Marcos 8
UTH vs ARIB
1 U̱n ka ho̱-to̱ ne̱, hun-ne̱ dooru̱ m-mo̱rge̱ de̱e̱n be-u̱r Ye̱so. Ye̱ kus u̱n rii-yo m-re̱ ne̱ komo á. Ye̱so agnu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱,
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Kay, u̱m ho̱gu̱te̱ 'wo̱n-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ rewe̱ be u̱n na ho̱-u̱t tet à, rii-yo m-re̱ yo kus á.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Me̱ 'yonse̱ ye̱ ne̱, ye̱ ji m-mo̱ka m-me̱r m-me̱r, me̱r a bu ye̱ u̱n co̱w. Ye̱a wo o-hur á, remen ye̱ ken ye̱ rwu̱u̱nte̱ u̱r-hew ne̱.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Yan-neke̱-m Ye̱so shasu̱ru̱ wu̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ke ne̱ o̱ ne̱ a he hoks m-kum u̱t-buro̱di kane̱ o-ko̱t to̱ he coks u̱n ka hun-ne̱ ye̱ à?”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ye̱so citu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Buro̱di-u̱t re to̱ no̱ ro̱tte̱?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Ka da-de ne̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ hun-ne̱, she'et n-dak. Bo̱ ye̱ she'ete̱ à, wu̱ de̱ku̱ru̱ ka buro̱di-u̱t ta'yoor-to̱, wu̱ nomu̱ru̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n. Wu̱ bosru̱ru̱ to̱, wu̱ ya'asu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ heete̱ mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱. Ye̱ heetu̱ru̱ ye̱.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Ye̱ ro u̱n jan re̱k-ye̱ ne̱ hiin. Da-o̱ wu̱ nomse̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n remen ye̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ wo̱nge̱ hun-ne̱ ka jan-ye̱ tomso. Ye̱ heetu̱ru̱ ye̱.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Ko̱wan wu̱ re̱e̱ru̱, wu̱ ciig. Bo̱ ye̱ cikste̱ à, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ kamsu̱ru̱ bos-to̱ kuse̱ à. To̱ shoosu̱ru̱ ko̱o̱r-u̱t ta'yoor.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Hun-ne̱ ne̱ ye̱ wooste̱ dugu-u̱s nass [4,000]. Bo̱ ye̱ komte̱ m-re̱ à, Ye̱so 'yonsu̱ru̱ ye̱.
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Ba u̱n naas o-da, ka da-de ne̱, wu̱ co̱wu̱ru̱ o-hat u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱, ye̱ haaru̱ u̱n dak-o̱ o-Darmanuta.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Bo̱ Parisa-ne̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so wo̱o̱nte̱ à, ye̱ haaru̱ be-de u̱n wu̱. Ye̱ taknu̱ wu̱ u̱s-cot. Ye̱ ro u̱n hoob-o̱ wu̱ nom to̱ ken hyat-to̱, to̱ ye̱ hette̱ m-ze̱e̱ wu̱ rwu̱u̱nte̱ n-To̱n shir à. Ye̱ ro wu̱ m-taks.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱n ye̱ à, wu̱ shiku̱ru̱ u̱n hur-de u̱n wu̱ de̱e̱n. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ya-m-mo̱ka ye̱, ya u̱n yo no̱tte̱ o-hoob o̱ u̱n hyan u̱n hyat-to̱ Shir? Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, mo̱ ken se̱nge̱-mo̱ u̱t-hyat mo̱ ro̱ ko̱n mo̱ a he m-kute̱ ya-m-mo̱ka ye̱ á.”
