1 Даналиқ өзигә бир өй селип,
2 У маллирини союп,
3 Дедәклирини меһман чақиришқа әвәтти,
4 «И саддилар, бу йәргә келиңлар, — дәп чақириватиду;
5 Қени, нанлиримдин еғиз тегип,
6 Наданлар қатаридин чиқип, һаятқа еришиңлар,
7 Һакавурларға тәнбиһ бәргүчи аһанәткә учрайду,
8 Һакавурларни әйиплимә, чүнки у саңа өч болуп қалиду;
9 Дана адәмгә дәвәт қилсаң, әқли техиму толуқ болиду;
10 Пәрвәрдигардин әйминиш даналиқниң башлинишидур,
11 Мән даналиқ сәндә болсам, күнлириңни узартимән,
12 Сәндә даналиқ болса, пайдини көридиған өзүңсән,
13 Надан хотун ағзи бисәрәмҗан, әқилсиздур,
14 У ишик алдида олтирип,
15 Удул өтүп кетиватқанларға:
16 «Кимки садда болса, бу йәргә кәлсун!» — дәватиду,
17 «Оғрилиқчә ичкән су татлиқ болиду,
18 Лекин чақирилғучи өлүкләрниң униң өйидә ятқанлиғидин бехәвәрдур,