1 Мән өз сөйгән яримға,
2 У һәммә йерини колап ташларни елип ташлиди,
3 Қени, и Йерусалимдикиләр вә Йәһуданиң адәмлири,
4 Мениң үзүмзаримда қилғидәк йәнә немә ишим қалди?
5 Әнди һазир Өз үзүмзаримни немә қилидиғинимни силәргә ейтип берәй: —
6 Мән уни чөллүккә айландуримән;
7 Чүнки самави қошунларниң Сәрдари болған Пәрвәрдигарниң үзүмзари — Исраил җәмәти,
8 Хәқләргә һеч орун қалдурмай өйни-өйгә, етизни-етизға улиғанларға вай!
9 Самави қошунларниң Сәрдари болған Пәрвәрдигар мениң қулиқимға мундақ деди: —
10 Бәрһәқ, қириқ молуқ үзүмзар пәқәт алтә күп шарап бериду,
11 Мәй ичишкә алдирап таң атқанда орнидин турғанларға,
12 Уларниң зияпәтлиридә чилтар вә лира, тәмбур вә нәй, шарапму бар;
13 Шу сәвәптин өз хәлқим билимдин хәвәрсиз болғанлиғи түпәйлидин сүргүн болуп кетиду;
14 Шуңа тәһтисара нәпсини йоғинитип,
15 Пухралар егилдүрүлиду,
16 Бирақ самави қошунларниң Сәрдари болған Пәрвәрдигар адаләт жүргүзгинидә үстүн дәп мәдһийилиниду,
17 Шу чағда қозилар өз яйлақлирида турғандәк отлайду,
18 Қәбиһликни алдамчилиқниң жиплири билән,
19 Йәни: «Худа алдирисун!
20 Яманни яхши, яхшини яман дегүчиләргә,
21 Өзлирини дана дәп чағлиғанларға,
22 Шарап ичишкә батур болғанларға,
23 Йәни пара үчүн рәзилләрни ақлап,
24 Шуңа, от ялқунлири саманларни жутувәткәндәк,
25 Шуңа Пәрвәрдигарниң ғәзиви Өз хәлқигә қарап қайнайду,
26 У жирақтики әлләрни чақирип туғни көтириду,
27 Улардин һеч бири чарчап кәтмәйду,
28 Уларниң оқлири иштик,
29 Уларниң һөкирәшлири ширниңкидәк болиду,
30 Шу күни улар деңизлар һөркүригәндәк овға һөкиришиду;