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Bo̱ wu̱ ru̱ru̱tu̱ ye̱ kaane̱ à, wu̱ inu̱ru̱. Wu̱ co̱wu̱ru̱ o-hat u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Ye̱ pasu̱ru̱ u̱n de ka jit-de.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 To̱-u̱t ka'ag yan-neke̱-m Ye̱so m-neke̱ u̱t-buro̱di ne̱. Se̱ u̱r-gaan u̱n ho̱n-de u̱n de de ye̱ ro̱tte̱ n-me̱ o-hat.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Ye̱ ro̱ u̱n pas o-mar, Ye̱so naku̱ru̱ ye̱ u̱t-to̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Baks no̱, no̱ nom cen u̱n yist-mo̱ u̱n Parisa-ne̱ u̱n yist-m ko-Gwo̱mo Here̱ ne̱.”
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ye̱ no̱mu̱ru̱ u̱t-ma u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wu̱ u̱n rwo̱r kaane̱ remen att u̱t-buro̱di á.”
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Ye̱so napu̱ru̱ bo̱ u̱n rii-yo ye̱ no̱me̱ u̱t-ma à. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Remen ya no̱tte̱ u̱n ma-to̱ u̱n ko̱o̱b-de u̱t-buro̱di? ¿No̱ nap ma-to̱ u̱m ro̱ttu̱ no̱ á? A'a, ¿har m-mo̱ka no̱ u̱n ko̱o̱b-de m-nap ne̱?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 ‘No̱ u̱n yish ne̱ ye̱ o-hyan, ¿Amba no̱ m-hyan á? No̱ u̱t-to̱ ne̱ to̱ m-ho̱ge̱, ¿Amba no̱ m-ho̱ge̱ á?’
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 No̱ baks á! Da-o̱ u̱m bosre̱ hun-ne̱ dugu-u̱s taan [5,000] buro̱di-u̱t taan à, ka bos-to̱ kuse̱ no̱ à, ¿ko̱o̱r-u̱t re to̱ no̱ shoose̱ u̱n to̱?”
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Buro̱di-u̱t ta'yoor ne̱ to̱ u̱m bosre̱ hun-ne̱ dugu-u̱s nass [4,000], ka bos-to̱ kuse̱ no̱ à, ¿ko̱o̱r-u̱t re to̱ no̱ shoose̱ u̱n to̱?”
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Har m-mo̱ka, no̱ nap á?”
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ye̱ haaru̱ u̱n de ken bo̱-de de a m-ze̱e̱ o-Besayada à. Bo̱ ye̱ woote̱ à, hun-ne̱ hantu̱ru̱ Ye̱so, wu̱ ken ko-po̱-wu̱. Ye̱ ko̱nu̱ru̱ wu̱ u̱nze wu̱ ci yish-ye̱ u̱n wu̱ ko̱ ye̱a upse̱ à.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Wu̱ bo̱pu̱ru̱ wu̱ o-kom, wu̱ ruutu̱ru̱ wu̱ n-riib o-bo̱. Bo̱ wu̱ ruute̱ wu̱ à, wu̱ copsu̱ru̱ yish-ye̱ u̱n wu̱ m-ta. Wu̱ ci'u̱ru̱ ye̱ u̱n kom-to̱ u̱n wu̱. Ka da-de ne̱, wu̱ citu̱ru̱ ko-po̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿O hokste̱ hyan u̱n yo ken rii-yo?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ko-po̱ dassu̱ru̱ u̱r-hi remen wu̱ hyenet. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ de̱ m-hyan u̱n hun-ne̱ buu, u̱ntu̱n u̱s-'yo o̱ me̱ ye̱ m-hyan. Ye̱ ro̱ m-neke̱.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Komo Ye̱so dooru̱ ci u̱n yish-ye̱ u̱n wu̱. Ká da-de, yish-ye̱ u̱n wu̱ upsu̱ru̱. Wu̱ hyanu̱ru̱ ko̱yan cas cas.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Ka da-de ne̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Neke̱ jo u̱n hur-o ru. Wo̱ warag o-Besayada á.”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Ye̱so inu̱ru̱ kane̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n bo̱-to̱ u̱n dak-o̱ u̱n riib-o̱ u̱n bo̱-o̱ o-Kaseriya o-Pirip. Ye̱ ro m-neke̱ u̱n co̱w, Ye̱so citu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Wan wu̱ ne̱ hun-ne̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱m ro̱?”
