João 11
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 — ausente —
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Boe ma kaꞌa inan nara haitua harak neu Yesus rae, “Papa nonoon, Lasarus, namahedi berak.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Neu Yesus namanene hara heheluk naa, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, ta tao nala sana mate. Manetualain nae pake dedeꞌak ia, fo natudu Ndia ta neni babanggan. Mita fo hatahorir rakadedemak Au, ndia Manetualain Anan.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yesus sue-lai Martaa no fadin Maria ma sira dua sara fadin Lasarus.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Neu Ana namanene rae, Lasarus namahedi, Ana bei leo faik dua bali numa lee Yarden boboan seri.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Basa naa, Ana nafada Ndia ana nunin nara nae, “Mai, ita teu seluk bali teni profensi Yudea, fo Lasarus mamanan.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Tehuu Ndia ana nunin nara rasabara rae, “Papa Meser. Bei lai-laik ia, hatahori Yahudi malanggan nara rae toko risa Papa numa naa. Tehuu hatematak ia, Papa nae fali neni naa neu bali, do?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Boe ma Yesus naselu nae, “Boso mamataꞌu, ee! Tungga faik, ledo nasaꞌa numa huhuak losa ledo bobon. Naa, hambu liꞌu salahunu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, hatahori ta nakatunu. Manggaledok nasaꞌa nai dae-bafok ia, de hatahori bisa mete-nita.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Tehuu mete ma hatahori laꞌok nai makiuk, ana nakatunu laꞌi-laꞌik kana, huu ana ta naena manggaledok.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Yesus kokolak basa talo naa, boe ma Ana nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu ena. Tehuu neu ko Au ambadedeik kana.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Boe ma ana nunin nara rae, “Papa. Mete ma ana kada sunggu, sosoa-ndandaan, neu ko ana hai fali, hetu?”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ara kokolak talo naa, nahuu ara duꞌa, Yesus kokolak laꞌe-neu susunggu biasa. Naa te Ana kokolak laꞌe-neu Lasarus mamaten.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Boe ma Yesus nafada no ledo-ledo nae, “Talo ia. Lasarus maten ena.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Au amahoko Au ta nai naa, neu ana bei ta mate, mita fo ei dalem boso sona. Huu hata fo nau dadi hatematak ia, tao nala ei bisa mamahere neu Au. Mai fo ita teni naa teu leo!”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Basa boe ma Tomas, fo ara seseik rae, “ana duak,” nafada ana nunik laen nara nae, “Mai leo! Malole lenak ita basa ngga tungga teu, mita fo ita mate sama-sama to Ndia.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Neu Martaa namanene nae, Yesus mai ena, boe ma ana kalua fo neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria nahani nai kada uma dale.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Boe ma Martaa nafada Yesus nae, “Awii, Papa, ee! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tehuu au amahere tebe-tebe, Papa noke hata neu Manetualain, na, neu ko Papa hambun.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Neu ko o fadin nasoda fali numa mamaten mai.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Martaa nakaheik nae, “Au alela, neu ko nai dae-bafok fai mateꞌen, neu Lamatuak tao nala basa hatahori mates sara rasoda fali, Ana oo tao nasoda falik au fading boe.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Boe ma Yesus nafada nae, “Au ndia tao hatahori mates dadi nasoda fali. Au oo ndia fee masodak tetebes boe. Dadi hatahori fo mana namahere neu Au, neu ko hambu masodak naa, leo mae ana mate.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Boe ma hatahori fo mana hambu masodak tetebes naa, ma namahere neu Au, neu ko nasoda nakandoo. Maꞌa, o mamahere Au kokolang, do?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Martaa naselu nae, “Ia, Papa! Au amahere ae, Papa ia, ndia Karistus, Hatahori naa fo Manetualain henggenee memak kana numa lele uluk mai ena. Ma Papa ia, Manetualain Anan, fo Ana helu-bartaa ena nae nadenun neni dae-bafok ia mai.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Martaa kokolak basa talo naa, boe ma ana laꞌo fali neu ngga. De ana nanggou fadin Maria, fo kada dua sara mesa kasa, boe ma nafada nae, “Papa Meser mai ena. Ana nae natonggo no o.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 — ausente —
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 — ausente —
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 — ausente —
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Neu Maria losa mamanak naa, boe ma ana mete-nita Yesus. De ana sendek luu-langgan neu Yesus ein. Boe ma ana kokolak nae, “Awii! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Neu Yesus mete-nita ana buꞌi namatani, ma hatahori Yahudir fo mana tunggan oo rakarereu boe. De dalen hedis ma nameda susa.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Boe ma Yesus buꞌi namatani.
