1 Neghmichilerning béshi Yedutun’gha tapshurulghan, Asaf yazghan küy: —
3 Béshimgha kün chüshkende, men Rebni izdidim;
4 Men Xudani eslep séghindim, ah-zar qildim;
5 Sen méning közümni yumdurmiding;
6 Men dermen: «Yad étimen ötüp ketken künlerni,
7 Kéchilliri éytqan naxshamni eslep;
8 — «Reb menggüge tashliwétemdu?
9 Uning özgermes muhebbiti emdi menggüge tügep kettimu?
13 Séning barliq ishligenliring üstide séghinip oylinimen;
14 I Xuda, yolung bolsa pak-muqeddesliktidur;
15 Möjiziler Yaratquchi Ilahdursen;
16 Öz biliking bilen Öz xelqingni,
17 Sular Séni kördi, i Xuda, sular Séni kördi;
18 Qara bulutlar yamyur tökti;
19 Güldürmamangning awazi qara quyunda idi,
20 Séning yolung déngiz-okyanlarda,