wu̱ u̱r-ar, ye̱ nomo wu̱ u̱s-so̱ro̱g, komo ye̱ kem wu̱. Amba u̱n ho̱-u̱r atette̱-de a 'yons wu̱.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ka da-o̱, inu yakar Ze̱be̱di haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so u̱n yakar-ye̱ u̱n wu̱ ne̱, Yakubu u̱n Yohana ne̱. Wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n co-o̱ u̱n wu̱, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Ye̱so yo ken rii-yo.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿Ya o co̱ne̱?”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ nap rii-yo no̱ u̱s-ko̱n á! ¿No̱a hoksu̱sse̱ m-swo̱ ibitte̱-de u̱r-ko̱o̱b de u̱m he m-swo̱?”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “M-so̱k ne̱, no̱a su̱ ibitte̱ u̱n de. Amba she'et-de u̱n re̱ u̱n de ko̱ kwanta u̱n de me̱ wu̱ ro̱ wan-gwo̱mo-to̱ m-'ya á. Tato re wu̱ n-To̱n shir, wu̱ zo̱ngse̱ ka be-to̱, remen ká ye̱ wu̱ daage̱ à.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Bo̱ yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ kuse̱ ne̱n o̱p à ho̱gu̱te̱ yo Yakubu u̱n Yohana ko̱n ne̱ à, ryaab-u̱s re̱e̱ru̱ ye̱ remen ká ne̱n yoor-ye̱.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Amba Ye̱so agnu̱ru̱ ye̱ be-u̱r gaan myet. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ nak u̱nze ka ye̱ u̱t-gwo̱mo to̱ u̱n ye̱ ro Yahuda ne̱ á, ye̱ ro̱ u̱n ho̱ge̱ m-re̱re̱m mo̱ u̱n kute̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n ye̱ u̱r-be̱e̱b. Komo ye̱ ro̱ go̱s-ye̱ go̱s-ye̱ u̱n ye̱ à, ye̱ ro̱ u̱n ho̱ge̱ m-re̱re̱m ye̱ kutute̱ ye̱ ro̱ u̱n ku̱s-o̱ u̱n ye̱ à u̱t-gwo̱mo.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 U̱ depe̱ kaane̱ be u̱n no̱ á. Bo̱n wu̱ co̱ne̱ wu̱ warag go̱s-wu̱ be u̱n no̱ à se̱ wu̱ nomote̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱ m-gu̱w.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Komo bo̱ u̱n wu̱ co̱ne̱ wu̱ warag co be u̱n no̱ à, se̱ wu̱ waragte̱ ko-gu̱w no̱.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ko̱ me̱ ma, Wà-wu̱ u̱n ne̱t me̱ haan remen a nomotú̱ me̱ m-gu̱w á, se̱ de̱ remen u̱m nomoté̱ ye̱ ken ye̱ m-gu̱w. Komo u̱m ya'asté̱ ho̱o̱g-m re remen u̱m rurut hun-ne̱ de̱e̱n.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Bo̱ Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ inu̱te̱ ye̱ yage̱ bo̱-o̱ o-Jeriko à, hun-ne̱ de̱e̱n do̱ru̱ru̱ wu̱ n-jim.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ye̱ ken po̱-ne̱ ye̱ yoor, ye̱ ro tara tara n-riib n-co̱w. Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so ro m-arag u̱n ká co̱w-yo à, ye̱ damu̱ u̱s-co̱r. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, Wà Dawuda! Ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n te̱!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Hun-ne̱ kangsu̱ru̱ ye̱, ye̱ re̱s temb. Ye̱ dooru̱ m-dak u̱s-co̱r. Ye̱ zee, “Go̱s-wu̱, Wà Dawuda! Ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n te̱!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Ye̱so argu̱ m-e̱s u̱n co̱w, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ya no̱ co̱ne̱ u̱m nomo no̱?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, te̱ co̱no̱g te̱ kum hyan-o̱ o-bo̱.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Ye̱so ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n ye̱. Wu̱ ci'u̱ru̱ yish-ye̱ u̱n ye̱. Ba u̱n rem, ye̱ ciru̱ m-hyan! Ye̱ do̱ru̱ru̱ wu̱.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?