Gênesis 3
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ACF
1 Moot ilepleep izi uum paam. I le ŋgar tiina kat pa ghamuuŋ karom iliiv ŋgai naol isov tau Maaron Yoova ighur zi na. Saawe ee, i ighason livaa ighe: “Mindai? Ai anoŋazi naol tau tigheen ila uum loolo ne, Maaron Yoova iŋgalsekin gham ighe aghan zi sov. Ene onoon?”
1 Ora, a serpente era mais astuta que todas as alimárias do campo que o SENHOR Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda a árvore do jardim?
2 Livaa iyol aliiŋa ighe: “Mako. Maaron isaav ighe: Ai naol tau tiyooz ila uum loolo ne, yei irau nighan anoŋazi le tisov.
2 E disse a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim comeremos,
3 Ai eemon geeg tau iyooz ila bodbodaaŋ to uum, tauta i iŋgalsekin ghei pani ighe nighani sov, ve nikisi sov. Pa ighe nighani, ma nikisi, ene aat nimaat.”
3 Mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis para que não morrais.
4 — ausente —
4 Então a serpente disse à mulher: Certamente não morrereis.
5 — ausente —
5 Porque Deus sabe que no dia em que dele comerdes se abrirão os vossos olhos, e sereis como Deus, sabendo o bem e o mal.
6 Livaa ighita ai anooŋa tawe paghuuna kat pa maata ve poia pa ghaniiŋ paam. I loolo pani kat pasaa, ighe ai anooŋa tana pale igham ŋgar tooni ighazooŋ. Tauvene ighamu gha ighani, ve igham sirivu pa azaawa gha aana ighan paam.
6 E viu a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento; tomou do seu fruto, e comeu, e deu também a seu marido, e ele comeu com ela.
7 Yesuru tighani le isov, ra matazi pakia ve tighilaal tighe tinizi ŋginaaŋa. Tauvene yesuru tila tigham ai raua, gha tidagini, ve tipoon zi pani.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; e coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Ravrav izi gha nugh iluum, ra yesuru tilooŋ Maaron Yoova ilaghlaagh ila uum loolo. Tauvene tila tiyooŋ pani ila ai loolo.
8 E ouviram a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim pela viração do dia; e esconderam-se Adão e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Maaron ipaiyo tamoot ighe: “Ou, taum sindei?”
9 E chamou o Senhor Deus a Adão, e disse-lhe: Onde estás?
10 Tamoot iyol aliiŋa ighe: “Yau nalooŋ aghem luutu ila uum loolo, tauvene naroi payo ve nayooŋ. Pasaa, tinig ŋginaaŋa.”
10 E ele disse: Ouvi a tua voz soar no jardim, e temi, porque estava nu, e escondi-me.
11 Tauvene Maaron ighasoni ighe: “Sei isaav payo ighe tinim ŋginaaŋa? Ai tau yau naŋgalsekin ghom pani na, aat yo ughan anooŋa eta wa.”
11 E Deus disse: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste tu da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Tamoot iyol Maaron aliiŋa ighe: “Yau mako. Livaa tau yo ugham payau ughe yeiru nileep na, tauta igham ai tawe anooŋa sirivu payau gha naghani.”
12 Então disse Adão: A mulher que me deste por companheira, ela me deu da árvore, e comi.
13 Tauvene Maaron Yoova isaav pa livaa aana ighe: “Yo ugham ŋgar tane pasaa?”
13 E disse o Senhor Deus à mulher: Por que fizeste isto? E disse a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 Tauvene Maaron Yoova isaav pa moot ighe:
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isto, maldita serás mais que toda a fera, e mais que todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Ve yau aat naghur koi isap yo ve livaa sosomim.
15 E porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua semente e a sua semente; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Ra Maaron isaav pa livaa ighe: “Yau aat naghur pataŋani payo tauvene: Isaav ighe yo apom, ene pale pataŋani tiina igham ghom. Ve saawe tau ighe upoop, na yo aat uyamaan yavyavuuŋ tiina kat. Eemon lolom pale igheen ariaaŋ ila to azuwam, ve uleep ila i saamba.”
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a tua dor, e a tua conceição; com dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Ra Maaron isaav pa tamoot ighe: “Yo ulooŋ azuwam aliiŋa, ve ughan ai anooŋa tau yau naŋgalsekin ghom pani na. Tauvene yau aat navaghamunia taan. Lepogham izi taan tane, yo aat ugham uraat tiina, ve uyamaan katin pataŋani, o ughita anooŋa.
17 E a Adão disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei, dizendo: Não comerás dela, maldita é a terra por causa de ti; com dor comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Pasaa, oot sasaghati ve waar tuatua pale titum tizaa ve tivaghamunia uum tsio. Eemon yo pale ughan ila uum tana.
18 Espinhos, e cardos também, te produzirá; e comerás a erva do campo.
19 Tauvene yo pale urav taum pa uraat le ughun punitam, o ughita uraat tsio anooŋa ve ughan. Ve pataŋani tauvene aat ikiskis ghom le irau mateegh tsio. Pasaa, yau nagharaat ghom pa taan. Tauvene yo aat umuul ula umin taan.”
19 No suor do teu rosto comerás o teu pão, até que te tornes à terra; porque dela foste tomado; porquanto és pó e em pó te tornarás.
20 Tamoot iwaat azaawa eeza Eva. Pasaa, i pale imin eval tisov tau tileep taan ne tinazi.
20 E chamou Adão o nome de sua mulher Eva; porquanto era a mãe de todos os viventes.
21 Murei ra, Maaron Yoova igharaat ŋgai uuli imin nonoghiiŋa pa Adam yesuru azaawa, ve inonogh zi pani.
21 E fez o Senhor Deus a Adão e à sua mulher túnicas de peles, e os vestiu.
22 Ra Maaron Yoova isaav ighe: “Laak. Tamtamon ŋgar toozi ivot imin iit, ve tighilaal ŋgar poia ve ŋgar saghati wa. [Tauvene iit irau tapul zi tileep uum tane muul mako.] Pa ighe nimazi ila pa ai to igham zi tileep matazi yaryaare, ve tighani paam, ene pale tileep tauvene taghon taghon gha ila.”
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem é como um de nós, sabendo o bem e o mal; ora, para que não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente,
23 Tauvene Maaron Yoova iziir zi pa uum Eden. Leso tila tigham uratoi taan tau yesuru tivot pani na.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden, para lavrar a terra de que fora tomado.
24 I iziir zi gha tivot tila, ra ighur aŋela ariaŋazi siriv tila tiyooz ila uum ziige tau aaz izaa pani. Yes tiyozyooz tomania mbuzaagh ee tau yav ighanghan ila ve itortoor ghi. Leso tipoon eez tau ila pa ai to mataan yaryaare.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs querubins ao oriente do jardim do Éden, e uma espada inflamada que andava ao redor, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.