1 И Яқупниң җәмәти, «Исраил»ниң исми билән аталғанлар,
2 (Чүнки улар «муқәддәс шәһәр»ниң намини ишлитип өзлиригә исим қилиду,
3 Мән бурунла «илгәрки ишлар»ни алдин-ала баян қилдим;
4 Чүнки Мән сениң җаһиллиғиңни, бойнуңниң пәйлириниң төмүр,
5 Сениң: «Мениң бутум мошуларни қилди»,
6 Сән буларни аңлиғансән;
7 Сениң: «Дәрвәқә, мениң улардин балдур хәвирим бар еди» демәслигиң үчүн,
8 Бәрһәқ, сән қулақ салмидиң,
9 Өз намим үчүн ғәзивимни кечиктүримән,
10 Қара, Мән сени тавлидим,
11 Өз сәвәвимдин, Өз сәвәвимдин Мән мошуни қилимән;
12 И Яқуп,
13 Мениң қолум йәр-зиминниң улини салған,
14 Һәммиңлар, җәм болуп жиғилиңлар, аңлап қоюңлар;
15 Мән, Мән сөз қилғанмән;
16 — Маңа йеқин келиңлар, мошуни аңлап қоюңлар;
17 Һәмҗәмәт-ниҗаткариң Пәрвәрдигар, Исраилдики Муқәддәс Болғучи мундақ дәйду: —
18 Сән Мениң пәрманлиримға қулақ салған болсаң еди!
19 Сениң нәслиң болса униң қумлиридәк,
20 Бабилдин чиқиңлар, калдийләрдин қечип кетиңлар!
21 Улар чөл-баяванлардин өткәндә һеч уссап қалмиди;
22 «Рәзилләр үчүн» — дәйду Пәрвәрдигар, «бәхит-хатирҗәмлик йоқтур».