1 Асаф язған күй: —
2 Лекин өзүм болсам, путлишип жиқилип чүшүшкә тасла қалдим;
3 Чүнки рәзилләрниң ронақ тапқанлиғини көрүп,
4 Чүнки улар өлүмидә азаплар тартмайду,
5 Улар инсанға хас җапани көрмәйду,
6 Шуңа мәғрурлуқ марҗандәк уларға есилиду,
7 Семизликтин көзлири помпийип чиқти;
8 Башқиларни мәсқирә қилип зәһәрлик сөзләйду;
9 Әршки қарши қилар еғизлирини,
10 Шуңа Худаниң хәлқи мошуларға майил болуп,
11 «Тәңри қандақ биләләйтти?»,
12 Мана булар рәзилләрдур;
13 «Келбимни пак туткидимм бихуддә,
14 Кун бойи җапа чектим бикарғиму;
15 Бирақ мән: — «Бундақ десәм,
16 Уларни калламдин өткүзәй десәм,
17 Тәңриниң муқәддәс җайлириға киргичә шундақ ойлидим;
18 Дәрвәқә Сән уларни тейилғақ йәрләргә орунлаштурисән,
19 Улар көзни жумуп ачқучила шунчә паракәндә болиду,
20 Сән и Рәб, чүштин ойғанғандәк ойғинип,
21 Жүрәклирим қайнап,
22 Өзүмни һеч немә билмәйдиған бир һамақәт,
23 Һалбуки, мән һемишә Сән билән биллә;
24 Өз несиһәтиң билән мени йетәкләйсән,
25 Әрштә Сәндин башқа мениң кимим бар?
26 Әтлирим һәм қәлбим зәиплишиду,
27 Чүнки мана, Сәндин жирақ турғанлар һалак болиду;
28 Бирақ мән үчүн, Худаға йеқинлишиш әвзәлдур!