1 Пәрвәрдигар Өзи «мәсиһ қилғини»ға,
2 «Мән сениң алдиңда меңип егизликләрни түз қилимән;
3 Вә саңа қараңғулуқтики гөһәрләрни,
4 Мән Өз қулум Яқуп,
5 Мән болсам Пәрвәрдигар, Мәндин башқа бири йоқ;
6 Күнчиқиштин күнпетишқичә болғанларниң һәммиси Мәндин башқа һеч қандақ бириниң йоқлуғини билип йетиду;
7 Нурни шәкилләндүргүчи, қараңғулуқни Яратқучидурмән,
8 — «И асманлар, жуқуридин яғдуруп бериңлар,
9 — «Өз Яратқучисиниң үстидин әрз қилмақчи болғанға вай!
10 Өз атисиға: «Сән немә туғдурмақчи?»
11 Исраилдики Муқәддәс Болғучи, йәни уни Ясиғучи Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
12 Мән пәқәтла йәр-зиминни ясиған, униңға инсанни Яратқучидурмән, халас!
13 Мән уни һәққанийлиқ билән турғузған,
14 Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
15 «И Исраилниң Худаси, Ниҗаткар, дәрһәқиқәт Өзини йошурувалғучи бир Тәңридурсән!».
16 Улар һәммиси истиснасиз хиҗил болуп, шәрмәндә болиду;
17 Исраил болса Пәрвәрдигар тәрипидин мәңгүлүк ниҗат-қутулуш билән қутқузулиду;
18 Чүнки асманларни яратқан, йәр-зиминни шәкилләндүрүп ясиған, уни мәзмут қилған Худа болған Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
19 — Мән мәхпий һалда яки зиминдики бирәр қараңғу җайда сөз қилған әмәсмән;
20 Жиғилиңлар, келиңлар;
21 Әнди улар өз гәплирини баян қилиш үчүн йеқин кәлсун;
22 И йәр-зиминниң чәт-яқилиридикиләр,
23 Мән Өзүм билән қәсәм ичкәнмән,
24 Шу чағда: «Һәққанийлиқ вә күч болса пәқәт Пәрвәрдигардидур» — дейилиду,
25 Исраилниң әвлатлириниң һәммиси Пәрвәрдигар тәрипидин һәққаний қилиниду,