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ye̱ shasu̱ru̱ wu̱, “Ye̱ ken ye̱, ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ Yohana wu̱ Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱. Wu̱ a 'yonse̱ be-de m-mar. Ye̱ ken ye̱ ne̱, ye̱ ze̱e̱ru̱ E̱reja wu̱. Ye̱ ken ye̱ ze̱e̱ru̱ wan-gaan be-de u̱n ya-n-ga-ye̱, yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir.”
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Ye̱so citu̱ru̱ ye̱, “No̱ ne̱, ¿Wan wu̱ ne̱ eb no̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱m ro̱?”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ka da-de ne̱, Ye̱so ka'agu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ jar no̱ ru̱r á.”
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Bo̱ wu̱ ka'agte̱ ye̱ u̱nze ye̱ rwo̱r u̱nze wu̱ ro̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t á, ka da-de ne̱, wu̱ taknu̱ ye̱ m-yoose̱ de ken yoos-de. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Gakte̱-mo̱ me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t u̱m su̱ u̱r-ko̱o̱b. Se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱, ye̱a 'yarag me̱ har ye̱a ho me̱. Ye̱ ho me̱, ho̱-u̱t tet to̱ u̱m he m-no̱m u̱n saag u̱m inu̱te̱ u̱n ho̱o̱g ne̱.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Ye̱so rwo̱ru̱ru̱ ka ma-to̱ cas cas. Wu̱ wuke̱ to̱ ken to̱ á. Se̱ Bitrus naku̱ru̱ wu̱ pakse̱, wu̱ taknu̱ Ye̱so m-kangse̱.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Bo̱ Bitrus kangse̱ wu̱ à, Ye̱so byandu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱. Wu̱ gwo̱tu̱ru̱ ye̱ ka yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱, ka da-de ne̱, wu̱ kangsu̱ru̱ Bitrus. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱m ja u̱n me̱ ne̱, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t. Barag-u̱s ru se Shir se á, se ma-hun se.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Ka da-de, Ye̱so agnu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ wo̱o̱n yow yow be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Komo wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ co̱no̱g wu̱ warag wan-neke̱-m re, se̱ wu̱ she̱'e̱g hi u̱n de u̱n wu̱ komo se̱ wu̱ zo̱ngu̱te̱ wu̱ sew kan-o̱ u̱n wu̱, wu̱ do̱ru̱ me̱.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Remen bo̱ u̱n wu̱ co̱ne̱ gu u̱n ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱ à wu̱a taage̱ u̱n o̱, amba no̱ ye̱ ya'ase̱ ho̱o̱g no̱ rem re à, komo remen Ma-to̱ m-Re̱re̱m no̱a kum ho̱o̱g-mo̱ ba m-ta.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 ¿Ya ne̱t kume̱ ne̱, wu̱ kume̱ ho̱no o-dak amba wu̱ taage̱ u̱n ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱?
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 ¿Ya ne̱t he ya'as u̱n Shir remen wu̱ oot ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱?
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ u̱n 'e̱-m re u̱n yo me̱ m-yoos ne̱ à, u̱n ka da-o̱, o̱ hun-ne̱ ro̱ m-she̱r be-de Shir á, amba se̱ me̱n-u̱t jaas-to̱, ka da-de, me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t a ho̱ge̱ 'e̱-mo̱ u̱n wu̱, me̱ mu̱u̱ne̱ u̱n dak. Man mu̱u̱n u̱n se̱ps-mo̱ o-Tato ne̱ mo̱sse̱ u̱n mo̱ u̱n yan-to̱m-ye̱ Shir ne̱ ye̱ ba m-ku̱ko̱p.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?