3 У мени һалакәт орикидин,
4 У ағзимға йеңи нахша-мунаҗатни,
5 Тәкәббурлардин ярдәм издимәйдиған,
6 И Пәрвәрдигар Худайим,
7 Нә қурбанлиқ, нә ашлиқ һәдийәлири Сениң тәләп-арзуюң әмәс,
8 Шуңа җавап бәрдимки —
9 «Худайим, Сениң көңлүңдики ирадәң мениң хурсәнлигимдур;
10 Бүйүк җамаәт арисида туруп мән һәққанийлиқни җакалидим;
11 Һәққанийлиғиңни қәлбимдә йошуруп жүрмидим;
12 И Пәрвәрдигар, меһриванлиқлириңни мәндин айимиғайсән;
13 Чүнки сансиз күлпәтләр мени оривалди;
14 Мени қутқузушни тоғра тапқайсән, и Пәрвәрдигар!
15 Мениң һаятимға чаң салмақчи болғанлар бирақла йәргә қаритилип рәсва қилинсун;
16 Мени: — «Ваһ! Ваһ!» дәп мәсқирә қилғанлар өз шәрмәндилигидин алақзадә болуп кәтсун!
17 Бирақ Сени издигүчиләрниң һәммиси Сәндә шатлинип хошал болғай!
18 Мән езилгән һәм йоқсул болсамму,