35 Jesus chorou.
36 De hatahori Yahudir rakokola aok rae, “Mete dei. Ana sue nalan seli neu Lasarus!”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Tehuu ketuk bali kokolak rae, “Hatahori ia, ndia tao nahai hatahori pokek matan, de ana bisa mete-nita. Tao hata de Ana ta bisa kaꞌi Lasarus fo ana ta mate?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak fo ara paken ratoi Lasarus. Ara tatana rala luak naa ena pake batu moꞌok esa.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Boe ma Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Keko heni batu ia, fo soi heni luak ia lelesun dei!”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Boe ma Yesus fee nesenedak neun nae, “Masaneda bebeik kara ia, hetu? Au afada memak ena ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahere Au, neu ko bisa mete-mita Manetualain ta neni babanggan.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Basa boe ma hambu hatahori hida keko heni batu naa numa luak mai. Boe ma Yesus nasare neni lalai neu, de Ana nae, “Papa! Au oke makasi, nahuu Papa nenene Au.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Au bubuluk numa fai uluk mai ena ae, Papa soa namanene neu Au. Tehuu Au kokolak talo naa hatematak ia, mita fo hatahorir fo mana rambariik rai ia bisa bubuluk rae, Papa ndia nadenu Au.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Neu Ana kokolak basa talo naa, boe ma Ana eki no hara beran nae, “Lasarus! Dea mai leo!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Boe ma hatahori mates naa kalua numa luak mai. Hambu temak mbomboti mamates mboti nala liman ma ein. Ma hambu temak fo mboti nala matan boe. Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Lofa heni temak kara raa dei, mita fo ana laꞌok nala!”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Neu ara mete-rita hata fo Yesus taok naa, hatahori Yahudi noꞌuk ka fo mana mai beꞌe-falufii ro Maria, ramahere Yesus.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Tehuu hambu ruma bali reu ratonggo ro hatahori partei Farisir fo rafada sara, Yesus tataon naa.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Basa boe ma malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir rakabua fo rakokola aok. Ara ratatane aok rae, “Hatahori naa tao tanda heran mata-matak kara! Dadi ita muste tao talo bee bali?
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Mete ma ita elan numa naa, na, neu ko basa hatahorir ramahena neun sama leo Ana dadi neu sira manen. No dalak naa, neu ko man-parenda Roma soldadun nara, mai rakalulutu ita Uma Huhule-haradoi Ina-huun ma ita nusa Yahudi hatahorin.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Teuk naa, Kayafas ndia dadi neu malangga anggamar malangga ina-huun. Ana kokolak nae, “Nggoa bebek kara ein, ee! Ei ta bubuluk hata-hata!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Malole lenak soa-neu ei, mete ma hambu kada hatahori esa mate soa-neu basa hatahorir. Mete ma taa, neu ko soldadu Romar rakalulutu nusa Yahudi hatahorin katematuan!”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kayafas ta kokolak tungga ndia hihiin mesa kana. Te Lamatuak pake ndia bafan, nahuu teuk naa, ana dadi malangga anggamar malangga ina-huun. Huu naa de Kayafas nafada memak nae, neu ko Yesus mate soa-neu basa hatahori Yahudir.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Naa te, Ana ta mate soa-neu kada nusa Yahudi hatahorin mesa kasa, tehuu soa-neu basa Manetualain anan nara mana ratanggela nai dae-bafok ia. Neu ko Ana tao basa sara dadi reu nusak esa hatahorin.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 De mulai numa faik fo Kayafas kokolak naa mai, hatahori Yahudi malanggan nara duduꞌa fo rala harak rae tao risa Yesus.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Dadi Yesus ta laꞌok ledo-ledo bali, nai hatahori Yahudi malanggan nara taladan. Ana no Ndia ana nunin nara rakaheok reni kota esa reu, nade Efraim, mana deka-deka no mamana nees. De ara leo taak reu naa.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Faik naa, anggama Yahudir fai malole Paska deka-deka ena. Netetemek nai naa, hatahori noꞌuk ka ruma deak mai rakabubua nai kota Yerusalem fo tungga feta Paska nai naa. Ara losa rakahuluk, fo tao rambalao aon nara tungga anggama hohoro-lalanen.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Hatahori noꞌuk ka mana reni Yerusalem reu, sangga Yesus nai naa. Neu ara rambariik numa Uma Huhule-haradoi Ina-huuk bebelan, ara ratatane aok rae, “Tungga ei, talo bee? Ei duꞌa mae, Yesus nau mai tungga feta anggama ia, do taa?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Tehuu malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir parenda ena rae, “Mete ma hambu hatahori bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ara raena nanaek fo rae humu Yesus.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.